Onlangs kochten we voor onze tuin, waarin sedert enige jaren een stukje moestuin telkens iets groter wordt (eerst ten koste van stenen, nu ten koste van gras), bij een zorgboerderij in Den Ilp een aantal zakken biologische compost en potgrond.
Dit is biologische compost en potgrond van een firma die dit speciaal maakt en composteert op een biologische en natuurlijke manier met natuurlijke materialen. Kwalitatief beter dan wat we in een tuincentrum kopen (als dat al kan momenteel).

Maar op zich gaat het niet om deze producten, ik schrijf dit omdat de vrouw waar ik het haalde niet alleen de zorgboerderij heeft en deze producten doorverkoopt, maar bovendien een voedseltuin/bos (op veengrond, heel lastig) aan het maken is.

Het idee daarvan is, dat je allerlei eetbare producten (bewust) door elkaar hebt staan, zodat ze elkaar versterken, en dan met name meerjarige planten, struiken en bomen. Of kruiden die zichzelf weer uitzaaien. Zo’n project neemt uiteraard vele jaren voordat je een ‘bos’ hebt, maar het is prachtig werk. En zeker op die plek moet je ook uitproberen op welk stuk grond welke planten/struiken/fruit het wel/niet doen.

Ons mini-moestuintje begonnen we ook al te midden van allerlei fruitboompjes en fruitstruiken in onze eigen tuin. In het begin maakten we keurige rijtjes met alleen een groente per rijtje. Vorig jaar zijn we begonnen met bewust dingen door elkaar te zetten, en ook begonnen met verschillende niveaus te werken. Ik heb een paar druivenplanten extra geplant om nog meer druivensap te kunnen maken op het eind van het seizoen en bessen langs draden geleid zodat ze op verschillende hoogtes groeien. En aardbeien in stapelbare (en hang-) bakken.

Ui/prei/bieslook en aardbeien kunnen bijvoorbeeld prima door elkaar en beschermen elkaar ook.  Ze verbeteren elkaar dus. En zo zijn er vele voorbeelden.

De fruitboompjes en struiken zijn we op een gegeven moment gaan kopen omdat we bedachten dat als we dan toch boompjes hadden, we net zo goed konden kiezen voor iets eetbaars, voor lekkere boompjes en struiken.

En toen we ons realiseerden hoe ‘schoon’ aardbeien waren, besloten we biologische aardbeienplantjes te kopen en zelf te zorgen voor aardbeien. En die zorgen weer voor hun eigen nageslacht. Eenmalig aanschaf, jarenlang plezier en heerlijke aardbeien. 

Zoals bijna alle planten en groenten zorgen voor hun eigen nageslacht. We proberen tegenwoordig de zaden te verzamelen en die het jaar erop weer te gebruiken. Niet zozeer om zuinig te doen, maar meer om te gebruiken wat de natuur ons geeft. Als we van de snijbiet bijvoorbeeld één plant laten bloeien (‘uitschieten’), hebben we het volgend jaar weer zaden. Op dit moment staat er een bakje met zo’n twintig peperplantjes, omdat Hanneke van één pepertje de zaadlijst eruit heeft gehaald en die zaadjes heeft geplant.

Vorig jaar kwam er ineens op een plek waar ik geen tomatenplantjes had gezet een enorme tomatenstruik te groeien – het gevolg van zaadjes uit de tomaatjes die het jaar ervoor op de grond waren beland…… En zo hadden we onverwacht een grote struik met vele kerstomaatjes. 

We vragen ons regelmatig af waarom niet meer mensen dat doen. Fruitboompjes en struiken in hun tuin. Je hoeft er nauwelijks iets aan te doen, en je hebt zuiver, schoon fruit zonder pesticiden en ander gif. Ik ken mensen die ervan griezelen om zo’n vruchtje te eten, maar die wel in de supermarkt de gespoten producten halen. Puur natuur legt het af tegen ‘vergiftigd’ fruit…….(en groenten, want stel je voor dat er een wurmpje in zit, dan maar gif). 

Wat groente in je eigen tuintje zetten is een klein stapje verder, maar ook niet zo heel veel verder. Gewoon met iets kleins beginnen. Ik noemde al snijbiet, je strooit het in een rij en na een paar weken kun je er al van eten. Het blijft groeien.
Of rucola. Natuurlijk kun je het (niet biologisch) bij de supermarkt kopen, maar het groeit ook snel in je eigen tuintje en zaai zichzelf weer uit. En natuurlijk ook kropjes gewone sla of 4 seizoenensla (roodbruin en groen dooreen). 

Wil je elke dag kunnen eten van je eigen tuin, dan moet je een grote tuin of moestuin hebben (en dan nog….), maar begin gewoon eens te genieten van die paar keer dat je uit de eigen tuin kunt eten als je klein begint.
Net als de kruiden. Een rozemarijnstruik (mooi, bloeiend, lekker ruikend), wat bieslook, peterselie en selderie, tijm, iets met citroen (citroenverbena, citroentijm), knoflookbieslook, basilicum. Of lavas (magieplant, wordt wel groot!)

Het is prachtig om je eigen kruiden in je soep of je gerechten te gebruiken. Wat gebakken zoete aardappeltjes met peper, zout en rozemarijn……heerlijk en gezond.
En tijm, rozemarijn, selderie, peterselie e.d. in de soep.

Bovendien blijkt dat je veel meer kunt eten dan je denkt, want het loof van bijvoorbeeld de bietjes, bloemkool en de wortels, de bladeren van paardenbloemen, het is allemaal eetbaar. (Als het niet bespoten is, anders absoluut niet doen). Net als het groen van de bleekselderie. Als je smoothie(s) maakt, kun je al die dingen daarin verwerken.
Overigens is bleekselderie ook iets wat je prima in je tuintje kunt zetten, zeker als je dat zelf regelmatig gebruikt.

Zelfs mensen die (iets wat heel jammer is, maar ieder z’n smaak) hun tuin hebben vervangen door tegels of plavuizen, kunnen met potten tal van kruiden en eetbare gewassen in hun tuin zetten.

Als de meeste mensen dat eens zouden doen, dan zouden we de natuur op een veel efficiëntere manier gebruiken. Bovendien krijgen we dan weer meer voeling met de natuur. Ik stond gisteren de biologische compost (en die uit de eigen compostbak) over de tuin te verspreiden (veel te laat, maar door de vele eetbare dingen in de tuin stelde ik het steeds uit) en deed dat met mijn blote handen. Ik bedacht me dat de buurvrouw verderop ervan zou walgen, die doet echt alles met handschoenen aan. Stel je voor dat… 

Wat zo krom is, is dat we dus aan de lopende band gif in ons lichaam stoppen via alle bespoten groenten (en fruit) van de supermarkt, via onverantwoorde frisdranken, via onverantwoorde schoonheidsproducten, zelfs via ademen (zeker ook met mondkapjes), maar dat het eten van zelfgekweekte groente en kruiden en van ‘schone’ vruchten ‘eng’ wordt gevonden. 

Dat laatste zit uiteraard vooral tussen de oren, en is daar op de een of andere manier beland, maar het is wel jammer. De natuur biedt ons zoveel prachtigs…..En ook zoveel bescherming. Planten produceren stoffen die hen beschermen tegen bacteriën, virussen en schimmels. Diezelfde stoffen beschermen ook ons.

Zo gaf de natuur ons ook een uitstekend afweersysteem. Wat stelselmatig wordt verslechterd door wat we eten, drinken, inademen, inspuiten, slikken, en door wat we op ons emotionele bord krijgen.

Juist kruiden, groenten en vruchten uit eigen tuin kunnen maken dat we aan een versterking ervan doen!

Stiekem (of nu dus iets minder stiekem) hoop ik dat steeds meer mensen bedenken dat planten en bloemen in de tuin mooi zijn, maar dat de bloemen van kruiden en fruit ook mooi zijn. Dat het prachtig is om fruit te zien groeien en kruiden in bloei te zien staan, geflankeerd door tientallen insecten. Ineens moet ik ook aan oregano denken, elk jaar vol zoemende bijen. (Die ons nog nooit hebben lastiggevallen maar wel voor een prachtig orkest aan muziek zorgen).

Leve de natuur!

Merci!

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn