Wat is het?

Onlangs zag ik een mooi plaatje waarin de farmaceutische industrie op twee manieren werd afgeschilderd.

Als het ging om de 'gewone' medische zgn. geneesmiddelen, waren het duivels.
Als het ging om vaccinaties waren het goden.

Het gaf een beetje aan hoe het gemiddelde publiek keek naar de industrie die de middelen op de markt brengt. En natuurlijk valt het dubbele op, de tegenstrijdigheid. 
Kennelijk zien heel veel mensen het bedrog, de uitbuiting, de dubbele moraal, etc. als het gaat om gewone geneesmiddelen. Ze zien dat onderzoeken niet eerlijk verlopen, dat statistieken worden vertekend, dat middelen die geen bijwerkingen zouden hebben die uitgebreid wel hebben, etc. 

Men weet dat men de waarheid van de industrie met een korrel zout moet nemen.

En toch, als het om vaccinaties gaat, is er ineens een andere houding. Daar is men ogenschijnlijk blij mee, daar heeft men ineens wel vertrouwen in, terwijl het diezelfde industrie is die ze produceert. Met dezelfde dubbele moraal. 

Ik vond die afbeelding frappant, want ook als het om vaccinaties gaat is er dezelfde dubbele waarheid. Maar kennelijk is de angst voor kinderziekten zo effectief gecreëerd, dat de gemiddelde ouder als de dood is dat zijn/haar kind een kinderziekte zou krijgen die misschien een complicatie zou creëren. En dan is diezelfde dubieuze industrie dus ineens een Godheid, iemand die je klakkeloos vertrouwt, waar je je kind aan toevertrouwt.

Enerzijds vind ik het begrijpelijk. Net als de ouder die een kind verliest door vaccinaties en zegt toch weer vaccinaties te geven aan het volgende omdat ze er dan 'alles aan heeft gedaan'. Het heeft te maken met de verantwoording niet zelf willen nemen en die af te schuiven naar een ander, in dit geval de overheid, of de industrie.

Als die ander zegt dat het goed is om beslissing X te nemen, en ik doe dat, dan ben ik slachtoffer en niet verantwoordelijk als er wat gebeurt......

Maar wat als je zelf meer verantwoordelijkheid neemt? Geloof je dan klakkeloos de industrie, of ga je luisteren naar de kritische geluiden en teksten? Ga je dan kijken en luisteren naar wat anderen te vertellen hebben over hun ervaringen? 
Al die kinderartsen die de ellende hebben ervaren van vaccinaties en daarover hebben geschreven, of ouders die over de ellende hebben geschreven die ze meemaakten na vaccinaties van hun kinderen? Jonge meiden die na de HPV vaccinatie hun leven verwoest zagen? 

Wat doe je met die informatie als ouder? Gewoon beschouwen als misinformatie, als nepnieuws, als onzin? Of ga je er toch over nadenken? 

Ik geef het je te doen. Ik heb medelijden met de hedendaagse ouder die moet beslissen met een overheid die zo leugenachtig volhardt in het kleuren van informatie. De overheid betitelt mensen die kritisch zijn als snel als nepnieuws, terwijl het mensen zijn die zich voelen als roependen in een woestijn. Ze proberen te vertellen hoeveel ellende vaccinaties kunnen veroorzaken en hoe leugenachtig alle reclame ervoor is. Zoals onlangs bleek uit de top over de veiligheid van vaccins van de WHO, is dat geen nepnieuws, maar de waarheid.  

Tja, als er iets is wat ik de afgelopen jaren heb geleerd, is hat dat de waarheid verschillende gezichten heeft......

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn