Kerstmis.

Het zal een ander soort Kerst worden dan andere jaren.

Nu heeft Kerstmis elk jaar eenzelfde soort patroon, maar is het in feite elk jaar anders dan het jaar ervoor.
Er zijn andere dingen gebeurd in de wereld en in ons leven, de hele wereld is weer een jaar verder in de geschiedenis, we zijn een jaar ouder en hopelijk dus wijzer, er zijn mensen bijgekomen en mensen weggevallen, etc.
Vooral dat laatste, de mensen die zijn weggevallen, kan de stemming rond feestdagen nog wel eens drukken. Niet dat die mensen dat zouden willen, maar omdat wij met onze herinneringen en nog niet verwerkte verdriet terug surfen in de tijd op een moment dat we even niet in het nu worden gehouden door onze omgeving.

Ongetwijfeld zal dat ook dit jaar gebeuren bij tal van mensen. En hoewel onze premier op de emotie probeerde in te spelen door het te hebben over 10.000 lege stoelen met Kerst door COVID, wil ik er even aan herinneren dat het gaat om ruim 150.000 lege stoelen, waarvan 140.000 dus niet door COVID. En nu ik toch aan het corrigeren ben: van die 10.000 is een groot deel ook niet echt aan COVID overleden, ze gingen dood en waren positief getest (met testen die niet betrouwbaar zijn), mogelijk gestorven aan de onderliggende aandoeningen.
Want waar zijn ineens de sterftegevallen door hartinfarcten, griep, kanker, diabetes, etc.? Een groot deel van die mensen heet nu ‘COVID-dode’.

Maar goed, daar wilde ik het niet over hebben. Terug naar de Kerst. En wees gerust, ik eindig positief!

In mijn hele leven tot nu toe was er elk jaar rond Kerst sprake van een staakt het vuren met de Kerst. Ik doel nu even niet op familieruzies, maar op oorlogen waar mensen elkaar naar het leven staan en dat tijdens de Kerst een aantal uren even niet doen. Hoewel ik die hypocrisie nooit helemaal begrepen heb, had het wel iets.
Deze Kerst doen we het omgekeerde: we zijn in oorlog met een vijand die onzichtbaar is, die micro-millimeters groot is, die – toegegeven – talrijker is dan een menselijke vijand ooit zou kunnen zijn, maar die vooral onze vijand is omdat een paar mensen dat bedacht hebben. Gezien de impact van alle maatregelen kun je je namelijk afvragen wie de echte vijand is. De impact leidt tot veel meer huiselijk geweld, een gigantische stijging van het aantal zelfmoorden en mensen die psychisch in de knoop raken, niet alle chronisch zieken kunnen controleren, niet alle kankerpatiënten kunnen behandelen, operaties moeten uitstellen, miljoenen extra doden in landen ver bij ons vandaan vanwege de hulp die door alle lock downs niet komt, een toegenomen hongersnood bij nog veel meer miljoenen kinderen, etc. Het zijn de maatregelen die veel meer schade aanrichten dan het virus zou doen zonder die maatregelen. Voor mij is de vijand dus een beetje onduidelijk, is dat het virus of is dat ........

Het was wellicht beter geweest als we zoals elk jaar in deze periode van virusziekten een beetje ons verstand hadden gebruikt, kwetsbaren zichzelf hadden beschermd en wij voorzichtig met hen waren geweest. En ja, het ziekenhuis zou het druk gehad hebben en de IC’s ook, maar die lagen 3 jaar geleden ook vol. Toen werd er ook geklaagd dat men het niet aankon. Alleen werd toen niet alles uitvergroot door de media en de overheid.
Toen werd niet elke dag bijgehouden hoeveel er stierven, laat staan hoeveel er zogenaamd besmet raakten. Want dat is iets nieuws van deze tijd: testen of iemand positief of negatief is, met testen die er niet geschikt voor zijn. En die getallen publiceren, los van het feit of iemand wel of niet klachten heeft, wel of niet besmettelijk is, wel of niet al ziek was…..

Als we dat de andere jaren gedaan hadden, hadden we ook veel meer paniek kunnen creëren, om daarmee de weerstand bij het gros van de bevolking te verminderen (door de stresshormonen die erdoor vrijkomen), om zo meer zieken te scheppen. En op die manier konden we dan weer alle maatregelen vergoelijken met ‘zie je wel, we hadden het voorspeld’. Als we dat 3 jaar geleden hadden gedaan, hadden we waarschijnlijk meer doden gehad dan nu.

Maar goed, een andere Kerst dus. Met door de overheid opgelegde maatregelen en beperkingen van vrijheid. Vrijheid ook om met elkaar te vieren, om bij elkaar te komen, om met elkaar te zingen, om elkaar te knuffelen of te vergezellen in wat we gemeenschappelijk ervaren. Het is een wrede manier om je volk te ‘beschermen’. Ik heb nooit een echte oorlog meegemaakt, maar juist dan zochten mensen elkaar op met Kerst denk ik. Nu houden we elkaar op afstand, ook al omdat de angst die overheid en media hebben gecreëerd mensen bang van elkaar heeft gemaakt.

Aan de andere kant vraagt dit ook om een andere aanpak, een andere benadering van Kerst. Een andere benadering van elkaar. Wat platonischer, ja dat wel. Maar dat hoeft niet minder warm te zijn. We zagen al dat er meer lichtjes branden, dat er meer kerstkaarten waren verstuurd. Mensen zoeken op een andere manier de ‘warmte’.
Ik ben niet kerkelijk opgevoed, maar ik kan me zo voorstellen dat het idee achter een Kerstviering ook is dat we ons met elkaar verbinden, al dan niet via God. Het Goddelijke, het Universele, Islam, in feite maakt het niet uit. Het gaat erom dat we ons met elkaar liefdevol verbinden.

Was de geboorte van het ‘kindeke Jezus’ een nieuw begin, misschien moeten we de Kerst dit jaar ook een nieuw begin laten zijn. En begin waarbij we ons mentaal en qua gevoel met elkaar verbinden, met de hele wereld verbinden, de hele wereld verlicht zien met kerstlichtjes, harten verlicht zien.

Het was een andere historische grootheid (Boeddha) die zei: “Al wat we zijn is het resultaat van wat we hebben gedacht. Met onze gedachten maken we de wereld”.

Dus wat let ons om een nieuwe wereld te scheppen te beginnen bij deze Kerst? Overigens weet ik dat al heel veel mensen ermee begonnen zijn. Ik neem je mee:

Sluit je ogen en richt je aandacht op je hart. Voel je hart. Voel hoe je iemand die je na staat (of ‘God’ in de breedste zin van het woord) liefhebt en voel die liefde aanzwellen, sterker worden. Voel hoe de energie van je hart, het energieveld van je hart, steeds groter wordt.
Stel je voor dat je het hele huis ermee vult, dan het hele dorp/stad, dan het hele land, het hele continent en tenslotte de hele wereld. Voel liefde naar de hele wereld. Ervaar dat je één bent met de hele wereld, met iedereen erop en met de natuur. Ervaar dat je liefde terug ontvangt van al die mensen en voel je geliefd. Voel je dankbaar, voel je blij. 

Heerlijke ervaring toch? Ik adviseer je dit niet alleen met de kerstdagen te doen, maar vanaf de kerstdagen elke dag. Misschien als ochtendritueel, of ook voor het slapen gaan. En natuurlijk kun je als tussenstap eerst die gevoelde hartenergie naar je familie brengen of je beste vrienden alvorens je het naar de hele wereld brengt.

Door dit te doen brengen we niet alleen onszelf, maar ook de wereld in een hogere vibratie, een hogere trilling. Een trilling die gezonder is voor onze planeet, gezonder is voor ons. Een tegengas ook voor alle elektromagnetische verstoringen door o.a. wifi, slimme apparaten en 3-4-5G. 

Als je naar de lichtjes in je boom kijkt, naar de lichtjes in de straat, naar welk lichtje dan ook, denk dan aan de lichtjes overal in de hele wereld en denk ze waar ze misschien (nog) niet zijn. En zie niet alleen de materiele lichtjes verlicht, maar juist ook de mensen er omheen. Zie hoe iedereen blij en gezond is, los van de materiele zaken. Zie hoe iedereen blij is te leven en hoe iedereen op deze manier meer contact met elkaar maakt dan ooit kon. (En dat zonder internet en 5G!).

Juist nu het fysieke contact moeilijker is, is deze vorm van contact zo waardevol. Dat was ie altijd al, maar we deden er weinig mee. Laat de hindernis van dit jaar de opstap zijn naar een rijkere en krachtiger manier van verbinden. En laten we die vooral niet vergeten als we straks weer ‘normaal’ mogen doen…..

Ik wens iedereen die dit leest (en ook die dit niet leest) een fijne Kerst toe om daarna een nieuw jaar in te gaan, een jaar van verbinding en gezondheid, met de beste wensen voor iedereen.  Het ga jullie goed. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn