Blog Algemeen

Laat ik beginnen met de veronderstelling dat m.i. niemand helemaal door het hart geleefd wordt of helemaal door het ego geleefd wordt. In beide uiterste richtingen zal er wel op z’n minst een splintertje van de tegenpool meespelen.

Spiritueel gezien verschuiven we nu naar een maatschappij, een wereld, die steeds meer hart-georiënteerd is, al zie je dat soms nog niet in het grotere geheel. En voor we daar helemaal zijn, zien we grote verschillen tussen mensen afhankelijk van of ze meer door het hart of meer door het ego geleid worden. De verschuiving op zich heeft alles te maken met de veranderende aardpolen (en dus veranderend klimaat) en de toegenomen zonneactiviteit. Alles heeft met elkaar te maken.

De uiterste zijn twee werelden van verschil en het schijnt dat ‘het duister’ vele duizenden jaren z’n best heeft gedaan om ons als mens te scheiden van onze verbinding met het universum, van de verbinding met onze ziel, van de verbinding met ons hart, van de verbinding met onszelf. (Of moet ik zeggen ons Zelf). En dus werd Ego steeds belangrijker. 

Ook als je helemaal niet spiritueel bezig wilt zijn en niets hebt met ‘het licht’ en ‘het duister’, is het interessant om te kijken naar dat verschil tussen geleefd worden door het hart of door het ego. 

Want hoe meer ik me erin verdiep, ermee bezig ben, me ervan bewust ben, hoe meer ik zie hoe alles met elkaar verbonden is. En hoe meer mensen in een bepaalde mate meer vanuit het hart of het ego leven, hoe meer het totale wereldbeeld anders is of wordt.
En dat is best interessant.

Om te beginnen reageert iedereen anders op een gebeurtenis. De een reageert met het hart en de onderbuik, de ander met een verstandelijke benadering. Of met een reactie op basis van (vaak niet onderkende) angst. Zoals we de afgelopen 3 jaar zagen dat veel mensen niet echt analytisch of verstandelijk konden nadenken, maar volgden wat zelfs de veroorzakers van een deel van de ellende hen wijsmaakten.

Mijn directe reactie toen Covid begon was ‘er klopt iets helemaal niet’. Toegegeven, ik heb mijn kritische medische achtergrond mee, maar de meeste artsen gingen mee in de gekte en hadden dat gevoel kennelijk niet. Mijn reactie was op basis van onderbuik en hart, maar ook analyse op basis van wat ik wist. Achteraf moet ik constateren dat mijn gevoel klopte. En dat is niet voor het eerst.

Mensen die vanuit het hart leven, verschillen uiteindelijk heel erg van mensen die vanuit hun ego leven, al zijn er natuurlijk vele tinten tussenin…………

Vanuit het hart is liefde belangrijk, liefdevol zijn. De ander respecteren, zelfs als je het niet met de mening van de ander eens kunt zijn.
Compassie is een belangrijk thema bij leven vanuit het hart, je betrokken voelen bij een ander (zonder dat je hoeft mee te lijden), je kunnen verplaatsen in de ander en voelen en beseffen wat die ander doormaakt.

Eerlijkheid is belangrijk, of beter misschien oprechtheid. Zonder de bedoeling de ander te kwetsen, maar wel eerlijk en integer ook naar jezelf. Leven naar je normen en waarden, menselijkheid is belangrijk. Samen is belangrijk. 
De deur altijd openhouden, ook al gooit de ander die dicht. Dat heeft ook te maken met het respecteren van de ander, beseffen dat de ander fouten kan maken en dat iemand die fouten recht kan zetten.

Het maakt ook dat je de ander de ruimte geeft en de keus aan de ander laat, niet de ander dwingt of manipuleert een bepaalde keuze te maken.
Ik weet niet of het echt helemaal klopt, maar ik moet denken aan de metafoor van de vis.
Je kunt mensen vissen verkopen of ze leren vissen te vangen. In het eerste geval (ego) heb jij er steeds profijt van, in het tweede geval (hart) leer je mensen zelfstandig te worden.

Ik heb in mijn huisartsenpraktijk heel veel energie gestopt in het uitleggen van ziekte, in het uitleggen wat koorts was en deed, in het uitleggen hoe het lichaam reageerde. Soms tot vervelens toe (voor mij, omdat het de zoveelste herhaling was). Wat ik wilde was mensen vertrouwen in hun lichaam en de natuur geven en ze minder afhankelijk maken van de dokter en de farmaceutische industrie.
Het kostte me ongelooflijk veel extra tijd en energie, maar na jaren ging ik merken dat het werkte, dat mensen minder bang werden en zich bewuster werden van hoe de natuur en hun lichaam werkte. En dat deed mij goed. Dat maakte het ’t waard.

Een ander aspect is dan ook dat je mensen probeert te inspireren in plaats van iets te verplichten of op te dringen. Vanuit het hart leven betekent ook dat je dankbaarheid beseft ten aanzien van dingen waar je dankbaar voor kunt en mag zijn. En dat je veel minder bezig bent met negatieve dingen dan met positieve dingen.

Als het goed is besef je ook (op enig moment) dat je alles IN je hebt in plaats van dat je het buiten jezelf zoekt.

En zelfs op het gebied van motivatie zul je zien dat mensen die vanuit het hart leven een intrinsieke motivatie hebben (de motivatie komt van binnenuit=hart) in plaats van een extrinsieke motivatie (de motivatie komt door een beloning van buitenaf=ego).

De andere kant, het leven vanuit het ego, is in feite heel anders.
Daarbij is controle heel belangrijk, en dus ook het krampachtig vasthouden aan dingen. Maar ook geweld en overheersing om die controle te bewerkstelligen. Beide zaken die bij de vanuit het hart levende mensen ‘not done’ zijn.

Andere facetten die bijna als vanzelf komen kijken zijn onderdrukking en censuur. En intimidatie, propaganda, leugens, etc. Allemaal hulpmiddelen om de controle te behouden.

Je ziet dat bij leven vanuit het ego het hart geen rol speelt. De ander is niet je gelijke, krijgt niet je liefde, maar is een persoon waar je controle over wilt hebben. Zoals je ook de controle wilt hebben over situaties.

Je ziet dat de meeste professionele politici, zo niet allemaal, door ego gedreven zijn. Wellicht zijn ze ooit politicus geworden omdat hun hart hen ingaf dat het goed zou zijn om de politiek een bepaalde richting op te duwen (ik kan me dat voorstellen, zelf heb ik ooit met dat idee jongerenpartijen bezocht – om er snel achter te komen dat ik daar niets te zoeken had vanwege de starheid en inflexibiliteit = ego), maar om in de politiek verder te komen zijn ellebogen nodig en moet je kunnen manipuleren. En dat maakt dat mensen hun ware reden om het te gaan doen vergeten en macht belangrijker wordt. Uiteraard bij iedereen in een andere mate. En als er geld bij komt kijken, wordt het nog lastiger.

Ik denk dat we in de huidige politiek zien waar dat toe leidt. Zelfs tot het nemen van beslissingen die absoluut niet meer in het belang zijn van het volk wat je vertegenwoordigt, maar conform organisaties zijn die op de een of andere manier macht over jou (de politicus) hebben. Want macht leidt tot macht leidt tot macht…….. En als iedereen meegaat in dat plaatje, staan de machtigste mensen bovenaan de piramide. En de rest volgt, doet wat de leider wil…………want anders ben je brandhout.

Wat ik me ook ben gaan realiseren is dat mensen die vanuit hun hart leven (en luisteren naar hun onderbuikgevoel) vaak ook veel bewuster leven. Ze zijn zich bewust van hun handelingen en de impact op de ander. Ze voelen wat het met de ander doet. Dus doen ze het wel of niet. Ze zullen zelden iets doen wat ten koste van de ander gaat. Ze zijn zich bijvoorbeeld bewust van de impact op het milieu van hun daden, dus ze houden daar rekening mee (anders dan de mensen die in het klimaatcrisis-verhaal trappen en vanuit die optiek ineens meedoen met de massa, zogenaamd voor het milieu of klimaat, BN-ers - al dan niet betaald daarvoor - voorop).

Mensen die vanuit het hart leven, willen de waarheid kennen en zoeken dus naar informatie buiten de geijkte paden als blijkt dat daar gecensureerd wordt. En vanuit al die informatie kiezen ze hun pad en hun handelen. In de blogs over het scheppen schreef ik over het feit dat we via het hart verbonden zijn met onze ziel, en met het universum, met onze bron of ‘God’.  

Competitie is ook zoiets van de ego-zijde. Want winnen is belangrijk = controle. Ik merk dat in mijn tenniservaringen. Zelf wil ik vooral lekker spelen, met wat uitproberen en mooie rally’s. Ik hoef niet zo nodig te winnen, al gun ik dat in het dubbelspel wel mijn partner. Anderzijds beheers ik me bovenmatig met serveren en mooie ballen om de ander ook een prettige ervaring te laten hebben. Maar ik zie anderen die kost wat kost moeten winnen, al dan niet met oneerlijk spel of continu gezeur over ballen die wel of niet uit zijn. Ook bij mensen boven de 65  (soms zelfs boven de 80) die toch wijzer zouden moeten zijn.

Dat je het allemaal niet zwart of wit kunt zien en er vele tinten tussenin zijn wordt me duidelijk als ik zie dat mensen die liefdevol zijn (waarbij ik denk dat ze in elk geval een hart hebben en liefdevolle gevoelens, soms empathisch) toch volledig kunnen meegaan in de massa in de zin van het geloof in de vaccins, in de media, de klimaathoax, in de vele leugens van politici. Nogmaals, misschien is wel helemaal niemand echt helemaal in een van de twee hokjes te stoppen. Maar de balans is in het algemeen wel in een richting van een van de twee. 

Ik kan ook perplex staan van de mening van sommige mensen die ik hoog had zitten tot voor 2-3 jaar geleden. Ik begrijp het dan niet. Voor mijn gevoel ben ik niet veranderd, in de zin dat ik altijd al op zoek was naar de waarheid, dat ik nooit de massa heb gevolgd behalve als ik overtuigd was dat die weg de juiste was. Rechtvaardigheid, elkaar respecteren en waar nodig elkaar helpen was altijd mijn visie, voor mij was iedereen in potentie gelijk en waren ‘afwijkende’ seksuele voorkeuren oké als ze mij er maar niet toe dwongen.  

Maar nu zitten we in een wereld waarin ‘afwijkende’ (zonder dat negatief te bedoelen!) seksuele neigingen min of meer worden opgedrongen, waarin kinderen moeten worden blootgesteld aan zaken waar ze helemaal niet aan toe zijn, waarin natuurlijke klimmaatverandering wordt omgetoverd tot klimaatcrisis, waarin natuurlijke CO2- variaties worden omgetoverd tot CO2-crisis, waarin een stikstofprobleem is bedacht, waarin het eten van insecten ineens aangemoedigd wordt, waarin politiek rechts ineens extreem links lijkt geworden, waarin ik niet meer weet hoe ik mezelf  politiek zou moeten omschrijven……….

Maar nog steeds is mijn hart mijn drijfveer, luister ik naar mijn zesde zintuig (mijn ziel) en naar mijn onderbuikgevoel (intuïtie, maar niet instinct). En dat weegt zwaar mee bij het analyseren van een situatie. Ik heb niet het gevoel dat ik ben veranderd, maar de wereld om me heen des te meer. Mensen die vanuit het hart leven, zullen dat allemaal hebben. Zoiets van ‘wat gebeurt er toch allemaal?’. 

Mensen die vanuit het ego leven zullen dat veel minder hebben. Die gaan gewoon mee in de 'gekte' van het moment omdat juist meegaan controle betekent. In elk geval (schijn)controle over hun eigen wereldje, ook al wordt dat bepaald door anderen. De 'vaccins' waren een mooi voorbeeld van dat ego-gedrevene: op zich zijn vaccins altijd al vooral schijnveiligheid, maar deze nieuwe gen-therapie-prikken waren experimenteel en alles behalve veilig en effectief. Echte experts wezen op de mogelijk desastreuze gevolgen. Toch werden ze zo, en met dreiging en manipulatie, gepresenteerd. En waarom trapten zoveel mensen erin? Vanwege de controle die het zou geven = Ego-geleid. En terwijl de gigantische oversterfte een duidelijk gevolg lijkt te zijn van die prikken (zeker gezien die experts die monddood werden gemaakt gelijk bleken te hebben), wordt dat ontkend, gemanipuleerd, weggestopt en niet echt onderzocht = Ego-geleid. 

Er is over dit onderwerp nog veel meer te zeggen, bijvoorbeeld dat ego niet per definitie slecht hoeft te zijn, maar de grote lijnen zijn wel duidelijk hoop ik. Ik wens iedereen sterkte voor de komende tijd, of je nu meer door het hart of door het ego wordt gedreven. 

With love,

Ed

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Op oudejaarsavond keek ik naar de oudjaar-uitzending van De Nieuwe Wereld en een van de gasten was Dr. Dick Bijl. Destijds was hij directeur van het geneesmiddelbulletin, een blad wat kritisch nieuwe farmaceutische producten bekeek en beoordeelde.
Hij werd een beetje verguist nadat hij een onderzoek deed naar en oordeelde over de griepvaccins en concludeerde dat ze weinig tot niets toevoegden (en er dus eigenlijk vooral waren voor de winsten van BigPharma). Maar het is een gezond kritisch arts, die zijn werk toen goed deed. En hij is kritisch blijven nadenken over wat gebeurt.

Nu heeft hij een boek geschreven n.a.v. de Covid-‘pandemie’ ('Voorbij de Pandemische Chaos'). Maar de uitgever wilde hele hoofdstukken schrappen. Voorheen was dat af en toe eens een woord, of werd een zinsconstructie anders. Nu vielen hele hoofdstukken niet in de smaak van de uitgever. Wonderlijk toch? Een goed arts en onderzoeker, die op basis van argumenten en onderzoek een boek schrijft, en waar de uitgever bepaalt dat dingen niet mogen worden genoemd….

Uiteindelijk heeft hij het in eigen beheer uitgegeven. Maar dit is tekenend voor de invloed van BigPharma op de maatschappij.
In mijn laatste jaar als huisarts (1993/94) deed ik ook een onderzoekje. Ik was benieuwd hoeveel van de medische post die ik ontving (die elke huisarts ontving) volledig in handen was van – en dus qua inhoud werd bepaald door - de farmaceutische bedrijven.

Per kwartaal kreeg ik zo’n 140 stukken post, waarvan er 16 een betaald abonnement waren en 13 gekoppeld aan mijn lidmaatschap van de KNMG. De rest kreeg ik ongevraagd en was direct afkomstig van de industrie. Maar ook de 29 abonnementsbladen stonden bomvol met reclame en gekochte informatie van de industrie. De echt objectieve informatie was beperkt tot enkele pagina’s. Ik ontdekte ook dat zogenaamde objectieve informatie vaak niets meer was dan gekochte pagina’s, maar dat stond er niet bij. Dus wat was eerlijke informatie?

Toen ik dit aan mijn collega’s liet weten, met alle getallen en voorbeelden erbij, maakte het geen enkele indruk. Men was niet verbaasd, het kon ze eigenlijk niet zoveel schelen. Iets van ‘nou en?’. Net zoiets gebeurde met het niet meer ontvangen van artsenbezoekers, waartoe ik dat laatste half jaar had besloten. Ik dacht dat ik me niet of nauwelijks liet beïnvloeden, maar merkte gaandeweg toch dat ik een ander – consequenter – voorschrijfgedrag kreeg.
Ook dit meldde ik bij mijn collega’s in de hoop hen aan het denken te zetten. Maar juist die collega’s die direct nieuwe middelen voorschreven nadat de artsenbezoeker was langs geweest lieten me weten dat zij zich totaal niet lieten beïnvloeden………

Het kan de balk in de ogen van die collega’s aangeven, maar misschien geeft het ook aan hoe artsen stiekem, stilletjes en vooral heel consequent, worden beïnvloed, gehersenspoeld en/of geïndoctrineerd. Zonder dat ze het zelf echt doorhebben, en ze accepteren het. 

Het valt me op dat jonge afgestudeerde artsen – in elk geval degenen die ik tegenkwam de laatste jaren – minder zelf nadenken dan mijn lichting destijds. Klakkeloos hebben ze alles wat ‘gewoon’ is in de geneeskunde geslikt en eigen gemaakt. Er wordt nauwelijks meer gedacht in ‘genezen’, maar vooral in het geven van pillen om klachten te bestrijden. En dat noemen ze dan ‘genezen’. Maar ook zonder enige kritiek wordt alles geslikt wat de industrie doet. Ondanks de miljarden aan boetes in verband met bedrog en manipulatie. En ondanks de duizenden doden per jaar door verkeerde medicijnen, medicijnverslavingen e.d.

De afgelopen 3 jaar is gebleken hoe groot de macht echt is (en die wordt nog groter). De WHO riep een pandemie uit (die eigenlijk geen pandemie genoemd mocht worden), en de hele wereld volgde schaapachtig de maatregelen die zij oplegden, zelfs al waren die volledig in tegenspraak met de maatregelen die ze op papier hadden staan en eveneens in tegenspraak met alle wetenschappelijk beschikbare literatuur.
(De WHO wordt in stilte geregeerd door de farmaceutische industrie).
In dit kader is het goed Zweden even te noemen, die hielden zich aan de regels die tevoren op papier stonden (ook bij de WHO), en zij kwamen er het best uit op alle fronten! De minste maatregelen, de minste doden en de minste naweeën. 

In 2021 was het nog erger, want toen werden er experimentele prikken ingevoerd zogenaamd tegen de Covid en zogenaamd veilig en effectief. Gentherapie, die was afgeserveerd als kankertherapie vanwege de vele bijwerkingen en auto-immuun kwalen.
Zonder fatsoenlijk onderzoek – en na enige maanden al met zeer verontrustende cijfers – werden die prikken door artsen aanbevolen en gespoten. Daarbij lieten die artsen hun eed links liggen en zelfs de ons beschermende codes van Neurenberg werden alle aan de laars gelapt. Zeer ernstig! En nu - achteraf - wordt dat doodgezwegen in plaats van besproken.

De invloed van de farmaceutische industrie blijkt zo dus vele malen groter dan die van het gezonde verstand, zelfs van artsen. Artsen die primair onze gezondheid zouden moeten bewaken. Maar juist met die prikken – zoals elke dag meer blijkt – mensen in gevaar hebben gebracht. Niet alleen op korte termijn, maar juist ook op lange termijn.

Niet alleen is er een zogenaamd onverklaarbare oversterfte (het laatste cijfer in Nederland was meer dan 900 mensen in één week extra!), oncologen wereldwijd roepen op tot onderzoek en stoppen met prikken vanwege de enorme toename aan zeer agressieve kankers. Evenzo cardiologen die zien hoeveel (jonge) mensen hartproblemen krijgen en/of dood neervallen. En ook blijken mensen die meer gevaccineerd zijn veel gevoeliger om juist Covid (of andere infecties) te krijgen, en zou een nieuwe sterke variant funest zijn. En ook dat is vrees ik nog maar het begin van de ellende. Immers, de tot complotdenkers betitelde experts die dit voorspelden, blijken in alles gelijk te hebben gekregen..............

Hoe dan ook, artsen hebben massaal hun eed en de codes van Neurenberg aan de laars gelapt uit angst te worden uitgekotst door hun collega’s onder druk van de industrie. En overheden/ministers hebben onder diezelfde druk hun landgenoten verraden waarvoor zij zouden moeten zorgen. Mogelijk door chantage, mogelijk door wurgcontracten die geheim worden gehouden, mogelijk voor beloningen van welke aard dan ook. Maar wat de reden ook is, het gebeurde en gebeurt nog. Kuipers probeert nog steeds mensen te bewegen zich te laten prikken, ondanks alle cijfers die bekend zijn. Gewoon poging tot doodslag, maar desondanks gaat het gewoon door. En nu weer testplicht voor Chinezen, terwijl die testen nergens op slaan en de uitslag niets zegt. Waarom gebeurt het dan?

Verder zagen we de invloed bij de gigantische censuur die er heerst. Experts en specialisten probeerden vanaf het begin de mensen te waarschuwen voor de vaccins, maar ze werden doodgezwegen, zelfs als ze met vele duizenden tegelijk probeerden gehoor te krijgen, konden ze niet gehoord worden door de censuur en de leugens van de media en de overheid. Ook nu zijn er weer 17.000 wetenschappers en artsen die oproepen tot het onmiddellijk staken van de prikken, maar kwam jij het tegen in/op de mainstream media?

Maar we zien ook op vele andere gebieden die invloed van de industrie. De statines (tegen cholesterol) blijken al vele jaren steeds meer eerder kwalijk dan goed te zijn, maar ze staan nog steeds in de protocollen. De meeste artsen zijn zo lang zodanig bewerkt, dat ze niet anders weten dan ze voor te schrijven. En als je bijwerkingen meldt, dan is dat vast niet van de pillen. Net zoals al die oversterfte vast niet door de vaccins komt…..

In feite is de invloed van de farmaceutische industrie er vanaf het moment dat de petrochemische industrie het bedacht om medicamenten te gaan maken, en zich financieel te gaan bemoeien met de geneeskunde opleidingen. Vanaf dat moment werden natuurlijkere geneesmethoden ineens belachelijk gemaakt of hun licentie ontnomen, mochten die ook niet meer onderwezen worden op straffe van inname van de lesbevoegdheid, etc. Chiropractie, natuurgeneeswijzen, etc. werden ineens van zeer waardevol gedegradeerd naar ‘onzin’.

Ook de afgelopen decennia zien we soortgelijke maatregelen. Homeopathische middelen moesten worden geregistreerd (krankzinnig kostbaar, waardoor vele middelen verdwenen omdat het niet rendabel was en een groot aantal middelen uit de vrije verkoop verdween). Bovendien mocht op de verpakkingen niet meer staan waar het goed voor zou kunnen zijn. Je koopt nu dus potjes met een homeopathische naam zonder indicatie waarvoor het is, omdat dat soort onderzoek niet te betalen is. Sporadisch wordt er heel veel geld in een product gestopt zodat er wel iets op mag staan. Aangezien artsen/therapeuten ook niet mogen vertellen waar het goed voor is op hun website, en er censuur heerst op internet moet je flink je best doen om informatie te krijgen. 

Iets soortgelijks gebeurde met vitamine en mineralenpreparaten. Ook daar mag niet opstaan waar het goed voor is. Er moet zelfs – ten onrechte omdat dat absoluut niet waar is – opstaan dat een gevarieerde voeding voldoende is. Alles onder invloed van BigPharma.

Daartegenover staat dat allerlei farmacologische producten gewoon in de winkels mogen worden verkocht met leugenachtige indicaties. Alle puur om klachten te bestrijden en niet om de gezondheid te bevorderen. Iets wat de eerdergenoemde middelen wel doen. Het mooiste voorbeeld is wellicht paracetamol. Gebruikt voor van alles. Voor pijnen, voor katers, voor koorts, of zelfs gewoon als snoepje om je iets beter te voelen.

Maar juist paracetamol zorgt in aantallen voor meer doden en bijwerkingen dan welke pijnstiller dan ook. De voorganger (waarvan het gemaakt is) was fenacetine, wat nierafwijkingen gaf. Ook dat is bekend bij veelvuldig en langdurig gebruik van paracetamol. Maar ook leidt paracetamol bij veel minder gebruik al tot afwijkend gedrag. Mensen worden minder empathisch en nemen meer risico’s, worden roekelozer. Bovendien is koorts onderdrukken contraproductief en tegennatuurlijk, en is het nemen voor pijn vaak ook niet verstandig omdat je iets moet doen aan de reden dat je pijn hebt.

Ach, ik kan nog wel even doorgaan, maar het ging om de invloed van de farmaceutische industrie op de gezondheid. Misschien moet je daarbij bedenken dat de farmaceutische industrie een triljarden industrie is, en voor dat soort winsten ga je (letterlijk) over lijken. Voor dat soort winsten zorg je dat je overal stromannen hebt en lobbyisten die politici en overheden bewerken. Voor dat soort winsten trek je voldoende geld uit om de media te bewerken, en niet alleen via advertenties.
Het is ook een veeg teken dat niet alleen alles geheim is wat zich binnen de muren van die industrie afspeelt, maar dat ook de werknemers van de bedrijven de prik niet hoefden te nemen.

Maar bovenal: een gezond persoon gebruikt geen medicijnen (meer). Dus medicijnen moeten vooral niet gezond maken. Dat is tegen het bedrijfsbelang.
Nu is dat per definitie natuurlijk al niet zo, want als je vooral klachten bestrijdt en eigenlijk niets doet aan de basisverstoring in het lichaam, gaat die ongemerkt door en wordt het lichaam langzaam zieker en zieker. Vandaar dat mensen steeds meer ziektes krijgen en steeds meer medicamenten gaan slikken......
Hetzelfde als we nu min of meer versneld met die afschuwelijke vaccins zien: iedereen die een vaccin met werkzame inhoud heeft gekregen, loopt de kans daar op termijn de tol voor te betalen. Het DNA is veranderd, er is iets in gang gezet wat vele jaren door kan gaan en wat niet normaal, niet natuurlijk, is. Het immuunsysteem is verslechterd en dat heeft negatieve gevolgen voor zowel infectie/ontstekingen als kwaadaardige nieuwvormingen.

Als je geluk hebt, en voldoende goede supplementen slikt waardoor je de spike-component min of meer onschadelijk maakt, valt het misschien mee. Als je pech hebt val je ten prooi aan een van de vele ernstige afwijkingen die in die vele pagina’s van bijwerkingen staan.

Steeds meer komt nu boven tafel.

Maar al deze ellende had nooit kunnen gebeuren als de industrie niet zo’n invloed had gehad. Al deze ellende had nooit kunnen gebeuren als de artsen – individueel en als team – hadden gedaan wat ze horen te doen: het belang van de patiënt vooropstellen, hun eed eerbiedigen, de codes van Neurenberg eerbiedigen.

Dat artsen niet meer zelfstandig genoeg denken, komt ook door de invloed van de industrie op het functioneren van artsen, van artsenverenigingen, van artsenteams, van ziekenhuizen. Artsen worden letterlijk gebombardeerd door informatie in alle mogelijke vormen van hoe ze horen te denken en wat ze horen te doen – volgens de farmaceutische industrie. Dat begint al als medisch student. En het is zo ‘gewoon’ geworden, dat er niet eens meer over wordt nagedacht. Wat de industrie zegt zal wel waar zijn……zij hebben het voor het zeggen/bepalen.......

En met de overheden is het niet anders. Geld bepaalt alles. Bovendien hebben ministers van volksgezondheid als ze minister af zijn vaak hele mooie goed betaalde banen in de industrie.

Als je echt om je gezondheid geeft is het daarom belangrijk zelf na te denken en bij belangrijke, ernstige zaken om een second opinion te vragen. Zorg voor goede gezonde voeding, denk na over wat je in je mond stopt (houdt het je gezond of maakt het je ziek?), zorg voor voldoende lichaamsbeweging en sport, zorgt voor voldoende ontspanning, denk na over wat je drinkt en drink veel gezuiverd water. Zorg dat liefde belangrijk is. 

Probeer intermittent te vasten: gedurende 8 uur eten en 16 uur niet eten (en geen koolhydraten drinken) - dus bijvoorbeeld eten tussen 14 en 20 uur en daarna niet meer tot 14.00 uur de volgende dag. Je kunt het opbouwen (vanaf 8-10 uur opbouwen naar 16 uur), maar als je het eenmaal gewend bent is het geen punt meer. Je geeft je lichaam perfect de mogelijkheid om te herstellen en genezen......
En als je wat mankeert, vraag je af waarom dat is, overweeg een natuurarts, een chiropractor, een osteopaat, een homeopaat, een acupuncturist, een bioresonantie-therapeut, etc. Stuk voor stuk mensen die ervoor zorgen dat de balans in je gezondheid wordt hersteld in plaats van dat de verstoring in stand wordt gehouden met het verdoezelen van de symptomen.

De invloed van de farmaceutische industrie op de maatschappij en onze gezondheid is vele malen groter dan gezond voor ons is. Als we niet oppassen wordt het onze ondergang.

Er zijn zoveel middelen, en inmiddels zoveel vaccins, en we zijn met elkaar nog nooit zo ongezond geweest. Analisten schatten het aantal doden door de mRNA vaccins al op zo’n 12-20 miljoen! En nu willen zo ook alle kindervaccins vervangen door deze mRNA-vaccins! 

Het is heel makkelijk om de slechtere gezondheid af te wentelen op het milieu e.d., net als het heel makkelijk is te zeggen dat wij mensen de oorzaak zijn van de eeuwenoude cyclische klimaatveranderingen. Het maakt bijvoorbeeld dat je als overheid mensen vrijheidsbeperkingen kunt opleggen, zeker als ze de onzin geloven. 

Zou het niet veel logischer zijn om eens te kijken naar hoe onze gezondheid is beïnvloed? Wat er gebeurt wat ons normale functioneren verstoort, waarom we niet op een natuurlijke manier onze gezondheid terugkrijgen bij verstoringen? (want dat zou logisch zijn, daar is ons lichaam op gebouwd!). 

Op welke manier we omgaan met gezondheid en ziekte?

In liefde,

Ed

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

We zullen allemaal onze mijlpalen in het leven tot nu toe kennen.

Ik weet nog dat ik verhuisde naar Heemskerk (5 jaar), dat ik naar de middelbare school ging (12 jaar), dat ik het HBS-diploma haalde (17 jaar), dat ik mijn bul geneeskunde in ontvangst nam met de poppenkast die erbij hoorde.

En natuurlijk m’n eerste vriendinnetje, de eerste kus met mijn huidige partner (nu al ruim 47 jaar geleden), de start van ‘mijn’ huisartsenpraktijk, het stoppen ermee en de overgang naar homeopathie, en onvergetelijk de geboorte van onze drie kinderen.

Stuk voor stuk mijlpalen. Maar heeft dat mijn leven bepaald? Zijn dat soort momenten mijn leven?

Wel als ik oppervlakkig kijk, en ze hebben zeker invloed gehad. Ik kan nog een heleboel van dat soort mijlpaalmomenten opnoemen, zoals mijn ongelukken die maakten dat ik mijn roeping moest stoppen, die maakten dat ik niet meer kon werken en nu nog verjaardagen en dergelijke ontloop.
Maar als je iets verder kijkt, dan zijn het niet de mijlpalen die het leven bepalen, ze geven er hoogstens richting aan. Al die mijlpaalmomenten veranderden de richting een beetje, zeker.
Soms zelfs enorm. En daarom neigen we te zeggen dat het die mijlpalen zijn die ons leven bepalen, maar eigenlijk is dat veel minder zo dan we denken.

Natuurlijk is het logisch te denken dat heel heftige dingen je leven zouden bepalen. En dat doen ze ook ongetwijfeld een beetje. En hoe meer je denkt dat het zo is, hoe meer het zo zal zijn. Het klinkt altijd hard, maar hoe meer je je slachtoffer voelt van je gebeurtenissen, hoe meer je eronder zult lijden.

Er schiet me nu ineens dat moment te binnen waarop ik een patiënt – nota bene niet eens uit mijn eigen praktijk – moest gaan vertellen dat z’n maagkanker uitgezaaid was en er niets meer aan te doen was. Gelukkig had ik enige les gehad in het voeren van slechtnieuws gesprekken. Nadat ik had kennis gemaakt en verteld dat de specialist me had gevraagd hem iets mee te delen, iets wat niet leuk zou zijn, vertelde ik hem direct het vonnis, zodat ik alle tijd had erover te praten daarna. ‘Uw kanker is uitgezaaid en ze zien geen mogelijkheid meer iets te doen’. Keiharde mijlpaal.

Om daarna als broekie (zo voelde ik me toch een beetje, 30 jaar jonger dan die man die z’n doodvonnis hoorde uitspreken) te vertellen dat ie twee dingen kon doen. Gaan afwachten tot ie dood zou gaan, of genieten van de tijd die hij nog had. Ik vertelde – ter relativering – ook dat ik morgen wel dood kon zijn door een auto-ongeluk of een hersenbloeding, dat hij misschien langer kon leven dan ik. Ik wist dat ik gelijk had, maar was me bewust van het gewaagde ervan. Hoe zou het ontvangen worden? Immers, vaak komt een eerste bericht binnen en is er daarna geen ruimte meer om te relativeren......

Een week erna bezocht ik hem opnieuw om te kijken of er iets van was binnen gekomen. Immers, misschien was ie wel geblokkeerd na het ‘vonnis’, in diepe rouw.
Tot mijn positieve verrassing hadden ze al een reis geboekt. Ze gingen genieten van wat ze nog samen hadden! Ik was tot tranen toe geroerd, omdat ik zo blij was met die reactie. Ik hoopte het, maar had het niet durven verwachten.

Wat ik ermee wil zeggen is dat het niet gaat om wat de gebeurtenis is (in dit geval wat het ‘vonnis’ is), maar om wat je doet met die gebeurtenis. Het gaat om onze reactie op wat er gebeurt, op wat ons overkomt. En soms helpt het als iemand opties geeft…. 

Die gebeurtenis kan een mijlpaal zijn of niet, maar onze reactie bepaalt hoe ons leven vervolgens verder gaat. 

Als ik zelf terugkijk op mijn fietsongeluk en de ellende die erop volgde, de strijd om overeind te blijven, de poging om mijn praktijk te continueren, dan is het uiteindelijk wat ik ermee deed wat mijn toekomst – de huidige tijd – bepaalde. En niet het moment zelf, niet die mijlpaal.
Achteraf ben ik ongelooflijk blij met mijn vertrouwen, de steun van mijn partner, mijn doorzettingsvermogen (wat niet alleen positief was overigens), mijn manier van omgaan met wat er gebeurde. Zeker nadat ik had besloten al mijn kennis te gebruiken om mezelf te helpen.

Toegegeven, zelfs met mijn onrealistische gedachte dat ik volledig zou herstellen. Als ik kijk waar ik nu sta, dank ik ‘God’ op mijn blote knieën. Het had zoveel erger kunnen zijn. Vooral als ik er anders mee was omgegaan. Ik voel me krachtig en sterk, maar ken mijn beperkingen, want die zijn er qua energie wel degelijk. Niet iedereen begrijpt dat helaas, maar het is niet anders. Ik probeer dat niet mijn probleem te laten zijn.
Ik weet wat ik kan en wat niet. En ben niet meer bereid om mezelf te slopen omdat anderen het niet begrijpen.

Het gaat niet om de grote gebeurtenissen, om de mijlpalen, maar het gaat om wat we doen met wat er gebeurt, het gaat om de momenten. Onze beslissingen, onze reacties. Wat er de afgelopen dag ook gebeurd is, als je nu je ogen dicht doet, rustig diep inademt en je voorstelt dat je verbonden bent met het universum, met ‘God’, en je voorstelt dat je bij je uitademing alles loslaat wat je niet wilt, is er totale vrede. En dat kun je op elk moment doen.

Het leven is een aaneenschakeling van momenten. Als we zorgen dat die momenten oké zijn, is het leven oké. Hoe hard we ook worden geraakt door wat het leven ons kan geven. Ik durf dat te zeggen, ik heb de bodem gezien, ik heb geworsteld, en loop nog af en toe tegen muren op omdat ik grenzen verken, maar ik heb ook ontdekt hoe juist die momenten mijn leven bepalen. En hoeveel hulpmiddelen er zijn om te zorgen dat je de momenten kunt leven. Want juist op de momenten dat het leven ‘toeslaat’, moeten we in staat zijn om het moment te beseffen en zo mogelijk op te roepen. Of in elk geval weer zo snel mogelijk terugkeren naar de situatie waarin we weer ‘in het midden’ komen.

Op het moment dat de zogenaamde vaccins tegen corona begonnen en de experts vertelden welke ellende dat zou gaan veroorzaken, waren wij voorbereid. We wisten dat we dierbaren zouden kunnen verliezen ten gevolge van de vaccins als de experts gelijk hadden. Helaas hadden we gelijk. Zowel in het verlies als in wat de experts zeiden. Ook al worden die laatsten nog steeds gecensureerd omdat niemand het mag weten. Vandaar ook dat de gigantische oversterfte een raadsel blijft….immers, als de waarheid niet gezegd mag worden…..

Maar belangrijker nog – in het kader van deze blog – was dat we beseften dat we met de dag moesten leven, met het moment. Dat we zelf zo positief mogelijk, zo liefdevol mogelijk, zo vredig mogelijk, zo gelukkig mogelijk moesten leven.

Dat we ook moesten accepteren dat bepaalde onderwerpen niet meer bespreekbaar waren, dat we moesten accepteren dat zelfs geliefden op dat punt niet echt meer zo bereikbaar zouden zijn als tevoren. Want wat we ook allebei hadden, is dat we wilden weten wat er gebeurde in de wereld. Het echt wilden weten, en niet alleen de verhalen van de mainstream media. 

Het nadeel van niet meer kunnen werken is in mijn geval dat ik de tijd heb om me te verdiepen in wat er gebeurt. Iets wat ik altijd al probeerde, maar door het harde werken niet makkelijk was. Nu kan dat wel. Het is de vraag of dat het leven gelukkiger maakt, maar ik weet en zie wat er gebeurt, zorg dat ik me informeer en zorg dat ik daarmee om kan gaan. Ik ben zo voorbereid op wat gaat komen.

En door zo vaak mogelijk in het moment te leven, in het NU te zijn, kan ik een ‘rijk’ leven hebben. Ondanks wat er gebeurt. Ondanks hoe geliefden in de wereld staan. Natuurlijk zou ik veel dingen anders gewild hebben, maar we leven nu eenmaal in deze tijd. We hebben daarmee te dealen. En dan is het belangrijk te beseffen hoe belangrijk momenten zijn. Momenten met je geliefden zonder strijd of discussie, zonder teleurstelling over een instelling, zonder uitzichtloze discussies, maar ook gewoon van hart tot hart.

Ik heb inmiddels zoveel mensen gesproken waar gezinnen uit elkaar gevallen zijn door de diepe kloof die 'corona' geslagen heeft. Of waar kinderen elkaar niet meer zien/spreken vanwege de kloof tussen de meningen. Het is zo jammer, en zo kwalijk te nemen aan de veroorzakers. Maar als we anders zouden omgaan met.....

Besef je eigen kracht. Weet dat je zelf zoveel kunt doen om je leven te verbeteren, ongeacht de omstandigheden, ongeacht wat het leven je voorschotelt. Jij bent degene die beslist hoe je omgaat met grote gebeurtenissen, laat de automatische piloot los en beslis zelf op elk moment. Jij bent degene die bepaalt of je sterker wordt van een situatie of je laat imponeren en kleineren. Je automatische piloot doet gewoon wat je altijd al deed, dus als je dat niet wilt, kies anders! Adem diep in, en rustig langzaam diep uit. Herhaal dat zo nodig een aantal malen, en merk hoe je rustiger wordt in je hoofd.

Niet voor niets zweer ik bij Qigong oefeningen. Door de Chi Neng Qigong heb ik mezelf sterker kunnen maken, heb ik rust gevonden in mezelf, heb ik mijn lichamelijke pijn kunnen beheersen, heb ik vertrouwen gekregen, ben ik hersteld. En nu Chunyi Lin dit jaar met nieuwe SpringForest Qigong oefeningen is gekomen, kan ik zelfs voor het eerst in 18 jaar weer 10 kilometer hardlopen zonder problemen (ik ben nu 68 jaar). Ik geniet ervan. Ik geniet van die momenten.

Het zijn de momenten die ons leven bepalen, en de aaneenschakeling van momenten is ons leven. Zorg dus voor momenten waarin je je eigen kracht ervaart, waarin je liefde ervaart, waarin je vriendelijkheid ervaart, waarin je liefde ervaart, waarin je respect ervaart. Ook als je die niet van een ander krijgt. Het gaat erom wat jij erin stopt, in die momenten.

Leef je leven in liefde, in vriendelijkheid, in echtheid, wat er ook gebeurt. Zorg voor veel fantastische momenten en wees je nog meer bewust van je vermogen die momenten op te roepen als het leven je uitdaagt met verlies of met grote tegenslag. Wees je bewust van het feit dat het leven een leerschool is, met uitdagingen. En dat het aan jou is om ervan te leren en er het beste uit te halen. Niet materieel, maar emotioneel en spiritueel.

Mijlpalen zijn slechts vaste momenten onderweg op je levenspad, maar het echte pad wordt gecreëerd door alle kleinere momenten tussen de mijlpalen in. En die zijn uiteindelijk veel belangrijker, en jij bepaalt ze! Jij bent niet je diploma, jij bent de ziel die in dit leven een menselijk ervaring heeft/leeft. Besef dat en geniet ervan. Ondanks wat er gebeurt…..

With love,
Ed 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Lieve Mensen

Uit de diepte van mijn hart wens ik jullie een fantastisch 2023 toe

Waarin veel momenten van geluk, plezier, vrede/stilte, tevredenheid en dankbaarheid…..

En natuurlijk doorspekt met liefde.

Liefde voor jezelf, op een gezonde manier, maar wel diep en intens, onvoorwaardelijk
Liefde voor je medemens,
Liefde voor de natuur,
Liefde voor alle dieren om ons heen,
Liefde voor het universum

++++++++++++

Ik was er in december even niet echt, ik hoop de draad snel weer op te pakken. Ik was even met noodzakelijke dingen bezig die al mijn aandacht nodig hadden en werd daarna geveld door een meer dan stevige griep, waarvan ik nog op adem probeer te komen.

Voor het eerst sinds ik me kan heugen heb ik niet zelf de oliebollen gebakken en heb dat aan Hanneke gelaten. Ik had er de energie niet voor. Voor het eerst ook hebben we niet getoost met Freixenet op het nieuwe jaar, ik hield het bij water.

Ik realiseer me dat dit deels komt omdat ik mijn lichaam met natuurlijke ondersteuning zelf het werk wil laten opknappen. Geen pijnstillers, geen antikoortsmiddelen, etc.
En geloof me, ondanks mij huidige gebrek aan energie voel ik me sterk en krachtig. Ook hier kom ik weer sterker uit. 
Bovendien heb ik weer geleerd dat ik mijn grenzen moet bewaken.......ik was te enthousiast.........

Ik kijk ook met positivisme het nieuwe jaar in en hoewel er te veel gebeurt wat niet klopt en niet zou mogen, heb ik het gevoel – en ik zie dat ook weerkaatste in de wereld om me heen – dat de energie (het elektromagnetisch veld) van de aarde inderdaad aan het veranderen is.
Er is meer licht en liefde, redelijk wat mensen lijken hun hart – de verbinding met hun ziel – terug te vinden.

En ik hoop dat dat ook is wat 2023 zal brengen. Meer mensen die vanuit hun hart en intuïtie gaan leven en dat de flow van hun leven laten bepalen. Liefde, empathie, rekening houden met elkaar op een gezonde manier.

Als je ziet dat het WEF meent dat we geen kerstmis meer mogen vieren, dat de WHO meent dat chocoladepoppetjes geen gelaat meer mogen hebben, dan lijkt dat typerend voor de ziel-loosheid van de enge mensen die nu aan de touwtjes trekken. En die ook bepalen wat onze overheid doet. En dan heb ik het nog niet eens over al die andere onderwerpen van de zogenaamde duurzaamheidsagenda.
Er is niets mis met duurzaamheid, maar wel als de uitvoering ervan wordt bepaald door mensen die hun ziel verkocht hebben, die hun hart niet weten te vinden, die geloven in het digitale in plaats van in hart/ziel/'God'. 

En dat is wat niet klopt. Mensen zonder hart, blijkbaar zonder ziel, die voor ons bepalen wat er met ons gaat gebeuren…………..mooi niet!

Maar weet, als wij ons wel met onze ziel blijven verbinden, ons hart weten te vinden en ernaar luisteren, en vanuit die kracht visualiseren en manifesteren – iets wat ons steeds makkelijker af schijnt te gaan – dan zullen die zielloze lieden machteloos staan. Want het licht zal winnen, het goed zal winnen, ‘God’ zal zegevieren.

Zodra ik weer de energie heb ga ik door met de blogs, want er is genoeg om over te schrijven, genoeg om aan zaadjes rond te strooien, genoeg om over na te denken, genoeg om aan te werken.

Maar voor NU dus, en alle talloze momenten hierna, een Fantastisch 2023!

Geniet van elkaar, geniet van jezelf.  

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ons Goddelijk lichaam

Als we op het allerkleinste niveau beginnen met het lichaam op te bouwen, moet ik beginnen met moleculen of zelfs atomen. Zo ingewikkeld wil ik het niet maken, maar bedenk dat deze allerkleinste bouwsteentjes voor meer dan 99% ‘niets’ zijn, leegte zijn, geen materie zijn.
En aangezien het hele lichaam opgebouwd is uit dit soort structuren, bestaat het lichaam ‘grotendeels uit ‘niets’. Ook al denken wij dat we 100% materie zijn.

Maar op zich al een aardig begin van de bouw van ons wonderlijke lichaam……..

Laat ik beginnen met de kleinste bouwsteen. De cel. Elk weefsel is opgebouwd uit cellen, vaak dezelfde soort cellen, vaak miljarden van dezelfde soort cellen. En al die cellen werken op de een of andere manier samen om dat weefsel dat weefsel te laten zijn, met de functie die het in het lichaam vervult.

Elke cel bevat een hele serie structuren, naast de celkern, die ook allemaal weer belangrijk zijn voor het kunnen werken van die cel. Er zijn structuren die zorgen voor de energie van die cel, voor de zuurstof van die cel, voor de uitwisseling van stoffen tussen die cel en de omgeving, voor de communicatie met de andere cellen, etc.

Er wordt wel gezegd dat de hoeveelheid processen, chemische omzettingen, binnen één zo’n cel er meer zijn dan alle chemische processen van alle fabrieken in Europa bij elkaar. Dat betekent dat er enorm veel omzettingen plaatsvinden binnen zo’n cel. En daar zijn natuurlijk de bestanddelen voor nodig, zoals vitamines, mineralen, spoorelementen, voeding, etc.

Ook produceren ze uiteraard afvalstoffen, die moeten worden afgevoerd. Niet alleen uit de cel, maar uiteindelijk ook uit het lichaam.

Ook zijn er altijd kleine elektrische stroompjes, al las ik een tijdje geleden dat de spanning in een celwand soms zelfs groter kan zijn dan in een hoogspanningskabel. Dus kijk niet te veel neer op je lichaam, op zelfs een cel in je lichaam. Heb er respect voor!

De cellen liggen in feit in een soort vloeistof, waaruit ze stoffen kunnen opnemen en waarin ze stoffen lozen. Als het goed is zit die vloeistof rond alle cellen. Via die vloeistof schijnen ook de signalen door het lichaam grotendeels plaats te vinden, met een krankzinnige snelheid. Maar, om die signalen goed te kunnen laten doorkomen, moet die vloeistof zo zuiver mogelijk zijn. Hoe meer vervuiling (afvalstoffen, gifstoffen, etc.), hoe slechter de signalering doorkomt en hoe meer kans op verstoringen in het functioneren.

Dit geldt in het algemeen voor het hele lichaam.

Maar goed, heel veel bepaalde samenwerkende cellen maken een weefsel, zoals spierweefsel, vetweefsel, bindweefsel, botweefsel, etc.

Een orgaan (zoals het hart, de lever, of welk orgaan dan ook) bestaat weer uit een aantal samenwerkende weefsels binnen dat orgaan. De meeste organen bevatten zo een serie van weefsels die binnen dat orgaan samenwerken zodat dat orgaan z’n unieke werk kan doen.

Zo werken binnen een orgaan miljarden cellen samen binnen een aantal weefsels om dat orgaan te laten functioneren. Is het niet fantastisch? En dan heb ik het nog maar over één orgaan. Dat op zich is al bijna niet te bevatten.

Maar ons lichaam bestaat uit een veelheid aan organen, en al die organen werken ook weer samen en hebben continu invloed op elkaar.

Al lijkt het in de geneeskunde – en zo wordt al te vaak ook gehandeld – alsof elk orgaan apart staat, de realiteit is dat het lichaam een geheel is. Dat een orgaan een functie heeft binnen dat geheel, maar in samenwerking met de andere weefsels en organen. Daarom leidt het behandelen van één orgaan vaak tot onbegrepen klachten – we hebben niet het geheel behandeld, maar slechts een stukje ervan.

Daarnaast hebben we een hele serie klieren, organen of orgaantjes die bepaalde stoffen uitscheiden die belangrijk zijn om het lichaam te laten functioneren. Denk aan groeihormoon, aan adrenaline, aan dopamine, aan testosteron, aan insuline, en ga zo maar door. En al die stofjes moeten worden uitgescheiden in een mate die optimaal is voor het lichaam. Iets te veel of iets te weinig kan problemen veroorzaken, soms zelfs verstrekkende problemen!

Tot in de kleinste hoekjes, tot in de kleinste deeltjes wordt er in ons lichaam samengewerkt. Om telkens weer de balans in stand te houden of te herstellen. Om telkens weer de meest optimale situatie te laten bestaan. Continu flitsen de informatielijntjes door het lichaam, via die vloeistof tussen de cellen en via de zenuwbanen van het zenuwstelsel.

Ik weet niet of je wel eens het stekkertje van het internet in je computer hebt gezien, waar continu lichtjes bewegen. Als ons lichaam signaaltjes zou weergeven als lichtjes zouden wij ook continu lichtgevende flikkerende wezens zijn, schijnend tot ver in de omtrek.  

En dan heb ik het alleen nog maar over de ‘gewone’ signalen. Want naast dit fantastische al geschertste lichaam, het tastbare, het zichtbare, is er ook nog het verhaal van het energetische lichaam. Dat wat slecht voor mensen met paranormale begaafdheid zichtbaar is.

Zo zijn er een aantal energiecentra. Zoals de chakra’s, afhankelijk van de leer 7 of meer.
Elke chakra heeft ook weer en eigen functie met betrekking tot de organen, en met betrekking tot emoties, met betrekking tot zelfs herinneringen. En dan ben ik bewust heel kort in mijn beschrijving. Het 1e chakra zit ter hoogte van de stuit en heeft te maken met het aarden, met onze basisbehoefte, overleving. Het 7e ter hoogte van de kruin, en heeft te maken met bewustzijn, de uitwisseling met het universum.

In de Qigong hebben we het over 3 dantian. Het onderste, middelste en bovenste. Het zijn in feite 3 reservoirs van energie. Het onderste dantian (buik, navelhoogte) heeft te maken met het lichaam (de energie om te leven, te genezen, etc.), het middelste (borstkas) met de organen=emoties, en het bovenste (bovenste deel hoofd) met bewustzijn.

Ook al deze energiecentra zouden verschillende kleuren licht uitstralen. En anders naarmate de staat goed of minder goed is. Wij zijn een kleurrijk geheel.

Als je alles wat ik zojuist beschreven heb bij elkaar optelt, is het lichaam iets wat een werkzaamheid heeft wat ongeëvenaard is. Wat onvoorstelbaar is.

Daar komt nog bij dat ons lichaam ook nog beïnvloed wordt door zaken die in vorige generaties zijn gebeurd (en/of vorige levens). Zowel via die energiecentra’s (chakra’s bijvoorbeeld) als via het DNA en celgeheugen.

Want de bouwtekening, de blauwdruk, van ons fantastische lichaam is te vinden in ons DNA. Twee strengen van duizenden in elkaar gedraaide eiwit-combinaties, die bij ieder mens een unieke samenstelling heeft. Een kleine verandering in dat DNA kan al leiden tot grote veranderingen in het lichaam of het leven.

Want hoe knap ons lichaam ook in elkaar zit, hoe verfijnd alles op elkaar is afgestemd, het werkt alleen maar op de lange termijn uitstekend als we er met enige zorgvuldigheid mee omgaan.

Ik beschreef al hoe alle signalen via de vloeistof tussen de cellen razendsnel gaan om alles oké te houden. Maar hoe ‘vervuilder’ die vloeistof, hoe moeizamer het wordt om de balans te behouden, om foutjes recht te breien, om heelheid/gezondheid te continueren.

Zoals de vervuilde oceanen (plastics, kwik, radioactiviteit, erosie van de windmolens, olie uit schepen, afval uit rioleringen) ontstaan omdat de natuur niet meer in staat is de vervuiling te compenseren, om te zetten, ongedaan te maken, geldt dat ook voor ons lichaam.

Hoe meer we in ons lichaam stoppen wat daar niet thuishoort, hoe meer we het ’t lichaam lastiger maken de balans van gezondheid te behouden. En denk niet alleen aan voedsel wat niet goed is voor het lichaam, en dranken die niet goed zijn. Denk ook aan wat je inademt, wat we op de huid smeren (en wordt opgenomen door de huid – niet voor niets zegt men vaak ‘smeer alleen op je huid wat je ook in je mond zou stoppen’), allerlei spray’s die we gebruiken, cosmetica, deodorant, medicijnen(!), en niet te vergeten vaccins.

Wat dat laatste betreft zijn de laatste ontwikkelingen natuurlijk uiterst zorgwekkend. Vaccins die het DNA veranderen. Met alles wat inmiddels bekend is, is dat een grote miskleun geweest die miljoenen mensen het leven heeft gekost, en er zullen er nog veel meer volgen. Volkomen logisch als je het eerste deel van mijn verhaal hebt gelezen. Je kunt niet zomaar het DNA veranderen zonder gevolgen. En zeker niet met een experiment wat nooit is onderzocht. Typisch was dat echte deskundigen zich vanaf dag één over die gevaren hebben uitgesproken, maar monddood werden gemaakt.

Wat misschien nog veelzeggender is, is dat men ondanks al die kennis doorgaat met mensen te pushen. Vanuit Europa worden er nog veel meer (van dit soort) vaccins opgedrongen.
Dat is dus duidelijk niet om onze gezondheid te verbeteren. Zelfs de griepprik – die allang bewezen onnodig is – wordt voortaan met dit soort mRNA uitgevoerd, en gepusht.
Waar het wel voor is mag je zelf uitzoeken. Als je je gezondheid en je leven van belang vindt, zou ik dat maar doen. Of gewoon bedanken voor de eer.

Ik kan nog heel veel schrijven over de vaccins, maar dat was niet de opzet van dit stuk. In tegendeel, het gaat over ons goddelijke lichaam. Een machine die ongeëvenaard is, en zo knap in elkaar zit, dat niemand dat had kunnen bedenken.

Het is ook niet helemaal verrassend dat de wetenschap heeft ontdekt dat er belangrijke veranderingen in het DNA hebben plaatsgevonden terug in de tijd, die er in één keer waren. Niet een toevallige verandering, maar een bewuste verandering. Niet een aap die toevallig een mens werd, maar de mens was er in één keer. In één keer veranderde DNA dusdanig dat de mens er was.

Wie de spirituele ontwikkelingen volgt, weet dat we nu in een eindtijd voor de mensheid (van nu) zitten, dat ‘we’ bezig zijn met een ascentie proces, een ’verlichting’. Daarbij zou er ook weer een verandering van het DNA plaats vinden. Zelfs van 2 strengen naar 12 strengen…….. Ik vraag me nu af of die verandering destijds ook zoiets is geweest.

Maar voor nu hoop ik dat we ons lichaam behandelen zoals het behoort, als dat goddelijke lichaam wat het is. Fantastisch en oplossingsgericht aan de ene kant, maar ook kwetsbaar aan de andere kant. Zeker in deze tijd.

Als we het optimale uit het lichaam willen halen (en dus uit ons leven), moeten we er goed voor zorgen. En het met respect behandelen. Het is niet alleen maar een vervoersmiddel of een zak met organen. Het is veel meer dan dat.

Elke gedachte beïnvloedt zelfs je lichaam. Elke gedacht beïnvloedt het functioneren, beïnvloedt de gezondheid. En uiteraard beïnvloeden positieve gedachten positief en negatieve negatief. Elke emotie beïnvloedt het. Elke actie beïnvloedt het.
Wees je daar bewust van en kies de juiste gedachte, de juiste emoties, de juiste acties.
En gebruik het lichaam niet als een vuilnisvat, en niet als een proefkonijn.

Bedenk dat wat je je lichaam aandoet, je jezelf aandoet…….

Ik respecteer mijn lichaam (al drink ik regelmatig cola of een biertje), ik probeer zoveel mogelijk positieve gedachten en emoties te hebben, ik hou van mijn lichaam, ik luister naar mijn intuïtie en ‘gut’, maar bovenal wens ik geen proefkonijn of vuilnisvat te zijn. Daarom kies ik voor biologische voeding en weiger ik aan experimenten mee te doen. Ik maak zelf onze deodorant, wasmiddelen en smeersels met behulp van essentiële olie en bestanddelen die ik ook in mijn mond zou kunnen stoppen.

Met alle kennis die ik in mijn leven verworven heb – als arts en als mens-onderzoeker – is mijn vertrouwen in het lichaam (en ‘alternatieve’ manieren om de gezondheid te behouden en verbeteren, denk ook gewoon aan mindful sporten, Qigong e.d.) vele malen groter dan in die van de farmaceutische industrie en haar bedenksels.

Laten we ons Goddelijke lichaam ook als zodanig behandelen. Laten we op die manier over ons lichaam denken, ernaar handelen, het zo benaderen. Hou van je lichaam (zoals het is). Dat zal zich terugbetalen in gezondheid.

with love,

Ed

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn