Blog Algemeen

Hoewel ik 22 mei besloot nog maar 2 blogs te hanteren, de kritisch medische en die van Pak je Geluk, kom ik daarvan terug.

‘Kritisch medisch’ gaat op dit moment vooral om Covid en elke kritische informatie lijkt tegen dovemans oren gericht, door de niet afnemende hoos aan desinformatie van de overheid en de uitsluitingen die dreigen als je niet meedoet aan de experimenten. Ik word het zat om daar dingen over te zeggen, en bovendien helpt het niet de goede kant op. Mensen zijn murw. Bovendien hoop ik echt dat al die echte experts geen gelijk krijgen, en ik dus achteraf ook niet....

‘Pak je Geluk’ staat voorlopig in het teken van ‘scheppen’. Daar is nog zoveel over te vertellen en dat is zo nuttig, dat ik dat niet wil doorbreken met andere informatie dan daar thuishoort. Geluk heeft alles te maken met scheppen.

Dus moet ik deze ‘Blog Algemeen’ in ere herstellen om andere zaken te beschrijven. Vanaf nu dus 3 soorten blogs, en deze blog functioneert weer. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Het begint me steeds meer tegen te staan dat veel van de door mij geschreven blogs gaan over corona, over een of andere vorm van negativiteit. 

Het is logisch, want er valt op dat gebeid weinig positiefs te bespeuren en ik vind dat een groot deel van de medische wereld het volk schandelijk in de steek laat en vergeten is wat hun vak ook alweer was, maar toch.

Ik wil ook - en liefst vooral - bezig zijn met positieve aspecten. 

Omdat ik mijn arts-zijn en alle zaken die niet kloppen niet kan verloochenen, moet ik de medisch kritische blogs wel schrijven. Dus heb ik tot het volgende besloten:

Ik ga vanaf nu 2 soorten blogs schrijven, die ik al direct van elkaar scheidt:

1. De medisch kritische blog, waarin ik datgene wat op gebeid van gezondheid gebeurt kritisch zal volgen. 

en

2. De Pak Je Geluk blog, die onderwerpen bevat voor groei en ontwikkeling, voor meer positiviteit, voor meer of sneller geluk.

Het voordeel is dat de lezer ook direct kan beslissen om voor de een of de ander te gaan. Wil je alleen positief, dat kan. Wil jj juist alleen kritisch (ik zou dat niet aanraden), dat kan ook. 

En ik hoop met heel mijn hart dat gaandeweg de Pak-je-geluk blog meer artikelen gaat bevatten dan de andere blog. Hoewel er veel heel nuttige artikelen te schrijven zijn die kritisch zijn.
Het is deze rare wereld met corona die maakt dat er polarisatie is, dat er censuur is, dat mensen tegen elkaar opgezet worden, dat je extra op je woorden moet passen. 

Maar vanaf nu dus 2 soorten blogs. 

Voorlopig laat ik 'Blog Algemeen' nog even staan zodat de artikelen die ik niet naar de andere twee heb verschoven nog te lezen zijn, maar over enige tijd haal ik deze blog weg, zodat alleen de ander twee over zijn. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ben je gezond als je een serie medicijnen slikt maar wel kunt sporten?

Is geneeskunde echt geneeskunde als het niet in staat is ook maar enige chronische ziekte te genezen?

Is nieuws echt nieuws als het alle informatie binnen een bepaald terrein laat horen en de rest uitfiltert?

Is vrijheid van meningsuiting echt vrijheid van meningsuiting als ‘de overheid’ bepaalt wat je wel en niet mag zeggen?

Zoals ik al zei, het ligt aan de definitie.

Tegenwoordig (al decennia, maar steeds ingrijpender en meer van hogerhand gesteund) wordt alles wat niet ‘regulier’ is al snel kwakzalverij genoemd. Maar iedereen die mijn blog leest, weet dat ik mezelf vaak een kwakzalver vond toen ik huisarts was.

Voor mij is de definitie van kwakzalverij je daden uitvoeren als ‘geneeskunde’ terwijl je weet (of zou kunnen weten) dat dat niet zo is. Doen alsof je anderen geneest, terwijl dat niet zo is.

Voor mij was een groot deel van het geneeskundig handelen kwakzalverij omdat ik het chronisch voorschrijven van medicatie zonder te genezen geen genezen vond. En mensen middelen geven terwijl je weet dat ze zonder die middelen ook zouden herstellen, vond ik ook geen geneeskunde. 

Was alles wat ik deed kwakzalverij? Nee, natuurlijk niet. Het meest dierbaar waren de goede gesprekken, de aandacht voor mensen, de stervensbegeleiding, het geruststellen als dat op z’n plaats was. Maar ook slecht nieuws hoorde erbij. En af en toe kon ik bij een acute ziekte iets corrigerend optreden, of de pijn verminderen tot het voorbij was.
Ik heb vele mooie herinneringen, aan situaties, aan mensen, aan discussies met collega’s, aan ‘lastige’ patiënten, aan prachtige patiënten, aan goede gesprekken met patiënten, maar ook aan mini-ruzietjes omdat ik niet alles accepteerde. Noch van de patiënten noch van specialisten die ‘mijn’ patiënten behandelden.

Zoals ook nu nog ben ik redelijk makkelijk, maar ik heb grenzen. En als je daar overheen gaat, dan reageer ik. Zo simpel is het. Ik kon me altijd goed aanpassen, wat vaak nuttig was, maar ook daar gold: tot een bepaalde grens. 'Vervelend' is het een beetje dat ik meen me te moeten bemoeien met zaken de de echte geneeskunde geen goed doen, die ten koste gaan van de volksgezondheid. Ik voel me schuldig als ik dat niet doe. 

Aanvankelijk zag ik al mijn handelen natuurlijk niet als kwakzalverij. Zou ook wel sneu zijn geweest na al die jaren studie. Ik begon het zo te zien toen ik gefrustreerd raakte door de waarheid te zien van het (on)vermogen te genezen. Ik had geleerd dat ‘onze’ geneeskunde de allerbeste was, dat al het ‘alternatieve’ onzin (of kwakzalverij) was.

Maar ik begon te zien dat al die poeha over ‘genezing’ een dekmantel was van het onvermogen te genezen. Door genezen te definiëren als ‘klachten wegwerken met pillen’ was het geneeskunde. Maar met echt genezen had het niets te maken.

Mijn inzicht werd helaas (omdat ik nog jaren moest doormodderen als huisarts gezien de investeringen en schulden) sterker toen ik ging proeven aan die alternatieven.

Ik merkte dat kinderen sterker werden en gezonder werden als ik het juiste homeopathische middel gaf. Ook als ze al jaren aan het kwakkelen waren. Maar ook bij volwassenen zag ik dat. Met de goede homeopathische middelen konden ze minder medicatie gaan slikken of zelfs helemaal stoppen. En wat vooral opviel: mensen werden sterker, krachtiger. Ze werden energieker, kregen meer levensenergie. Iets wat ik met onschuldige reguliere middelen nooit had gezien.  

Later zag ik ook krachtige verbeteringen door de juiste orthomoleculaire middelen (vitamines, mineralen, plantenextracten). Of door combinaties (integratie)  van de mogelijkheden.

Terwijl ik het gevoel had dat ik mensen met de reguliere middelen vaak verzwakte omdat ze bleven hangen in een chronische kwaal, of op z’n minst chronisch ziek liet zijn waarbij ik de klachten iets kon verlichten met de reguliere medicatie, konden ze via de ‘alternatieve’ aanpak sterker en gezonder worden.

Als je dat weet en toch die reguliere geneeswijze toepast, wat ben je dan op dat moment? 

Dat was mijn dilemma, wat met de jaren sterker werd naarmate ik meer kennis verwierf van de ‘alternatieven’.

Als ik nu – met de kennis die ik heb opgedaan (of het nu gaat over homeopathie, kinesiologie, orthomoleculaire kennis, fytotherapie, aromatherapie, NEI, NLP, acupressuur, etc.) – kijk naar de huidige wereld rond COVID-19, dan huilt mijn hart.

Ik zie hoe onder het mom van het bevorderen van gezondheid gepust wordt om dingen te doen die niet gezond zijn.  Maar ik hoor en lees ook vele artsen die het er niet mee eens zijn, maar of genegeerd worden (of zelfs gecensureerd) of zich niet mogen uitspreken op straffe van baanverlies. (“Ik kan niet meer dan dit zeggen, maar ik heb er zo mijn mening over”). 

Juist in deze situatie had de ‘alternatieve’ geneeskunde een geweldig verschil kunnen maken. Niet op de IC, dat is het gebied van de reguliere geneeskunde, net als chirurgie dat is, maar wel als het gaat om het versterken van de weerstand, van de ‘vital force’, de levenskracht. Preventief ook.

En of dat dan met homeopathie, met kinesiologie, met vitamines en mineralen, met een van de andere mogelijkheden of met een combi zou gebeuren, zal me een worst zijn. Ik noem het ook liever complementaire geneeskunde, omdat het iets toevoegt, omdat het geïntegreerd zou kunnen worden. Het hoeft niet altijd óf dit óf dat te zijn. 

Maar de definitie van wat geneeskunde is, wordt tegenwoordig in het geheel bepaald door de WHO, het ‘onafhankelijke’ instituut (maar gesponsord BigPharma en Gates). Zo zijn de afgelopen jaren de definities van pandemie en haardimmuniteit veranderd, waardoor we nu een pandemie hebben (met zelfs volgens van Dissel eenzelfde sterftecijfer als bij een stevige griep – in antwoord op een vraag van Van Haga), en de haardimmuniteit ineens alleen nog via vaccins zou kunnen worden verkregen.

En ook de definitie van nieuws is veranderd. Voorheen was er ‘nieuws’, en daar kon je het mee eens zijn of niet. Tegenwoordig (pas sinds de ‘pandemie’ begon) is er nieuws wat nieuws mag heten en nieuws wat niet goed uitkomt. Dat laatste heet dan fakenieuws en wordt als zodanig betiteld of weggewerkt. Een beetje zoals de reguliere geneeskunde dat ook met symptomen doet.

En net zoals dat laatste betekent dat mensen ziek blijven (of chronisch ziek worden) en de symptomen steeds op een andere manier opduiken, zal het met het nieuws ook gebeuren. Althans, dat hoop ik. Als het niet zo is, dan geraken we in een digitale dictatuur. We zijn al hard op weg, maar ik vertrouw op positieve krachten die dat beletten.

Er is weinig alternatief nieuws, ik noemde eerder al wat opties via You Tube kanalen. Maar ook daar zijn inmiddels uitzendingen gewoon offline gehaald omdat er dingen werden gezegd waarvan men niet wilde dat u en ik ze zouden horen. Blckbx heeft nu besloten een eigen nieuwskanaal te gaan verzorgen buiten You Tube, zodat ze de waarheid kunnen blijven vertegenwoordigen via interviews. De Amerikaan Del Bigtree heeft hetzelfde gedaan met ‘HighWire’, omdat ook hij van You Tube werd verbannen met zijn zoeken naar de waarheid. Zijn uitzendingen kun je nu zien via z'n website, of de opname erna. 

Waarheid is dus ook zo’n woord geworden wat wordt bepaald door de definitie. Alleen was het voorheen zo dat iedereen z’n eigen waarheid had, gedestilleerd uit vele meningen en nieuwsbronnen. Het laatste jaar is het zo dat er een officiële waarheid bestaat (bepaald door de wereldelite) en daarnaast dus een zogenaamde fake-waarheid. Wat 'fake' is, wordt bepaald door diezelfde elite. En in de maatschappij zien we dat de massa de ‘officiële waarheid’ omarmt (bij gebrek aan beter weten), en dat je voorzichtig moet zijn met je mening te ventileren als ie afwijkt van deze officiële waarheid. Het bijzondere is dat diezelfde massa schande spreekt van China, maar waar is het echte verschil nog? 

Het is eng hoe definities snel kunnen veranderen, hoe meningen en invloeden snel kunnen veranderen, hoe de massa snel verandert. Het is eng hoe een elite in staat is wereldwijd mensen tot slaaf te maken in plaats van zelfstandig denkende mensen.

Ik hou van vastigheid, van duidelijkheid, van waarheid, van orde. Dat zit ook ingebakken in mijn numerologie. Maar wel als die klopt met mijn hart, mijn interne gevoel en intuïtie. En de laatste 3 worden behoorlijk onder druk gezet. 

Gelukkig ben ik ervan overtuigd dat er nog grotere krachten zijn, dat moeder natuur en/of het universum aan onze kant staan. Het is gebleken dat we met veel positieve energie (gedachten, gevoelens) het energieveld van de aarde kunnen verbeteren, en dat dat op alle mogelijke zaken inclusief gezondheid een positief effect heeft. 

En stilletjes hoop ik dat er genoeg mensen wakker worden voordat we allen worden opgeslokt door een dictatoriaal systeem waarin we helemaal niets meer te vertellen hebben. Er is genoeg liefde en er zijn heel veel mensen die positieve energie sturen tijdens hun meditaties en gedachten naar de wereld, de mensheid en de natuur.

Hoe meer we met positieve zaken bezig zijn, hoe krachtiger we ons maken. Maar ook hier geldt weer wat is de definitie van ‘positief’? – er wordt gesuggereerd dat het bezig zijn met vaccinaties en het krijgen van vaccins positief is. Maar is dat zo? Voor wie?

En weer ligt het dus aan de definitie………..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Het is een beetje een rare wereld. Of misschien was dat altijd al zo, en valt het nu meer op.

Ik realiseer me steeds meer dat het deels komt door het verschil in ontwikkeling tussen de verschillende zielen/mensen op deze aarde. En ik bedoel nu minder de intelligente dan de spirituele ontwikkeling. Hoe meer wij mensen ons spiritueel ontwikkelen (door de tijd als ziel), hoe meer we in staat zijn meer te zien dan alleen de materiele (overlevings)kant van de wereld. We worden ons steeds meer bewust van alles om ons heen, steeds meer ook van onszelf en steeds meer ook worden we ons bewust dat we ons dat bewust zijn.

Het zijn stadia die maken dat we – mits we de positieve kant ‘kiezen’ – beter in staat zijn zaken als balans, vrede, rust en liefde te ervaren, er dankbaar voor te zijn, en te handhaven. Het maakt dat we meer en meer niet alleen voor onszelf op de wereld zijn, maar ook voor anderen. Dat we anderen willen helpen te groeien, te ontwikkelen. En daarin bescheiden, en niet zelfzuchtig, zijn.

Los van waar ikzelf sta – dat is niet aan mij om te bepalen – moet ik denken aan de manier waarop ik huisarts wilde zijn. Ik wilde mensen vooral helpen zichzelf te helpen. Mijn spreekuren liepen vaak uit omdat ik veel uitleg wilde geven, zodat mensen begrepen wat er aan de hand was, wat ze zelf konden doen, hoe ze het de volgende keer konden voorkomen. Het liefst zonder recept te hoeven geven, maar wel de weg naar de oplossing.
En ja, daar kon ik soms wel moe van worden, maar het gaf ook veel voldoening als mensen het begrepen bleken te hebben. En ook daar merkte ik grote verschillen tussen mensen, wat ik toen nog niet linkte aan een spirituele ontwikkeling.

Maar goed, alle zielen zijn dus bezig zichzelf te ontwikkelen naar een hoger niveau van bewustzijn, en iedereen (elke ziel) zit daarbij op een ander stukje van de weg. Sommige dicht bijeen, andere ver uiteen. Sommige beginnen net, andere zijn al ver.

En dat is wat we nu ook in de wereld zien waarin een helemaal niet zo dodelijk virus een enorme chaos heeft veroorzaakt en nu het grootste medisch experiment ooit op de mens wordt losgelaten alsof het een ‘must’ is om eraan mee te doen.

Los van wat ik verder zie dat er is, zijn dit gewoon feiten.

Om een idee te geven over de verschillen in ontwikkelingen qua bewustzijn:
De mensen die demonstreren tegen de maatregelen zijn in de ogen van de een onze helden, mensen die opkomen voor ons belang, voor onze gezondheid en voor onze vrijheid. Het ingrijpen van de overheid is veel te agressief en overdadig.
In de ogen van anderen zijn het ‘wappies’, ‘idioten’, ‘gestoorden’ (omdat ze niet begrijpen dat al die maatregelen ‘nodig zijn’). Het ingrijpen kan niet hard genoeg zijn.

En binnen die twee uitersten heb je dan nog een serie gradaties, mensen die op het ene punt bewuster zijn dan op het andere. Het maakt dat je met iemand kunt praten, het gevoel kunt hebben dat je op één golflengte zit, en even later liggen de meningen ver uit elkaar… Zoals dat met kennissen of familie zomaar kan gebeuren.

Maar deels wordt dit naast de individuele ontwikkeling ook veroorzaakt door de informatie die we krijgen. Daar komt de titel enigszins vandaan. Als je een computer hebt met een beperkt aantal programma’s, kun je er lang niet zoveel mee als wanneer je alle mogelijke programma’s hebt.

In potentie leven we in een wereld waarin we – zeker via internet – met iedereen verbonden zouden kunnen zijn, alle mogelijke informatie zouden kunnen vinden. En het woord ‘nieuws’ doet denken dat we via ‘het nieuws’ op de hoogte zouden worden gehouden van alle ins en outs rond onderwerpen.
Maar de machine hapert, de computer heeft te weinig programma’s. ‘We’ horen het laatste jaar meer niet dan wel. En met ‘we’ bedoel ik de wat minder bewuste mensen die zich tevredenstellen met wat de overheid en de media zeggen.

Want iedereen die iets meer z’n best doet om informatie te verkrijgen, kan informatie genoeg vinden die in tegenspraak is met wat het nieuws vertelt. Die aanvult wat het nieuws (niet) vertelt. Of je kan een genuanceerd verhaal vinden waarom bepaalde maatregelen wel of niet nuttig zijn.

Het nieuws via de media zorgt vooral voor angst en gedweeheid (bijna apathie), waarop Rutte destijds heel slim insprong door de lockdown ‘intelligent’ te noemen. Want daardoor dacht iedereen die zich eraan hield dat ze intelligent waren. 

Maar in feite horen we meer niet dan wel via de media.

We horen bijvoorbeeld niet dat er nog steeds geen overtuigend wetenschappelijk bewijs is dat mondkapjes iets uithalen, maar intussen loopt wel iedereen in de winkels met die dingen voor en zien we van elkaar geen gelaatsuitdrukkingen meer, behalve de zelden lachende of vriendelijke ogen. Mensen lijken ook chagrijniger te worden.

Er is niet uitgelegd dat de 1,5 meter was om de druppeltjes met mogelijk virus te voorkomen, waardoor bij het dragen van mondkapjes de 1,5 meter afstand dus in feite onzin is. Toch lopen mensen zelfs met mondkapjes met grote bogen om elkaar heen of zijn boos als de ander de 1,5 meter niet aanhoudt. 

We horen niet dat kinderen geen enkel gevaar lopen bij dit virus, terwijl dat het des te riskanter en dubieuzer maakt om ze dan te vaccineren met een vaccin wat totaal niet op lange termijneffecten getest is. De media zouden ervoor moeten staan de kinderen te beschermen, maar in plaats daarvan berichten ze over de industrie (diezelfde industrie van list en bedrog) die nu vaccins op kinderen test…..alsof dat een volgende stap in de oplossing is…..oh wee, als je niet meedoet….. 

We horen niet dat er diverse experts zijn die vertellen dat het dragen van mondkapjes heel ongezond kan zijn, dat er 3 miljoen per minuut van gebruikt worden wereldwijd wat een enorme verergering van de ‘plastic soep’ geeft aangezien een groot deel ervan in het milieu (en de oceanen) belandt en vele ervan veel plasticdeeltjes bevatten.

We horen niet dat er al 5300 doden zijn gemeld als bijwerkingen van de vaccinaties in Europa. En zo’n 135.000 serieuze bijwerkingen. Gemeld door het Europese medische agentschap wat ook vond en vindt dat de klontering van de AstraZ vaccins niet bewezen kan worden, of dat de doden erdoor niet opwegen tegen het belang van de vaccinaties (die loze belofte van ‘normaal’) Die informatie wordt onthouden aan de mensen die niet actief zelf informatie zoeken of ontvangen. 

Maar even voor de duidelijkheid: als ik met mijn fiets door een lading glas rijdt, en even later een lekke band heb, is het lastig te bewijzen dat het komt door dat glas als er niet nog een glassplinter in mijn band zit. Maar is er iemand die eraan zou twijfelen? 

Waarom is 1 en 1 ineens geen twee meer? Het zou de media sieren als ze daarop zouden springen, het naadje van de kous zouden zoeken en ons goed zouden voorlichten, maar kennelijk is dat dus de taak niet meer van de media. 

Zo is het kennelijk ook niet hun taak om ons te vertellen dat er tienduizenden artsen zijn (Europees maar ook wereldwijd) die proberen hun stem te laten horen omdat ze het niet eens zijn met maatregelen of met de vaccins. Maar deze duizenden artsen worden in tegenstelling tot het handjevol 'nieuwe medische BN'ers' verstomd. 

En het is niet hun taak om ons te vertellen dat de belangrijkste kritische artsen wereldwijd – die voor duizenden mensen een betere gezondheid betekenden – van de social media zijn verwijderd, of dat hun video’s van Youtube zijn verwijderd. Zelfs als ze getallen noemden die de WHO of het RIVM gaf, of dingen die onze premier zei.

Het is kennelijk ook niet hun taak om te laten zien dat het RIVM het continu mis heeft met de voorspellingen en modellen. Dat ze steeds van het slechtste uitgaan en op basis daarvan de maatregelen ‘afdwingen’ van ondeskundige politici. We zitten nu in een situatie die beter is dan de beste voorspelling waarbij dan alle versoepelingen achterwege zouden zijn gebleven, inclusief dichte scholen. Dat zou toch te denken moeten geven, maar misschien is dat juist wat we niet mogen doen. Denken dus.

Dat is overigens ook het gevolg van die defecte machine van nieuwsmeldingen. Mensen die niet verder gaan dan de media krijgen een verwrongen beeld van de werkelijkheid, maar leven zo in die angst-wereld, dat ze niet eens geloven of zelfs maar horen wat er aan andere informatie komt.

Ik noemde afgelopen week in een gesprekje over corona de 5000 doden die ik eerder noemde, en had verwacht dat in elk geval iemand zou vragen hoe ik daar aan kwam. Er was geen enkele reactie en direct ging het over wie wanneer een afspraak voor de vaccins had………want ‘dan pas voelen ze zich veilig’. Overigens ging even later de kerkklok en kwam er een opmerking 'daar is weer een C-dode', daarbij voorbijgaand aan het feit dat er dagelijks gemiddeld 460 mensen sterven, waarvan op dit moment 'maar' 31 aan covid (misschien). 

Het is alsof de angst mensen in een koker plaatst waarbij maar één richting mogelijk is en alle informatie die van buitenaf komt niet doordringt. En de media zijn de rugwind in die koker (en de koker zelf)……..het enige computerprogramma wat werkt is door die koker lopen….. en de worst die voorgehouden wordt is een fakeworst: ‘het vaccin is de oplossing van alles’.

Zoals ik al zei, het is een rare wereld..........maar gelukkig nadert de zomer, met minder kans op ziekte, meer kans op mooi weer, en meer mogelijkheden dingen buitenshuis te doen. En dus ook de broodnodige verstrooiing en afleiding. Misschien verruimt dat de wereld een beetje. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 

Onlangs kochten we voor onze tuin, waarin sedert enige jaren een stukje moestuin telkens iets groter wordt (eerst ten koste van stenen, nu ten koste van gras), bij een zorgboerderij in Den Ilp een aantal zakken biologische compost en potgrond.
Dit is biologische compost en potgrond van een firma die dit speciaal maakt en composteert op een biologische en natuurlijke manier met natuurlijke materialen. Kwalitatief beter dan wat we in een tuincentrum kopen (als dat al kan momenteel).

Maar op zich gaat het niet om deze producten, ik schrijf dit omdat de vrouw waar ik het haalde niet alleen de zorgboerderij heeft en deze producten doorverkoopt, maar bovendien een voedseltuin/bos (op veengrond, heel lastig) aan het maken is.

Het idee daarvan is, dat je allerlei eetbare producten (bewust) door elkaar hebt staan, zodat ze elkaar versterken, en dan met name meerjarige planten, struiken en bomen. Of kruiden die zichzelf weer uitzaaien. Zo’n project neemt uiteraard vele jaren voordat je een ‘bos’ hebt, maar het is prachtig werk. En zeker op die plek moet je ook uitproberen op welk stuk grond welke planten/struiken/fruit het wel/niet doen.

Ons mini-moestuintje begonnen we ook al te midden van allerlei fruitboompjes en fruitstruiken in onze eigen tuin. In het begin maakten we keurige rijtjes met alleen een groente per rijtje. Vorig jaar zijn we begonnen met bewust dingen door elkaar te zetten, en ook begonnen met verschillende niveaus te werken. Ik heb een paar druivenplanten extra geplant om nog meer druivensap te kunnen maken op het eind van het seizoen en bessen langs draden geleid zodat ze op verschillende hoogtes groeien. En aardbeien in stapelbare (en hang-) bakken.

Ui/prei/bieslook en aardbeien kunnen bijvoorbeeld prima door elkaar en beschermen elkaar ook.  Ze verbeteren elkaar dus. En zo zijn er vele voorbeelden.

De fruitboompjes en struiken zijn we op een gegeven moment gaan kopen omdat we bedachten dat als we dan toch boompjes hadden, we net zo goed konden kiezen voor iets eetbaars, voor lekkere boompjes en struiken.

En toen we ons realiseerden hoe ‘schoon’ aardbeien waren, besloten we biologische aardbeienplantjes te kopen en zelf te zorgen voor aardbeien. En die zorgen weer voor hun eigen nageslacht. Eenmalig aanschaf, jarenlang plezier en heerlijke aardbeien. 

Zoals bijna alle planten en groenten zorgen voor hun eigen nageslacht. We proberen tegenwoordig de zaden te verzamelen en die het jaar erop weer te gebruiken. Niet zozeer om zuinig te doen, maar meer om te gebruiken wat de natuur ons geeft. Als we van de snijbiet bijvoorbeeld één plant laten bloeien (‘uitschieten’), hebben we het volgend jaar weer zaden. Op dit moment staat er een bakje met zo’n twintig peperplantjes, omdat Hanneke van één pepertje de zaadlijst eruit heeft gehaald en die zaadjes heeft geplant.

Vorig jaar kwam er ineens op een plek waar ik geen tomatenplantjes had gezet een enorme tomatenstruik te groeien – het gevolg van zaadjes uit de tomaatjes die het jaar ervoor op de grond waren beland…… En zo hadden we onverwacht een grote struik met vele kerstomaatjes. 

We vragen ons regelmatig af waarom niet meer mensen dat doen. Fruitboompjes en struiken in hun tuin. Je hoeft er nauwelijks iets aan te doen, en je hebt zuiver, schoon fruit zonder pesticiden en ander gif. Ik ken mensen die ervan griezelen om zo’n vruchtje te eten, maar die wel in de supermarkt de gespoten producten halen. Puur natuur legt het af tegen ‘vergiftigd’ fruit…….(en groenten, want stel je voor dat er een wurmpje in zit, dan maar gif). 

Wat groente in je eigen tuintje zetten is een klein stapje verder, maar ook niet zo heel veel verder. Gewoon met iets kleins beginnen. Ik noemde al snijbiet, je strooit het in een rij en na een paar weken kun je er al van eten. Het blijft groeien.
Of rucola. Natuurlijk kun je het (niet biologisch) bij de supermarkt kopen, maar het groeit ook snel in je eigen tuintje en zaai zichzelf weer uit. En natuurlijk ook kropjes gewone sla of 4 seizoenensla (roodbruin en groen dooreen). 

Wil je elke dag kunnen eten van je eigen tuin, dan moet je een grote tuin of moestuin hebben (en dan nog….), maar begin gewoon eens te genieten van die paar keer dat je uit de eigen tuin kunt eten als je klein begint.
Net als de kruiden. Een rozemarijnstruik (mooi, bloeiend, lekker ruikend), wat bieslook, peterselie en selderie, tijm, iets met citroen (citroenverbena, citroentijm), knoflookbieslook, basilicum. Of lavas (magieplant, wordt wel groot!)

Het is prachtig om je eigen kruiden in je soep of je gerechten te gebruiken. Wat gebakken zoete aardappeltjes met peper, zout en rozemarijn……heerlijk en gezond.
En tijm, rozemarijn, selderie, peterselie e.d. in de soep.

Bovendien blijkt dat je veel meer kunt eten dan je denkt, want het loof van bijvoorbeeld de bietjes, bloemkool en de wortels, de bladeren van paardenbloemen, het is allemaal eetbaar. (Als het niet bespoten is, anders absoluut niet doen). Net als het groen van de bleekselderie. Als je smoothie(s) maakt, kun je al die dingen daarin verwerken.
Overigens is bleekselderie ook iets wat je prima in je tuintje kunt zetten, zeker als je dat zelf regelmatig gebruikt.

Zelfs mensen die (iets wat heel jammer is, maar ieder z’n smaak) hun tuin hebben vervangen door tegels of plavuizen, kunnen met potten tal van kruiden en eetbare gewassen in hun tuin zetten.

Als de meeste mensen dat eens zouden doen, dan zouden we de natuur op een veel efficiëntere manier gebruiken. Bovendien krijgen we dan weer meer voeling met de natuur. Ik stond gisteren de biologische compost (en die uit de eigen compostbak) over de tuin te verspreiden (veel te laat, maar door de vele eetbare dingen in de tuin stelde ik het steeds uit) en deed dat met mijn blote handen. Ik bedacht me dat de buurvrouw verderop ervan zou walgen, die doet echt alles met handschoenen aan. Stel je voor dat… 

Wat zo krom is, is dat we dus aan de lopende band gif in ons lichaam stoppen via alle bespoten groenten (en fruit) van de supermarkt, via onverantwoorde frisdranken, via onverantwoorde schoonheidsproducten, zelfs via ademen (zeker ook met mondkapjes), maar dat het eten van zelfgekweekte groente en kruiden en van ‘schone’ vruchten ‘eng’ wordt gevonden. 

Dat laatste zit uiteraard vooral tussen de oren, en is daar op de een of andere manier beland, maar het is wel jammer. De natuur biedt ons zoveel prachtigs…..En ook zoveel bescherming. Planten produceren stoffen die hen beschermen tegen bacteriën, virussen en schimmels. Diezelfde stoffen beschermen ook ons.

Zo gaf de natuur ons ook een uitstekend afweersysteem. Wat stelselmatig wordt verslechterd door wat we eten, drinken, inademen, inspuiten, slikken, en door wat we op ons emotionele bord krijgen.

Juist kruiden, groenten en vruchten uit eigen tuin kunnen maken dat we aan een versterking ervan doen!

Stiekem (of nu dus iets minder stiekem) hoop ik dat steeds meer mensen bedenken dat planten en bloemen in de tuin mooi zijn, maar dat de bloemen van kruiden en fruit ook mooi zijn. Dat het prachtig is om fruit te zien groeien en kruiden in bloei te zien staan, geflankeerd door tientallen insecten. Ineens moet ik ook aan oregano denken, elk jaar vol zoemende bijen. (Die ons nog nooit hebben lastiggevallen maar wel voor een prachtig orkest aan muziek zorgen).

Leve de natuur!

Merci!

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn