Neem niets voor lief……..in je relatie.

Klinkt wellicht raar als titel van een blog, maar ik meen het wel.

Kijk naar relaties. Mensen worden verliefd, gaan samenwonen of trouwen, en gaan samen door het leven. Maar een groot deel van de mensen neemt elkaar daarna min of meer voor lief. Het is ‘gewoon’ om samen te leven en wellicht kinderen te krijgen.

Het probleem is dat als je elkaar voor lief neemt – het allemaal ‘gewoon’ vindt – dat je dan niet in de gaten hebt dat je mee moet veranderen met veranderingen, dat je moet ‘werken’ aan je relatie. In plaats van (mee) te veranderen, vinden veel partners het vooral vervelend en lastig als hun partner verandert.

Dat veranderen kan komen door hormonen (zwangerschap, menstruaties, overgang), door kinderen, door inzichten, door traumatische ervaringen (bij zichzelf of naasten), door werkeloosheid of spanningen op het werk, door gebeurtenissen, soms zelfs door het aanraken van oude wonden.

Als je partner verandert, is het ook voor je partner een lastige periode waarin steun juist nodig is. Toch zie je vaak bij de andere partner het omgekeerde: de partner die voorheen ‘gewoon’ deed, doet nu moeilijk. En dat ‘wil of kan ik er niet bij hebben, ik heb al zoveel aan mijn hoofd’. ‘Doe maar gewoon’.

Het begrip blijkt er vaak niet te zijn. Terwijl we wel uitvoerig bezig zijn met hoe we onze sociale relaties in stand houden, met hoe we ons huis willen onderhouden, hoe we onze vakantie gaan inrichten, is er geen tijd ingeruimd om bezig te zijn met hoe we onze relatie willen laten groeien en gezond houden.

Het is opvallend om te zien dat bij partners die wel (al dan niet bewust) investeren in hun relatie (als is het alleen al door echt naar elkaar te luisteren) een traumatische ervaring leidt tot een hechtere gevoelsmatige band. Terwijl bij relaties die elkaar voor lief nemen het vaak leidt tot het uiteen gaan.

Ik weet nog dat ik door artsen en arbeidsdeskundige werd gewaarschuwd dat mijn relatie het zwaar te verduren zou krijgen door de gevolgen van mijn ongeluk in 2003, door alle spanning, alle pijn, niet kunnen werken, de arbeidsongeschiktheidsverzekering en mijn karakterveranderingen. En ik kon het me zelfs goed voorstellen. Het gaf ook nogal wat veranderingen en spanningen binnen ons gezin. Maar er is geen moment geweest dat mijn partner me liet vallen, wat voor mij extra motivatie was er alles aan te doen om te herstellen, en nog meer mijn zegeningen te tellen. 

Zoals we dat op geen enkel gebied zouden moeten doen, moeten we zeker onze relatie(s) niet voor lief nemen. Relaties gaan gepaard met alle mogelijke deiningen aan emoties en veranderingen. Dat is een natuurlijk proces. Het gaat om twee (of meer) mensen met verschillende opvoedingen, met verschillende opvattingen, met verschillende gevoelens, met verschillende lichamen en hormonen, met verschillende energie. Wat ze bindt is een hart wat verbonden is met de ander.

Dat is een niet te onderschatten iets en krachtiger dan heel veel mensen begrijpen, maar is zo krachtig zolang we het bewust in stand houden. Zolang we onszelf blijven vertellen dat we die ander liefhebben, dat we die ander accepteren voor wie hij/zij/het is. En zolang we dus mee kunnen gaan in veranderingen die plaatsvinden. En natuurlijk moet dat een wederzijds respect of een wederzijds inspanning zijn.

In het begin schreef ik ergens dat alleen al echt naar elkaar luisteren een investering in je relatie is. Echt naar elkaar luisteren betekent verbinding, betekent dat je laat binnenkomen wat de ander je wil vertellen. Het betekent ook dat je gevoelsmatig verbinding maakt en vaak kunt voelen wat er met die ander gebeurt

Wat je nogal eens ziet in relaties die uit elkaar gaan (nadat ze eerst uit elkaar zijn gegroeid), is dat de relatie met de hond of de kat beter is dan die met de partner. Want het huisdier luistert wel? Het huisdier voelt de energie wel aan? Neemt de ander wel voor wie het/zij/hij is?

Voor veel mensen is de relatie met de partner de belangrijkste relatie die er is. Helaas beseffen we dat vaak niet in een maatschappij waar het ‘normaal’ is de partner voor een ander in te wisselen. Elke liefdesrelatie begint als rozengeur en maneschijn, wat deels zo is omdat we door hormonen geregeerd worden die maken dat we wat verblind zijn. De felheid van dat liefdesvuur wordt minder na enige tijd, maar we moeten er dus wel degelijk zelf aan werken om het vuur brandend te houden.

Door elkaar te respecteren, door (logische) veranderingen te accepteren en ‘mee’ te veranderen, door echt naar elkaar te luisteren, door elkaar positief te verrassen, door afspraken met elkaar te maken, maar vooral door elkaar niet voor lief te nemen.

Door niet op de automatische piloot je relatie als automatisme te behandelen. Niet bij een tegenslag of een ruzietje je heil bij een ander te zoeken. Je partner verdient zoveel meer dan dat. En vergeet niet dat als je geeft je zoveel meer terugkrijgt. Liefde voedt liefde. Warmte voedt warmte, energie voedt energie.

Koester je partner en je gevoel voor je partner. Zorg voor elkaar, wees je bewust van je ‘geluk’. Wees tevreden met wat je hebt en maak wat je hebt mooier en waardevoller door je bewust te zijn wat je hebt.

Natuurlijk moet het van twee kanten komen. Maar af en toe ‘kan’ één kant niet omdat de omstandigheden dat even niet toestaan, er even een blokkade is, er hormonen spelen, er veel in het binnenwerk speelt, of wat dan ook. Dan moet de andere kant het dus niet laten afweten, maar proberen te begrijpen en liefdevol proberen te steunen. Uiteindelijk levert dat meestal een betere relatie op…….. 

Al kan ik me voorstellen dat er een moment komt waarbij ook de andere kant het niet meer bolwerkt. Zeker als het heel lang eenrichtingverkeer blijft. Absoluut mijnerzijds dus geen oordeel over scheidingen die zo ontstaan. 

Maar als beide partners zich vanaf het begin bewust zijn van een inspanning die nodig is om de relatie niet alleen intact te houden maar vooral ook te laten groeien, als beide partners elkaar niet alleen maar voor lief nemen, is zo’n relatie het meest waardevolle wat er is.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn