nu

In een wereld waarin we lopen te jagen en regelen, waarin we barsten van de (al dan niet ingebeelde) verplichtingen, zijn we zelden in het moment van het nu. We zijn eigenlijk altijd bezig met morgen en overmorgen. En in gesprekken zijn we vaak bezig met gisteren en eergisteren. 
Als we aan het piekeren zijn, gaat dat ook altijd over iets wat al gebeurd is of over iets wat nog moet gaan gebeuren. Het gaat nooit over het huidige moment.

En het huidige moment is niet vandaag, maar is NU, Op dit ene moment. 
En hoe je het ook wendt of keert, we leven altijd in het NU, we leven altijd op dit moment. Als het goed is. Toch is ons hoofd vrijwel altijd bezig met een ander moment. Vrijwel alle spanningen die we creëren, alle angsten die ontstaan, ontstaan niet in het NU, maar omdat we bezig zijn buiten het NU. Of het moet zijn dat je op dit precieze moment door een leeuw wordt aangevallen........is niet waarschijnlijk.

Toen ik voor het eerst een boekje van Eckhart Tolle las en hem over het NU 'hoorde' vertellen, leek het me een beetje overdreven. Maar ik herkende wel direct dingen. Eigenlijk altijd als we ons waardeloos voelen is dat om andere dingen dan in het NU gebeuren. Als we ons concentreren op het NU, dan voel je je niet waardeloos. En als je even probeert in het NU te zijn, door je ogen dicht te doen en je te concentreren op je billen die op de stoel zitten, je rug die tegen de leuning zit en waar je voeten de grond raken, en daarna je ogen open doet, merk je dat je je oké voelt.

Op het moment dat je je op het NU concentreert, voel je je oké (een beter woord kan ik even niet bedenken). 
Ik besloot na het lezen de proef op de som te gaan nemen. Op verschillende plaatsen hing ik post-it briefjes met teksten die met er aan deden denken in het NU te zijn. En ik probeerde om tussen consulten in even in het NU te zijn. Uiteraard lukte dat veel minder vaak dan ik had gewild. Als het 3x op een dag lukte was het al mooi. 
Toch merkte ik al snel verschil. Door dat te doen, ontstond er rust in me. En dat begreep ik niet. Hoe kon het nu zijn dat 3x per dag gedurende een minuutje in het NU te zijn, dat zo'n impact had?

Door in het NU te zijn, even bewust in het moment te zijn, doorbreek je kennelijk de continue ruis, de continue stroom aan gedachtes en het tegen onszelf praten. En door dat af en toe te doorbreken, ontstaat er kennelijk meer rust, wordt de vicieuze cirkel doorbroken. 
Wat fantastisch dat dat zo eenvoudig kan!

Bovendien, hoe meer je er mee werkt en hoe vaker je het doet, hoe meer ga je het bijna automatisch toepassen. "Hé, ik zit te zitten, laat ik even helemaal in het NU zijn". En omdat het zo prettig voelt, heb je er niets op tegen om het vaker te doen.
In het begin moet je jezelf eraan herinneren, maar gaandeweg is dat minder nodig.

Het mooie aan Chi Neng® Qigong is, dat je tijdens de beoefening volledig in het NU bent. Misschien is het daarom ook wel zo fijn om te doen. En je doet het geen minuut, maar aanzienlijk langere tijd. De vicieuze cirkel wordt dus nog duidelijker doorbroken. Het effect op 'rust' en prettig voelen is nog groter. Je bent bovendien stil, meditatief bezig. Je begint met een intentie, een affirmatie en visualisatie. Je neemt je eigen verantwoordelijkheid, toont respect en dankbaarheid, je herhaalt, etc. etc. 
Vrijwel alle hulpmiddelen van deze site vind je terug in de Chi Neng® Qigong.

Door te oefenen in het NU zijn, leer je ook meer genieten van het moment. Ook van fijne momenten, omdat je ze nog bewuster beleeft. En zorgen en problemen verdwijnen weliswaar niet, maar bevinden zich zelden in het NU. Eigenlijk altijd ervoor of erna. Door in het NU te zijn, kun je de problemen even loslaten en laten waar ze horen: op een ander moment. Natuurlijk lossen de problemen er niet mee op, maar ze krijgen wel minder invloed op jou, en dus op je gezondheid en op je gevoel van welzijn, van gelukkig zijn. En omdat ze minder prominent aanwezig zijn, kun je beter oplossingen bedenken. Niet alles staat op rood, er zijn mogelijkheden.... dankzij het NU !

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

andere schoenen

Het 'in andere schoenen stappen' is een manier om te beleven wat de ander beleeft. Om te voelen wat de ander voelt, om te begrijpen wat de ander doet.
Het hoeft uiteraard niet letterlijk, maar het kan soms wel helpen om je voor te stellen dat de schoenen op de grond staan en dat jij erin stapt met een echte stapbeweging. En als je dat doet, dan stel je je voor dat jij die persoon (even) bent.
Je kunt dat om verschillende redenen doen.

Eén ervan is, dat die persoon een eigenschap heeft die jij graag zou willen hebben of ervaren. Destijds toen ik NLP deed, was Nelson Mandela een man in wiens schoenen we regelmatig gingen staan als we tact nodig hadden of geduld. Een eigenschap die je nodig had en die je op dat moment te weinig zelf had. Je stapte in de schoenen van Nelson Mandela, ervoer die eigenschap, en stelde je voor dat jij hem nu ook had. Je verankerde het (met een eenvoudige techniek), en kon het zelf gebruiken. Maar ook alleen al om zo'n eigenschap te ervaren is het leuk om te doen.

Een andere reden zou kunnen zijn omdat je iets van de ander niet begrijpt en wilt begrijpen. Of sowieso om een ander beter te begrijpen. Je kunt bij een onenigheid bijvoorbeeld in de schoenen van de ander gaan staan, zodat je begrijpt waarom die ander doet wat hij/zij doet. Waarom jullie onenigheid hebben, of waarom die ander zo vasthoud aan iets. Maar je kunt ook in de schoenen gaan staan van een heel ander iemand om die iemand beter te begrijpen. Je zou bijvoorbeeld in de schoenen van een moslim kunnen gaan staan, of een moslima met hoofddoek. Je kunt dan beter begrijpen waarom ze doen zoals ze doen, of waarom zij toch die hoofddoek wil dragen.

Je kunt ook in de schoenen gaan staan van een neutrale toeschouwer. Gewoon om naar jezelf te kijken en te voelen hoe die neutrale toeschouwer jou ervaart. Bij een ruzie met een ander kun je bijvoorbeeld in de schoenen van je opponent gaan staan, maar ook eens door de ogen van een toeschouwer kijken door in diens schoenen te gaan staan.

Als je dit allemaal leest, klinkt het wellicht wat magisch. Maar je moet het gewoon serieus proberen.
Door in de schoenen te gaan staan, gebeurt er iets. Je stapt in de energie van die ander. Mensen die wel eens mee hebben gedaan met familieopstellingen zullen begrijpen wat ik bedoel. Als je daarbij meedoet, dan vertegenwoordig jij een bepaald persoon binnen een gezin of familie. Je kent die persoon niet, maar jij staat als representant van die persoon in de opstelling. Op het moment dat je wordt neergezet ervaar je dat je niet alleen meer jezelf bent, je wordt eventjes die persoon die je niet kent. Maar mensen die die persoon wel kennen, zien overeenkomsten. Soms sta je hetzelfde als die persoon, of praat je hetzelfde. Of kijk je als je boos wordt hetzelfde, of je hebt bepaalde eendere bewegingen. Als je daarna toevallig gevraagd wordt om een ander te representeren, merk je ook dat je dan weer heel anders bent.

De eerste keer dat ik mee deed, werd ik acuut depressief. Dat bleek de echte persoon ook te zijn. Ik stond anders dan normaal, maar zo bleek de echte persoon altijd te staan, etc. Een rare gewaarwording, maar het betekent dat er iets van de energie of eigenschappen van die persoon door jou wordt opgepakt op het moment dat je in diens schoenen gaat staan.
Als je er weer uitstapt, dan ben je dat als het goed is weer kwijt. En zo niet, spring je maar even wat. Of houd je je polsen even onder de koudwaterkraan.

Maar het bovengeschrevene maakt dat het een heel mooie methode is om iets wijzer te worden. Iets wijzer waardoor je die ander beter kunt begrijpen, Zeker als je het serieus doet met een positieve intentie die ander beter te begrijpen, zul je zien dat het fantastisch werkt. Je zult soms verbaasd zijn over wat je ervaart. Je voelt op dat moment ook als die ander met het rugzakje van die ander. Maar dat maakt het ook zo mooi. Pas wel op dat je het niet met te zwaar belaste mensen doet.
Als we allen deze methode wat vaker zouden toepassen, zou er meer onderling begrip zijn.

Een leuke oefening is een situatie waarin een drugsverslaafde jonge man inbreekt in een huis van een rijke hardwerkende veertiger. De drugsverslaafde heeft een waardeloze jeugd gehad en de rijke man heeft het nooit aan iets ontbroken, is zelfs nog nooit in contact geweest met minderbedeelden, laat staan met drugsverslaafden. Maar heeft er wel een duidelijke mening over. De rijke man betrapt de drugsverslaafde.
Ga nu eens in de schoenen staan van die drugsverslaafde, voel hoe zijn leven in elkaar zit, wat hem ertoe bracht dit te doen.
Ga daarna eens in de schoenen staan van die rijke man met zijn achtergrond en idee van de wereld, idee over drugs of arme mensen.
En ga daarna in de schoenen staan van de neutrale toeschouwer en bekijk door die ogen de situatie van deze twee.

Als je deze oefening serieus doet, begrijp je ook heel goed de waarde van het in de schoenen van een ander gaan staan.
Het is ongelooflijk waardevol. Je zou het idealiter telkens moeten doen voordat je een mening gaat ventileren.
Vergeet niet dat iedereen een andere ervaring heeft, een andere achtergrond, andere ouders, andere familie, andere tradities, andere normen en waarden ingegoten heeft gekregen, andere vrienden heeft gehad, andere kansen of een ander lot heeft gehad, een andere opleiding heeft, andere scholen heeft doorlopen, een andere geloof en zeker andere overtuigingen heeft.
Een stuk van die verschillen haal je weg door in de schoenen van die ander te stappen en het door diens ogen te ervaren.

En het mooie is dat je het kunt gebruiken om de goede dingen van anderen over te nemen of te ervaren. Omdat je het vrij diep kunt ervaren, kun je die ervaring gebruiken om het ook zelf tot eigenschap te maken.

Een voorbeeld was in de tijd dat ik het heel druk had een buurman van een paar straten verderop die een perfect tuintje (nou ja, iets te gecultiveerd, maar prima onderhouden) had. Ik kwam aan ons tuintje niet toe, gunde mezelf er de tijd ook niet voor. Maar ik was jaloers op die man, met welk geduld hij in z'n tuintje bezig was.
Ik besloot in zijn schoenen te gaan staan. Ik stapte bewust figuurlijk in de schoenen die naast mij stonden, zag de man voor me en kroop erin. Een metamorfose. Een oase van rust kwam over me heen en ik had alle tijd van de wereld. Als ik me voorstelde de tuin te doen, dan was er ook alleen maar de tuin, verder niets. Dus waar zou ik me verder druk om maken. Dit gevoel wilde ik vasthouden.
Terug uit zijn schoenen, besloot ik dat gevoel wat ik zojuist gehad had te koesteren en omdat ik het ervaren had, kon ik het korte tijd oproepen als ik dat wilde. En twee dagen later stond ik dus twee uur in ons tuintje te werken alsof ik verder niets te doen had, met rust en kalmte. En eindelijk was het tuintje aan kant. En wat was het fijn om te doen.........

Je verrijkt jezelf door af en toe in de schoenen van een ander te stappen. Of je het nu doet om prettige gevoelens te ervaren of om een ander beter te begrijpen. In beide gevallen komt het ten goede aan jezelf.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

aap

Hoe vaak hoor je het mensen niet zeggen. Het is de grootste blokkade om te veranderen. De grootste blokkade om niet aan jezelf te hoeven werken, geen eigenschappen te hoeven bijvijlen, niet te hoeven nadenken over hoe je beter en lekkerder zou kunnen functioneren.

Daardoor is het een grote valkuil om te blijven waar je bent en geen stap vooruit te gaan. Als je je al voortdurend gelukkig voelt is dat oké, maar als dat niet zo is.........is het heel jammer om jezelf groei te ontnemen.
We zijn als baby op de wereld gekomen, rein en onschuldig. En in bezit van een grenzeloos potentieel, het vermogen om alles te gaan doen wat we willen.

Natuurlijk hebben we in onze genen iets meegekregen van onze ouders en natuurlijk bepalen de sterren (astrologie) ook iets, maar de belangrijkste eigenschappen, onze normen en waarden, onze onbewuste reacties op dingen die gebeuren, zijn gevormd door het leven wat achter ons ligt tussen geboorte en nu. Onze ouders en al die andere mensen die invloed op ons hadden en hebben, hebben ons doen vormen tot wie we nu zijn.
Ik neig wel eens te zeggen dat we marionetten zijn aan de touwtjes van ons verleden. We worden voortbewogen aan de hand van eerdere ervaringen. En onbewust laten we dat gebeuren zolang we niet bewust de touwtjes overnemen.

Dat is niet zoals we zijn, dat is zoals we zijn geworden. Zoals we zijn gevormd. Je bent onder andere zo door wat je hebt meegemaakt en wat je is wijsgemaakt, wat je bent gaan geloven, wat je overtuigingen zijn (geworden). Door wat voor jou de waarheid is geworden. Maar elke dag verandert er wat, aan jou, aan de omgeving, aan de wereld, aan je ervaringen, en als het goed is aan je overtuigingen.

Stel je bent een vrouw die een paar keer te veel is bedrogen. Straks komt er een sympathieke man aan die zonder bijbedoelingen aardig is, een fantastische partner zou kunnen zijn. En het enige wat jij denkt is "het zal wel net zo'n zak zijn als al die anderen". En je doet heel onaardig tegen hem, daarmee elke deur dichtgooiend.
Het is slechts een voorbeeld, zoals er honderden te bedenken zijn. Op basis van eerdere ervaringen gooien we tal van deuren dicht, blokkeren we nieuwe leuke ervaringen, saboteren we veel mogelijkheden.

Niet voor niets is een therapie als NEI zo nuttig en werkzaam. Je haalt er de onbewuste blokkades en sabotage mee weg, zodat je weer frisser kunt leven. Fris, sterk en vrij. Ervaar je ergens blokkades, belemmeringen, zou je kunnen overwegen een NEI-therapeut te zoeken, of doe iets met EFT.

De echte jij zit achter die muren waarachter je je ingemetseld hebt. Die muren die je moeten beschermen tegen nieuwe teleurstellingen. Je komt er pas achter wie je echt bent als je bereid bent dat te gaan ont-dekken. Als je bereid bent te ont-wikkelen. Bereid bent te ont-moeten. En dat kan alleen als je bewust in het leven gaat staan, als je beslissingen bewust neemt. Als je jezelf accepteert zoals je bent, maar tegelijkertijd open staat voor verbetering, voor groei.

Stop dus met uitspraken als "ik ben nu eenmaal zo", en verander het naar "op dit moment ben ik zo, ik ben in beweging".

Elke manier waarop je wat je doet buiten jezelf legt (het is de menstruatie, het zijn de hormonen, ik ben zo, het staat in de sterren, het is de schuld van mijn ouders, hij deed het ook, ik kan niet anders, het zijn de genen, etc.) zorgt ervoor dat je de verantwoordelijkheid voor je daden ergens anders legt en niet zelf neemt. Het zorgt er bovendien voor dat je niet verandert. Waarom zou je ook, je bent nu eenmaal zo......

Als je niet wilt veranderen, als je niet bewuster in deze wereld wilt staan, dan moet je dit zinnetje heel vaak gebruiken. Je laat het vanzelf steeds meer de waarheid worden. Het werkt dan als een affirmatie.
Maar omgekeerd moet je dit zinnetje bij voorkeur nooit gebruiken als je in beweging wilt blijven, als je jezelf wilt laten groeien en sterker wilt worden. Hoe meer deuren je open houdt om dat te bereiken, hoe beter. En met dit soort zinnetjes gooi je ze dicht.

Je bent fantastisch, inventief, creatief, je kunt wat je wilt, hebt ervaringen op allerlei gebied. Je bent sociaal, in staat te groeien en te leren, je bent in de bloei van je leven en kunt veranderen wat je wilt.

Dat is wie je bent.........

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

herkader

Het kader of de context waarin je iets ziet, is bepalend voor hoe je iets ervaart.
In grappen en mopjes wordt daar wel gebruik van gemaakt. Omdat de mop begint in een bepaald kader en je zo ook denkt, heb je niet direct door dat je het ook in een ander kader kan bekijken. En dus wordt je verrast als dat wel gebeurt.

Als Sam tegen Moos zegt dat vriend Piet komend weekend naar het buitenland gaat, Zegt Moos "dan zal hij wel weer zo'n plezierreisje maken". Je krijgt er een bepaald beeld bij van Piet die gezellig met zijn vrouw op reis is. Je kader is Piet die op reis is met zijn vrouw. Maar dan zegt Sam: "ik denk het niet, want hij neemt zijn vrouw mee"......
Er wordt door die opmerking ineens een ander lijst om het schilderij gecreëerd.

Het kader is de omlijsting, dat wat voor jou het kenmerkende is in een gegeven situatie. Je kunt het zien als een letterlijk kader, een rand waarbinnen dingen gebeuren. Als de lijst van een schilderij, de lijst van het schilderij van je leven. Maar binnen een bepaalde lijst horen ook bepaalde dingen te gebeuren. En die lijst, dat kader, heeft ook beperkingen, grenzen. Als er andere dingen gebeuren dan er horen te gebeuren, kan het een 'gevangenis' worden. Het kader kan je valkuil zijn, als je er niet aan denkt het te veranderen als dat nodig is. Soms moet je herkaderen.

Als voorbeeld kan ik mijn eigen situatie nemen:mijn kader was altijd het helpen van mensen, geneeskunde bedrijven. Mijn hele leven stond in dat kader. Ik was waardevoller en voelde me beter als ik meer kon doen, meer kon helpen, betere geneeskunde bedreef.
Na mijn ongeval en mijn onvermogen nog als arts te functioneren, stortte mijn wereld in. In dat kader, in de omlijsting die ik altijd had gehad, functioneerde ik niet meer. In dat kader zou ik zwaar depressief raken, uitzichtloosheid ervaren.
Omdat ik begreep dat dat zou gebeuren als ik niet zou herkaderen, als ik er niet op een andere manier naar zou kijken, heb ik geprobeerd het kader te veranderen. De omlijsting van mijn leven te veranderen. In het kader waarbinnen ik nu ging leven was het 't belangrijkst om gelukkig te zijn, om me sterk te voelen. En niet meer om geneeskunde te bedrijven, om zoveel mogelijk mensen te helpen. Het was mooi als ik af en toe nog eens iemand van advies kon dienen, maar het belangrijkste was gelukkig zijn, zorgen dat ik psychisch lekker in mijn vel kon blijven zitten of er weer in terug kwam. Zodat ik voor mijn vrouw en kinderen nog van enige waarde kon zijn als mens.

Van het bedrijven van geneeskunde en daar mijn bevrediging uit halen, was het kader veranderd naar het halen van bevrediging uit lekker in het vel zitten, zorgen dat ik ondanks alle spanningen en tegenwerking van de verzekering me sterk bleef voelen. En misschien is het kader ook wel Chi Neng® Qigong geworden, omdat dat de methode is die me op de been hield en langzaam sterker maakte. Omdat minstens 3 uur van de dag daaraan besteed werd. Omdat ik daardoor toch vrijheid ervoer in plaats van de gevangenschap van weinig meer kunnen van ervoor. Omdat ik eigenlijk de hele dag volgens de wetten van de Chi Neng probeer te leven en daardoor het geluk ervaar. Daardoor ook met mijn pijn kan omgaan of het zelfs bijna kan laten verdwijnen.
Maar het belangrijkst is dat het kader van geneeskunde bedrijven door een ander kader werd vervangen. Dat was mijn psychische overleving. Sterker nog, het was mijn belangrijke stap naar gelukkiger zijn.

Kaders zijn de waarden en overtuigingen van de persoon. Het heeft betrekking op de eigen 'ik'. De dingen die je doet doe je vanuit wie je bent. Je kiest hoe jij in het leven wilt staan, hoe jij wilt omgaan met anderen en jezelf. Je kiest voor wat jij wilt uitstralen.
In het bovengenoemde voorbeeld heb ik dat dus bij mezelf veranderd op het moment dat het eerdere kader niet meer doelmatig was. Als ik dat had aangehouden had ik nu aan de antidepressiva gezeten en bij de psychiater gelopen. Was ik een wrak geweest.
Het is dus de kunst om op het moment dat een kader niet meer effectief is, op zoek te gaan naar een ander kader. Naar een andere visie, naar andere waarden, eventueel naar andere overtuigingen.
Immers, als mijn overtuiging dat ik alleen een goed mens zou zijn als ik als arts mensen beter maak (iets wat ik al vanaf mijn 5e jaar heb gewild, een diepe overtuiging dus) had gehandhaafd, was ik daar niet gelukkiger op geworden. Door het nieuwe kader kan ik vanuit mijn gelukkig zijn en vanuit mijn Chi Neng beoefening een stap doen naar mensen opnieuw helpen in de functie van Chi Neng instructeur; er openen zich nieuwe wegen.

Als het om kaders gaat, zijn er een aantal vragen die het kader bepalen:
Wat is je missie?
Hoe zie jij jezelf vanuit je missie?
Wat is er belangrijk voor jou?
Waar geloof je in, wat zijn jouw overtuigingen?
Welke vaardigheden heb je, welke kwaliteiten?
Wat is je gedrag, hoe handel je?
En in welke omgeving speelt het zich af?

Als je die vragen beantwoordt, heb je het hele kader vastgesteld. Daarom is het af en toe nuttig, zeker bij grote veranderingen in je leven, om opnieuw naar die vragen te kijken; en te zien of je het kader niet moet veranderen. Zijn de antwoorden die je voorheen gaf nog wel reëel, klopt het nog wel met de werkelijkheid?
Zit je niet in een kader vast wat je ongelukkig maakt, wat niet (meer) haalbaar is?
Of is het zo dat je door toegenomen kennis en vaardigheden en wellicht zelfs een andere missie in een ander kader zou moeten gaan zitten om jezelf meer te profileren, te ontplooien. Een kader wat beter bij je past in de huidige situatie, wat meer recht doet aan jou en je ontwikkeling, aan waar je staat....

Herkaderen kan een prima manier zijn om je te bevrijden, om je aan te passen, om je groeien, zelfs om te overleven, om gelukkig te worden. Het is weer zo'n voorbeeld van bewust keuzes maken........

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
zie blog algemeen