Blog Algemeen

 

In verschillende levensfilosofieën wordt het anders genoemd, maar op de een of andere manier is er een kracht die maakt dat we kunnen leven en kunnen overleven.
De een noemt het Prana, in de homeopathie heeft men het over ‘vital force’, vaak vertaald door levenskracht, en weer een ander woord is Qi (of Chi of Ki – Tai Chi, Qigong, Chi Neng Qigong, Quantum Qigong, etc.). En er zijn meerdere andere namen. Qi wordt zelfs ‘vertaald’ door ‘levensenergie’ en is overal aanwezig, niet alleen in het lichaam.

Hoe beter die levenskracht kan functioneren (of stromen zo je wilt), hoe gezonder wij zijn.

Hoe beter we er dus ook voor zorgen dat die levenskracht optimaal kan functioneren, hoe beter we zorgen voor onze gezondheid.

Een probleem is wellicht dat we het leven als logisch, als vanzelfsprekend, zijn gaan zien in plaats van dat we ons bewust zijn dat het niet vanzelfsprekend is om gezond te zijn in de huidige wereld.

In feite is alles wat in de weg zit om de levenskracht optimaal te laten functioneren een verstoring in ons vermogen gezond te blijven.

Dat we niet beseffen dat onze gezondheid bij voortduring onder vuur ligt, komt omdat we goed zijn in het chronisch bagatelliseren van allerlei zaken die niet goed voor ons zijn. Argumenten als ‘dat deden mijn ouders ook al en die zijn ook oud geworden’, of ‘ach, wat maakt zo’n beetje nu uit’ of ‘de overheid vindt het goed, dus dan zal het wel niet erg zijn’ of ‘het RIVM zegt dat het verstandig is dus……’, etc.

We stappen als het ware heen over alle bezwaren en willen gewoon ons leven leiden zonder bezig te zijn met of iets wel of niet verstandig is. We schuiven graag de verantwoording af. Zoals we ook altijd bevestiging zien van onze mening als iemand iets zegt waarmee we het eens zijn, en neigen een andere mening niet te horen. We zoeken naar bevestiging van wat we al denken, wat we al vinden.

En we willen helemaal niet bezig zijn met (on)gezondheid of het feit dat we daar zelf verantwoordelijk voor zouden moeten zijn. Laat de overheid dat maar zijn, of de dokter. Het gevaar is dat we daardoor onze eigen gezondheid uit handen geven. 

Ik ga daar in deze blog niet verder op in, maar het is wat we zien bij de huidige situatie met de vaccins. Een nieuw soort vaccin, wat niet nodig is gezien de ernst van de situatie (los van wat gecreëerd is door onwerkzame lock downs e.d.), wat niet goed getest kan zijn op veiligheid en effectiviteit, wat mogelijk op termijn kwalijke dingen met ons lichaam kan doen, doorwerkend in volgende generaties, wordt losgelaten op ons mensen en het lijkt erop alsof zo’n 75% van de mensen het gewoon laat prikken. Want de overheid zegt…….

Maar elke manier waarop we de levenskracht ondermijnen, en dat gebeurt in feite al als het lichaam harder dan normaal moet werken om de harmonie te behouden, doet mogelijk afbreuk aan onze gezondheid. Gelukkig is dat meestal tijdelijk. Immers, na te hard werken kunnen we uitrusten en herstellen, en als het lichaam hard moet werken om het voedsel te verteren kunnen we herstellen als we niet eten en/of slapen.

Maar dan heb ik het over de natuurlijke processen. Het wordt alweer anders als we de niet-natuurlijke zaken bekijken.

Dat het lichaam via spijsverteringssappen voedsel verteert en dat dat energie vergt is oké, maar als het lichaam dan ook nog ongewenste en lichaamsvreemde toevoegingen onschadelijk moet maken, vraagt dat veel extra’s. Extra energie, extra vitamines en mineralen, en het is een extra belasting van die levenskracht. Denk daarbij aan conserveermiddelen, geur-, kleur- en smaakstoffen, maar vooral ook aan de bestrijdingsmiddelen.

Het is dan ook veel verstandiger om geen samengestelde en gefabriceerde producten te gebruiken, op die manier vermijden we die geur-, kleur-, en smaakstoffen, de conserveermiddelen, glansmiddelen, en ook de toegevoegde suikers of zouten.
Liever dus de verse producten, wat veel gezonder is.

Maar alleen als we biologische producten kopen, want anders stoppen we met alles wat we in de mond stoppen ook gif in ons lichaam.

En dat is niet wat goed is voor ons lichaam, dat is niet wat goed is voor de levensenergie, de levenskracht. Onszelf gif toedienen kan nooit goed zijn. Als het ‘t enige is waarmee ons lichaam belast wordt, zou het nog wel kunnen meevallen (en dat is een beetje waar alle beoordelingen van bijvoorbeeld landbouwgif vanuit gaan: dat het ‘t enige is wat je binnen krijgt), omdat ons lichaam best wel wat onschadelijk kan maken en herstellen, maar ons lichaam wordt doorlopend belast met alle mogelijke ongewenste innames, op alle mogelijke manieren.

Het bovenstaande is ook maar een van de vele voorbeelden van hoe ons lichaam en onze levenskracht wordt bedreigd. Hoe meer we ons bewust zijn van wat we doen en hoe meer we bewust de eigen regie nemen voor onze gezondheid, hoe meer we onze levenskracht kunnen beschermen of zelfs versterken. Ik zal de komende blogs daar meer aandacht aan besteden.

En dat is des te meer belangrijk daar we nu in een (al dan niet door de overheid via lock down gecreëerde) crisis zitten, waarbij mensen met chronische aandoeningen en ouderen – de een erger dan de ander – meer risico lopen ernstig ziek te worden van een virus wat anderen nauwelijks raakt.  

Een chronische ziekte ontstaat ook niet zomaar. Vaak begint het met een acute ziekte, een plotse aandoening, die niet goed genoeg behandeld wordt. Waar we door de medicatie wel minder klachten van krijgen, maar niet van genezen. Ons lichaam komt daardoor op een minder gezond niveau te functioneren ook al lijken de klachten redelijk weg te zijn. En wordt al kwetsbaarder. Onze levenskracht is minder. Nog meer reden dus om goed na te denken bij alles wat we doen en die levenskracht nog meer kan verlagen.

Nogmaals, het probleem is de optelsom. Eén bedreiging kan het lichaam wel aan, maar die enorme optelsom van bedreigingen, van belasting, van aanvallen op onze levenskracht, die maken dat we steeds kwetsbaarder worden. En ik ben bang dat de huidige geneeskunde ons eerder kwetsbaarder maakt dan sterker, dus als het even kan moeten we daar weg blijven en zelf zorgen voor een zo gezond mogelijk lichaam. 
En vergis je niet, elk facet van die optelsom kunnen we positief beïnvloeden. We kunnen veel meer aan onze gezondheid doen dan de meeste mensen denken. En het hoeft helemaal niet zo moeilijk of vervelend te zijn. Bovendien wordt je ervoor beloond! 

Wordt vervolgd…….

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Iedereen wil eerst……

Als het niet zo bizar zou zijn, was het hilarisch.

Er is een ziekte – een soort heftige griep – en er zijn een paar groepen die daar vatbaarder voor zijn, namelijk ouderen boven de 70 (puur door de leeftijd, die groep is vatbaarder voor elk virus) en mensen met chronische ziekten (als bv. Diabetes). Mensen onder de zeventig, kleine kinderen en gezonde mensen zijn gemiddeld zelfs minder vatbaar dan bij een gewone griep.

(Als je je mocht storen aan de term ‘een soort heftige griep’: sedert er Covid is, is er vrijwel geen griep meer. De virussen die griep veroorzaakten (waaronder ook coronavirussen!), zijn min of meer vervangen door dit virus. Zelfs het aantal sterfgevallen is nagenoeg gelijk aan de griep 3 jaar geleden. Het grote verschil is de extreem spastische manier waarop er op dit virus gereageerd wordt, met zogenaamde testen die allesbepalend maar nietszeggend zijn. Maar dat is een andere discussie).

Nu is er een vaccin – waarvan je je kunt afvragen waarom je zo’n experimenteel vaccin zou nemen; in plaats van op cavia’s of muizen wordt het in feite nu op mensen uitgeprobeerd en gaan we over een aantal jaren zien wat de gevolgen zijn als die al eerlijk in kaart worden gebracht – en je zou verwachten dat de kwetsbare groepen die als eerste zouden krijgen.

Sterker nog, waarom zou je dit vaccin geven aan mensen die op basis van wat we weten zelfs minder gevaar lopen dan bij een griep?

Ik bedoel dan wel qua ziekte, niet qua testen. Die testen zeggen mij helemaal niets. Nog nooit is een ziekte (ook geen griep) op die manier benaderd, er is geen enkele vergelijking. Nu is de zorg deels overbelast doordat mensen op testuitslagen moeten wachten of positief testen terwijl ze niets mankeren. Het zijn in feite de testen en de waarde die eraan wordt gehecht die de maatschappij ontwrichten – het is niet het virus, maar het zijn de politici en beleidsmakers die de wereld op z’n kop zetten met behulp van een test!

Maar goed, terug naar het vaccin. Er is een groep die je als eerste zou moeten vaccineren, vindt ook de gezondheidsraad (mensen die zijn ingehuurd om juist op dit punt dingen op een rij te zetten en advies te geven op basis van feiten), maar dat wordt volledig in de wind geslagen door onze minister van volksgezondheid en de adviserende artsen werkzaam in het ziekenhuis. Zij vinden dat het gezonde ziekenhuispersoneel eerst moet worden gevaccineerd. Want ‘anders kunnen we het niet aan’.

Laat ik eerst nóg eens benadrukken dat de meeste zorgverleners die niet kunnen werken dat niet kunnen omdat ze óf in afwachting van een uitslag van een test zijn óf omdat ze positief getest zijn en vrijwel geen klachten hebben (andere jaren werd er gewoon mee doorgewerkt, sterker nog, je moest je niet aanstellen, zelfs in maart 2020 nog). Een heel klein groepje heeft serieus klachten en is terecht afwezig, de rest is dat t.g.v. dit rare creatief bedachte testbeleid. Het zijn weer de dubieuze testen (nog nooit eerder zo gedaan) die alles bepalen!

Maar omdat de ziekenhuismedewerkers nu eerst mogen, voelen velen zich in de kou gezet. De huisartsen (ik heb als huisarts nooit een griepprik genomen, heb vele jaren heftige griepseizoenen meegemaakt, maar heb me nooit kwetsbaar gevoeld), het ambulancepersoneel, de leraren, de boa’s, en er zullen er nog wel een aantal volgen.
Maar hoe zit het nu met die meest kwetsbaren? De mensen boven de 70, de chronisch zieken? Al die mensen in verpleeghuizen?

Laten we die mensen (weer) stikken omdat iedereen vooral aan zichzelf denkt, terwijl die gedachte/angst ook alleen maar is ingegeven door de tsunami aan angstvoer die door de media wordt verspreid, maar niet is op basis van echt feiten, van echte getallen. 

Wat mij zo tegenvalt is dat artsen, waarvan je zou verwachten dat ze op feiten en niet op emoties afgaan, waarvan je zou verwachten dat ze checken of dingen juist zijn (zoals de kwaliteit van testen, zoals de slechts kort geteste vaccins), waarvan je zou verwachten dat ze boven de partijen staan en vooral boven de lang niet altijd waarheidsgetrouwe informatie van de farmaceutische industrie, dat juist artsen zo blindelings vertrouwen op die vaccins en nu ook meedoen met dat kinderachtige voordringen om een vaccin te krijgen.

En wat is na het vaccineren het idee van deze vaccins, waarvan slechts is aangetoond dat ze ervoor zorgen dat de symptomen wat minder zijn als je Covid krijgt (en zelfs dat is de vraag, maar dat zal de toekomst uitwijzen – eerdere ervaringen lieten het tegendeel zien – dat weten we pas op termijn). Er is niet bewezen dat je geen Covid krijgt als je bent gevaccineerd en er is al helemaal niet bewezen dat je het niet zou kunnen overbrengen als je een vaccin hebt gehad.

Dus wat verandert er aan alle malligheid die er nu is?

Ik ben bang van helemaal niets, als men eerlijk en logisch zou handelen. Ik voorzie dat er straks onterecht wordt aangenomen dat gevaccineerden geen gevaar meer zijn voor besmetting en daarom meer mogen (zoals reizen, vliegen, festifals) en minder getest worden, terwijl ze gewoon de virussen blijven overbrengen. Dat in de verpleging mensen minder getest en dus minder gecontroleerd gaan worden en daardoor virussen makkelijker over gaan brengen.

Ik denk dat er in het geheel en in de cijfers niet echt iets verandert, tot het betere weer aanbreekt en het virus zich net als elk jaar terugtrekt of minder actief wordt. Om in het najaar weer actiever te worden……

Telkens weer blijkt dat allerlei maatregelen niet echt zoden aan de dijk zetten en het virus een eigen levenspad en wil heeft. Ook nu zien we dat de versterkte maatregelen niet werken, dus wordt de - niet werkende - lock down verlengd. En daarmee de beknotting van vrijheid en de ellende voor heel veel mensen in ons land. En de landen overal om ons heen. 

Het hoofd bij de WHO, de mevrouw die het ene moment in een video zelfverzekerd vertelt dat vaccins 100% veilig en effectief zijn en 2 dagen later tijdens een congres heel nederig erkent dat er nooit goed onderzoek is gedaan naar effectiviteit en veiligheid, liet onlangs weten dat zij denkt dat de vaccins niet veel zullen veranderen en dat de maatregelen zoals we die nu kennen (maskers, afstand bewaren, lock downs) weleens tot minstens eind 2021 kunnen duren…..

Ik ben het dit keer vrees ik met haar eens. Ik denk dat het enige wat verandert een soort blinde vlek is. Een soort schijnveiligheid, zoals ook alle maatregelen een soort van schijnveiligheid zijn. Maar schijn bedriegt zoals we weten. Laten we alsjeblieft wakker blijven en het verschil blijven zien tussen wat echt is en wat opgeklopte onzin is.

Overigens mag iedereen van mij voordringen, ik hoef het vaccin niet. Ik zie er de noodzaak niet van in en ik wil geen proefkonijn zijn.

Ik ben naarmate ik ouder werd steeds meer de natuur gaan waarderen en de wisselwerking tussen ons mensen en de natuur gaan zien. Gaan zien hoe we ons kunnen beschermen met behulp van de natuur. Dit vaccin hoort daar zeker niet bij. Dat is kunstmatig en onnatuurlijk.

Maar laten we vooral ophouden met die kinderachtige voordringpraktijken van allerlei mensen die zichzelf belangrijker vinden dan de echt kwetsbare groepen!

Het is aan iedereen om met de eigen kennis (ook al komt die alleen van de nogal partijdige media) te beslissen om het vaccin wel of niet te ‘nemen’. Maar klaag daarna niet over de gevolgen ervan of over het feit dat het niets veranderd heeft aan de maatschappij. En blijf ook bij problemen de komende jaren bedenken dat je je als proefkonijn hebt laten gebruiken en dat die problemen mogelijk daarmee te maken hebben. 

Want een groot probleem vandaag de dag is dat we ons door zoveel dingen laten beïnvloeden (giftig eten, vervuilde lucht, drinken wat niet alleen maar gezond is, cosmetica met tal van giftige stoffen, vaccins, medicijnen met ladingen bijeffecten, emoties, etc.) dat het steeds lastiger wordt de oorzaak aan te wijzen van klachten. Dus kunnen de veroorzakers de handen in onschuld wassen, omdat het allemaal slecht te bewijzen is, omdat we onze gezondheid door zoveel dingen laten verslechteren.

Overigens blijkt nu dat meerdere mensen positief testen na het vaccin te hebben gekregen. Ik denk dan 'logisch, je spuit virus in dus reageer je op virus,, maar dat is niet zoals wordt gedacht. Het wordt verdedigd door te zeggen dat na de eerste vaccinatie er nog geen afdoende bescherming is....immers, er moet na 3 weken nog een vaccin volgen. 

Net als de industrie zich nog meer gaat indekken nu (waarom zouden ze dat doen als het allemaal zo veilig en goedwerkende is?): veel landen overwegen niet de 3 weken aan te houden omdat het niet praktisch is, en de industrie waarschuwt dat er niet bewezen is via het onderzoek dat iets anders dan 3 weken ertussen werkzaam is............

Er spelen nog veel meer dingen, zoals het feit dat de lock downs ervoor zorgen dat juist de sterkste virusstammen kunnen overblijven, terwijl het blootstellen aan grotere groepen mensen ervoor zou zorgen dat het virus juist verzwakt

of het feit dat als het straks beter gaat omdat we het betere weer krijgen en zoals elk jaar het virus minder vat heeft, dat zou komen door de vaccinaties

zoals als het niet beter gaat - zoals nu - dat zou komendoor ons gedrag......

..maar deze blog is alweer veel te lang.

Zorg goed voor jezelf! 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ik zal het missen, het vuurwerk om 12 uur met Oudejaarsnacht.

Mijn verstand zegt dat het verstandig zou kunnen zijn dat het verboden is, omdat het elk jaar slachtoffers vergt. Relativerend zou je overigens wel kunnen zeggen dat we inmiddels met bijna 17,5 miljoen inwoners zijn en hoeveel raken er ernstig gewond? En hoeveel is dat hun eigen schuld? Welk percentage is dat? Waar hebben we het over?

Maar mijn hart, mijn emotie verlangt naar dat vuurwerk. Het hoort erbij. Niet dat ik het zelf vaak heb afgestoken, ik vond het ’t geld niet waard (omdat anderen dat wel deden). Maar er zijn mensen die het hele jaar sparen voor een vakantie naar een bepaald land, of het hele jaar sparen voor de kermis, of het hele jaar sparen voor vuurwerk……..het is hun keuze. En ik genoot ervan. Ik ben ze dankbaar dat ze zo hun geld verknallen. Ik heb ook wel eens voor 65 euro een duizendknaller (of tienduizend?) gekocht, gewoon, een emotionele keuze.

Het is het einde van een afgelopen jaar en het inluiden van een nieuw jaar. Gelukkig heb ik vorig jaar extra genoten, omdat er toen al dreigende taal werd gesproken over verboden. En Corona had zich er nog niet eens mee bemoeid. Ze kwam pas dit jaar opdagen.
Ik heb mijn ogen extra uitgekeken en genoten van die rondom verlichte hemel. En Hanneke nam een videootje op. Heerlijk, licht en geluid. Smullen, genieten.

Toch heb ik grote twijfels of een verbod zo verstandig is geweest. Het zou zijn om slachtoffers te voorkomen en met name de belasting van de EHBO. En zeker nu in Corona-tijd. Maar………

Het hoort bij Oud en Nieuw. Het is traditie. En tradities worden al behoorlijk afgenomen. Denk maar aan Sinterklaas. Sinds al het gezeur (al dan niet terecht) over Zwarte Piet (oh, wordt dit nu gecensureerd?) is Sinterklaas het ook niet meer echt. Je gaat zelfs de Paashaas wantrouwen. En de Kerstman.

Dus je neemt een traditie af, je verbiedt dat mensen met elkaar het nieuwe jaar inluiden (ja, met z’n tweeën mag), je hebt mensen lange tijd hun vrijheid beperkt, én de politietop (hoe slim zijn die mensen?) voorspelt een agressieve oudjaarsavond.
Wat denk je dat er gebeurt?

Het zou wel eens een selffulfilling prophecy kunnen worden. Een situatie die gebeurt omdat je het zo zelf hebt voorspeld. Dan heb je altijd gelijk, maar is dat leuk?

Een oudjaarsavond met vuurwerk had voor veel mensen een moment van ontlading kunnen betekenen. ‘Mensen, ik houd van jullie en wens jullie de beste wensen voor het nieuwe jaar’. ‘Ik kan het niet zo goed met woorden zeggen, daarom doe ik het maar met vuurwerk’. ‘Ik ben blij dat dit klotejaar voorbij is en hoop op een beter 2021’, ‘Ik zet een punt achter dit jaar, het volgend jaar wordt beter’, etc. Vul zelf maar in wat het voor je betekende.

Met alle beperkingen, frustraties, spanningen en angsten van afgelopen jaar, was het vuurwerk voor velen een uitlaatklep geweest. Een manier om krachtig en ontladen het nieuwe jaar in te gaan. Zelfs op 1,5 meter afstand, zelfs door elkaar op afstand een gelukkig nieuw jaar te wensen.

Vooral de jongeren waren dit jaar de dupe. Waren zij het die het minst te duchten hadden van het virus, ze moesten wel het meeste inleveren. Hun vriendenclubs, hun samenzijn, hun ‘hangen’, hun sporten, hun school……..en waarom? Omdat sommige mensen eerst bedachten dat ze het virus niet zouden overbrengen en toen bedachten dat ze het wel deden, misschien…..

Had die jongeren de kans gegeven op een Oud en Nieuw met een soort van feest, een soort van afsluiting, een soort van ontlading. Maar nee, Ome Rutte vindt dat niet goed. Ome Rutte is bang dat het leidt tot meer ellende. Op onnatuurlijke afstand, en niet verenigd.

Ik denk dat de beslissing van Ome Rutte leidt tot meer ellende. En ergens hoop ik ook dat heel veel mensen vanuit hun achtertuin – op afstand van niet-huisgenoten omdat ze zich op dat punt dan aan de regels houden – schitterend vuurwerk gaan afsteken. Zoveel dat de hele hemel ondanks volle maan (oké, één dag erna) verlicht wordt door het vuurwerk. Want zo hoort dat bij Oud en Nieuw. Zo zijn we het gewend, zo hebben we het gevoel dat het een feestje is, dat we iets nieuws inluiden, iets dat beter is. (Overigens is het in die achtertuin ook veiliger denk ik).

Want denk je eens in, niet onlogisch, dat het straks op de 31e regenachtig weer is, koud en saai, het is 24 uur en er gebeurt niets. Alleen op TV is er vuurwerk, in de Arena, met het dak dicht. We moeten genieten van wat op een scherm te zien is. Een scherm wat dankzij elektromagnetische straling enig vuurwerk laat zien, terwijl dat in de omgeving van de Arena niet eens te zien is. (Dat is in elk geval wat ik me heb laten vertellen: er wordt vuurwerk afgestoken, maar het dak is dicht, anders zouden er mensen kunnen komen kijken - maar ergens hoop ik dat die informatie niet klopt, dat het dak gewoon open is).

Is dat niet een surrealistisch idee, een onwerkelijk beeld? Is dat wat ons tevreden moet stellen? Een kunst-oplossing voor een serieus probleem, een serieuze situatie, een serieus moment van bezinning, van overgang naar iets nieuws?

En dat juist op een moment dat er behoefte is aan iets echts? Iets tastbaars, iets zichtbaars, iets wat emotioneel hout snijdt?

Ik denk dat het een domme beslissing is geweest, juist op dit moment. Je neemt mensen al heel veel af, en juist zo’n belangrijk moment als de jaarwisseling, neem je nog meer af.

Ik verafschuw mensen die het zorgverleners lastig maken, die ambulancepersoneel en brandweerlieden hun werken bemoeilijken terwijl zij er juist zijn voor ‘ons’. Dat mag wat mij betreft gigantisch extra bestraft worden. 

Maar ik begrijp alle feestjes die jongeren en ook ouderen toch organiseren, ik begrijp de boosheid en verontwaardiging van veel mensen als het gaat om de beperkingen en de ogenschijnlijk nutteloze maatregelen. Ik begrijp dat mensen boos worden om het feit dat straks – als de maatregelen niet blijken te werken – er wordt gezegd dat ‘wij’ het weer niet goed hebben gedaan en dus nog meer worden gestraft, omdat we iets natuurlijks proberen te controleren terwijl dat natuurlijk niet gaat.

Ik begrijp het als tijdens dit nieuw jaar het op vele plekken totaal uit de hand loopt. Het maakt me niet blij, denk dat niet, maar ik vind het wel logisch. Als je probeert van mensen robotten te maken, is dat de consequentie.

Als je mensen beknot in wat gevoelsmatig normaal is, heeft dat gevolgen. Kwalijke gevolgen als je de menselijke waarden negeert, als je mensen negeert, als je menselijk behoeften negeert.

Hoe het ook uitpakt, wij hebben de opnames van vorig jaar nog. Niet de foto’s, maar de video. …En hoewel ik dus hoop op veel – onschuldig – vuurwerk tijdens Oud en Nieuw, zal ik met weemoed de video bekijken als het er niet is.

Zonder vuurwerk zal deze Oud en Nieuw leeg zijn, en dat kan niet.

Dus gelukkig hebben we de foto’s (video) nog…….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Een heel goed 2021 !

Goede voornemens zijn helaas vaak voorbestemd te stranden. We beginnen enthousiast, maar na verloop van tijd lukt het niet meer. Dat is te zeggen, dat geldt voor veel goede voornemens.

Zelf heb ik wat kleinere voornemens, zoals iets van het gewicht af (door het mindere sporten en de decembermaand verkregen – er zelf ingestopt eigenlijk), proberen meer dagelijks te wandelen, e.d. Daar heb ik overigens niet 1 januari als startdatum voor gekozen, maar straks na het weekend, op het moment dat het oké voelt om ermee te beginnen.

Want dat is vaak ook een van de valkuilen: we nemen een datum als 1 januari om af te gaan vallen, maar op oudjaarsavond hebben we – en eigenlijk al de hele maand – er nog behoorlijk wat suikers ingestopt. Onze stofwisseling is er allesbehalve klaar voor om nu ineens te gaan snijden in de hoeveelheid suikers. Dus zal onze hang naar suikers alleen maar groter zijn als we dat doen. Dus we zien én meer af, én de kans op slagen is al aanzienlijk minder. Beter zou het zijn het snoep en eetgedrag wat te normaliseren en dan te beginnen met lijnen.

Hetzelfde geldt voor drank en roken. Feestdagen en Oud-en-Nieuw zijn dagen waar dat meer gebruikt wordt. Dus hoe logisch is het om op 1 januari te beginnen met het gedrag in één keer te veranderen. Juist, niet logisch. Dat wil zeggen, de start van een nieuw jaar zou een moment kunnen zijn om iets nieuws te beginnen, dat wel, maar gedrag gaan veranderen wat je net juist hebt opgeschroefd is gewoon niet handig.

Zoals met alle verslavingen en gewoontes die je wilt veranderen is het vaak handig om er op de een of andere manier naar toe te groeien en te starten op het moment dat je er congruent mee bent, dat het goed voelt. Behalve als dat moment er nooit is, dan moet je iets doorbreken! Het nadeel namelijk van op het verkeerde moment beginnen is dat de kans op slagen minder is en de daardoor erop volgende teleurstelling en klap voor de eigenwaarde des te groter. Een aangezien dat nu juist de reden is dat we vaak dingen doen die we beter niet zouden kunnen doen (als teveel eten, roken, drinken), kunnen we dat beter voorkomen.

Maar goed, genoeg psychologie van de koude grond.
Mijn grootste voornemen is het komend jaar nog meer van het goede te zien in de wereld. En dan bedoel ik niet wereldreizen gaan maken of sowieso veel reizen en alles bekijken, maar in mijn directe omgeving die dingen zien die mooi zijn, die wonderlijk zijn, die het leven kleur geven. Genieten van de kleine dingen.

Ik deed dat al, maar ik ga het nog meer doen. Al die dingen die we voor lief nemen, maar eigenlijk meer dan fantastisch zijn.

Ik ben natuurlijk begonnen met het genieten van de burgerlijke ongehoorzaamheid van al die mensen die vuurwerk afstaken. Niet vanwege de ongehoorzaamheid (of toch ook wel), maar vooral vanwege het vuurwerk wat bij Oud en Nieuw hoort. Noem het nostalgie, noem het emotionele kwetsbaarheid, noem het hoe je wilt, ik vond het fijn. En dat burgervader Bruls direct begint te brullen dat het voor nu en altijd afgelopen moet zijn maakt me verdrietig en een beetje boos. Waar bemoeit die man zich mee, bemoeit ie zich niet al meer dan genoeg met het hele COVID gebeuren? 

Het feit dat ik nog meer ga genieten van alle mooie dingen gaat niet betekenen dat ik niet de negatieve dingen zal zien, want ik zie alles. Het hoort er ook allemaal bij, het is licht en donker, yin en yang, positief en negatief, mooi en lelijk.

Aan de andere kant: als ik nog meer naar het mooie ga kijken, van het mooie genieten, wordt het allemaal nog leuker.  

Maar – nogmaals – zonder het negatieve te negeren. Want dat is belangrijk: het geheel blijven zien. Als we dat niet doen en onze ogen sluiten voor het mooie of het lelijke, houden we onszelf voor de gek en kunnen we ons niet beschermen voor wat er op ons af komt.

Dat er veel dingen niet kloppen op dit moment is een feit. Dat er met cijfers wordt gegoocheld is een feit. Ik ga over dat soort leugenachtig gedrag, dat soort gedraai over feiten en dat soort misbruik maken van artsen om controle over het volk te verkrijgen niet mijn mond houden en ik ga het zeker niet negeren. Maar aan de andere kant is er zoveel moois in ons normale leven, zoveel wat we voor logisch aannemen omdat we niet anders weten, dat het goed is om dat meer te zien. Dat te eren en erkennen. Daarvan te genieten, daar blij van te worden.

Ik zag gisteren mijn wederhelft teruglopen van de ondergrondse vuilniscontainer, met een ‘moderne’ spijkerbroek aan (zo-een, waar ze dure gaten in gemaakt hebben), een slobbertrui, de haren los, geitenharensokken, op roze slippers, en ik werd weer stapelverliefd.
Nee, ik had niets gedronken of gebruikt. En anderen vonden waarschijnlijk dat ze er niet uitzag. Ik zag de schoonheid van de vrouw waar ik al 40 jaar mee getrouwd ben, het beste wat me overkomen is.

En is het niet heerlijk een warme douche (of zelfs een koude) te kunnen nemen? In een leunstoel te kunnen hangen, of sowieso op een stoel te kunnen zitten? Of de verwarming even hoger te kunnen draaien als het iets minder behaaglijk is? Of te genieten van de roodborstjes en vinken die gebruik maken van het vogelhuisje? Het straaltje zon wat ’s ochtends langzaam in het huis doordringt en een stukje van het huis in het zonnetje zet?
Het is zelfs heerlijk om het bed uit te kunnen komen, zelfs als je wat stijfjes bent, zelfs als we naar het werk moeten of dingen moeten doen die we liever zouden uitstellen. Het feit dat we ons bed uit kunnen komen, of dat we het kunnen bedenken. Het is al luxe.

Ik weet het, vergelijken kan dodelijk zijn. Maar dat geldt vooral voor vergelijken met mensen waarvan jij denkt dat ze het beter hebben. Vergelijken met mensen die het minder hebben kan aan de andere kant helpen te beseffen hoe goed we het hebben. En dat is wat ik dit komend jaar zeker wil vasthouden en beseffen. Hoe goed we het hebben. Hoe fantastisch de natuur is, hoe fantastisch en veelzijdig de mensen om ons heen zijn, hoe goed we het meestal hebben ten aanzien van voedsel, huis en klimaat. En zelfs hoe mooi het is dat veel mensen tegenovergestelde meningen kunnen hebben. Want dat kan in dit land.

Geniet van wat je hebt. Wíl vooral wat je hebt. Stel je open voor al het mooie. Baad in de schoonheid van het leven.

Is wens jullie allen een GOED 2021 toe!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Kerstmis.

Het zal een ander soort Kerst worden dan andere jaren.

Nu heeft Kerstmis elk jaar eenzelfde soort patroon, maar is het in feite elk jaar anders dan het jaar ervoor.
Er zijn andere dingen gebeurd in de wereld en in ons leven, de hele wereld is weer een jaar verder in de geschiedenis, we zijn een jaar ouder en hopelijk dus wijzer, er zijn mensen bijgekomen en mensen weggevallen, etc.
Vooral dat laatste, de mensen die zijn weggevallen, kan de stemming rond feestdagen nog wel eens drukken. Niet dat die mensen dat zouden willen, maar omdat wij met onze herinneringen en nog niet verwerkte verdriet terug surfen in de tijd op een moment dat we even niet in het nu worden gehouden door onze omgeving.

Ongetwijfeld zal dat ook dit jaar gebeuren bij tal van mensen. En hoewel onze premier op de emotie probeerde in te spelen door het te hebben over 10.000 lege stoelen met Kerst door COVID, wil ik er even aan herinneren dat het gaat om ruim 150.000 lege stoelen, waarvan 140.000 dus niet door COVID. En nu ik toch aan het corrigeren ben: van die 10.000 is een groot deel ook niet echt aan COVID overleden, ze gingen dood en waren positief getest (met testen die niet betrouwbaar zijn), mogelijk gestorven aan de onderliggende aandoeningen.
Want waar zijn ineens de sterftegevallen door hartinfarcten, griep, kanker, diabetes, etc.? Een groot deel van die mensen heet nu ‘COVID-dode’.

Maar goed, daar wilde ik het niet over hebben. Terug naar de Kerst. En wees gerust, ik eindig positief!

In mijn hele leven tot nu toe was er elk jaar rond Kerst sprake van een staakt het vuren met de Kerst. Ik doel nu even niet op familieruzies, maar op oorlogen waar mensen elkaar naar het leven staan en dat tijdens de Kerst een aantal uren even niet doen. Hoewel ik die hypocrisie nooit helemaal begrepen heb, had het wel iets.
Deze Kerst doen we het omgekeerde: we zijn in oorlog met een vijand die onzichtbaar is, die micro-millimeters groot is, die – toegegeven – talrijker is dan een menselijke vijand ooit zou kunnen zijn, maar die vooral onze vijand is omdat een paar mensen dat bedacht hebben. Gezien de impact van alle maatregelen kun je je namelijk afvragen wie de echte vijand is. De impact leidt tot veel meer huiselijk geweld, een gigantische stijging van het aantal zelfmoorden en mensen die psychisch in de knoop raken, niet alle chronisch zieken kunnen controleren, niet alle kankerpatiënten kunnen behandelen, operaties moeten uitstellen, miljoenen extra doden in landen ver bij ons vandaan vanwege de hulp die door alle lock downs niet komt, een toegenomen hongersnood bij nog veel meer miljoenen kinderen, etc. Het zijn de maatregelen die veel meer schade aanrichten dan het virus zou doen zonder die maatregelen. Voor mij is de vijand dus een beetje onduidelijk, is dat het virus of is dat ........

Het was wellicht beter geweest als we zoals elk jaar in deze periode van virusziekten een beetje ons verstand hadden gebruikt, kwetsbaren zichzelf hadden beschermd en wij voorzichtig met hen waren geweest. En ja, het ziekenhuis zou het druk gehad hebben en de IC’s ook, maar die lagen 3 jaar geleden ook vol. Toen werd er ook geklaagd dat men het niet aankon. Alleen werd toen niet alles uitvergroot door de media en de overheid.
Toen werd niet elke dag bijgehouden hoeveel er stierven, laat staan hoeveel er zogenaamd besmet raakten. Want dat is iets nieuws van deze tijd: testen of iemand positief of negatief is, met testen die er niet geschikt voor zijn. En die getallen publiceren, los van het feit of iemand wel of niet klachten heeft, wel of niet besmettelijk is, wel of niet al ziek was…..

Als we dat de andere jaren gedaan hadden, hadden we ook veel meer paniek kunnen creëren, om daarmee de weerstand bij het gros van de bevolking te verminderen (door de stresshormonen die erdoor vrijkomen), om zo meer zieken te scheppen. En op die manier konden we dan weer alle maatregelen vergoelijken met ‘zie je wel, we hadden het voorspeld’. Als we dat 3 jaar geleden hadden gedaan, hadden we waarschijnlijk meer doden gehad dan nu.

Maar goed, een andere Kerst dus. Met door de overheid opgelegde maatregelen en beperkingen van vrijheid. Vrijheid ook om met elkaar te vieren, om bij elkaar te komen, om met elkaar te zingen, om elkaar te knuffelen of te vergezellen in wat we gemeenschappelijk ervaren. Het is een wrede manier om je volk te ‘beschermen’. Ik heb nooit een echte oorlog meegemaakt, maar juist dan zochten mensen elkaar op met Kerst denk ik. Nu houden we elkaar op afstand, ook al omdat de angst die overheid en media hebben gecreëerd mensen bang van elkaar heeft gemaakt.

Aan de andere kant vraagt dit ook om een andere aanpak, een andere benadering van Kerst. Een andere benadering van elkaar. Wat platonischer, ja dat wel. Maar dat hoeft niet minder warm te zijn. We zagen al dat er meer lichtjes branden, dat er meer kerstkaarten waren verstuurd. Mensen zoeken op een andere manier de ‘warmte’.
Ik ben niet kerkelijk opgevoed, maar ik kan me zo voorstellen dat het idee achter een Kerstviering ook is dat we ons met elkaar verbinden, al dan niet via God. Het Goddelijke, het Universele, Islam, in feite maakt het niet uit. Het gaat erom dat we ons met elkaar liefdevol verbinden.

Was de geboorte van het ‘kindeke Jezus’ een nieuw begin, misschien moeten we de Kerst dit jaar ook een nieuw begin laten zijn. En begin waarbij we ons mentaal en qua gevoel met elkaar verbinden, met de hele wereld verbinden, de hele wereld verlicht zien met kerstlichtjes, harten verlicht zien.

Het was een andere historische grootheid (Boeddha) die zei: “Al wat we zijn is het resultaat van wat we hebben gedacht. Met onze gedachten maken we de wereld”.

Dus wat let ons om een nieuwe wereld te scheppen te beginnen bij deze Kerst? Overigens weet ik dat al heel veel mensen ermee begonnen zijn. Ik neem je mee:

Sluit je ogen en richt je aandacht op je hart. Voel je hart. Voel hoe je iemand die je na staat (of ‘God’ in de breedste zin van het woord) liefhebt en voel die liefde aanzwellen, sterker worden. Voel hoe de energie van je hart, het energieveld van je hart, steeds groter wordt.
Stel je voor dat je het hele huis ermee vult, dan het hele dorp/stad, dan het hele land, het hele continent en tenslotte de hele wereld. Voel liefde naar de hele wereld. Ervaar dat je één bent met de hele wereld, met iedereen erop en met de natuur. Ervaar dat je liefde terug ontvangt van al die mensen en voel je geliefd. Voel je dankbaar, voel je blij. 

Heerlijke ervaring toch? Ik adviseer je dit niet alleen met de kerstdagen te doen, maar vanaf de kerstdagen elke dag. Misschien als ochtendritueel, of ook voor het slapen gaan. En natuurlijk kun je als tussenstap eerst die gevoelde hartenergie naar je familie brengen of je beste vrienden alvorens je het naar de hele wereld brengt.

Door dit te doen brengen we niet alleen onszelf, maar ook de wereld in een hogere vibratie, een hogere trilling. Een trilling die gezonder is voor onze planeet, gezonder is voor ons. Een tegengas ook voor alle elektromagnetische verstoringen door o.a. wifi, slimme apparaten en 3-4-5G. 

Als je naar de lichtjes in je boom kijkt, naar de lichtjes in de straat, naar welk lichtje dan ook, denk dan aan de lichtjes overal in de hele wereld en denk ze waar ze misschien (nog) niet zijn. En zie niet alleen de materiele lichtjes verlicht, maar juist ook de mensen er omheen. Zie hoe iedereen blij en gezond is, los van de materiele zaken. Zie hoe iedereen blij is te leven en hoe iedereen op deze manier meer contact met elkaar maakt dan ooit kon. (En dat zonder internet en 5G!).

Juist nu het fysieke contact moeilijker is, is deze vorm van contact zo waardevol. Dat was ie altijd al, maar we deden er weinig mee. Laat de hindernis van dit jaar de opstap zijn naar een rijkere en krachtiger manier van verbinden. En laten we die vooral niet vergeten als we straks weer ‘normaal’ mogen doen…..

Ik wens iedereen die dit leest (en ook die dit niet leest) een fijne Kerst toe om daarna een nieuw jaar in te gaan, een jaar van verbinding en gezondheid, met de beste wensen voor iedereen.  Het ga jullie goed. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn