Blog Pak je Geluk

Ed in de bergen

Een blog met een positieve inslag. Onderwerpen op het gebied van groei en ontwikkeling, van een beter en gelukkiger mens worden. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Zoals ik vertelde over James van Praagh en de vibraties/frequenties die hij opvangt van zielen ‘aan de andere kant’, zoiets geldt ook voor Esther Hicks. Samen met haar man Jerry was zij veel aan het mediteren.
En net als 'Carla' door Ra werd uitgekozen omdat zij én meditatief was én heel onbaatzuchtig, werd Esther om dezelfde redenen uitgekozen door een ‘bewustzijnscollectief’ wat zich Abraham noemt. Net als Ra kent Abraham een steeds iets wisselende samenstelling, maar spreken ‘Ra’ en ‘Abraham’ 'als één man', met universele kennis, de kennis van alle zielen.

Al vele jaren is Abraham via Esther een spraakwaterval (omdat ze de info heel snel moet omzetten in woorden) aan informatie over het leven, over het scheppen, over de dood, over alles wat maar belangrijk is.

Het is ook ‘Ra’ die zich in eerste instantie tot Ester richtte met het plan een boek te schrijven over scheppen, over wat ons doel als mens is, waarom we in een menselijk lichaam zitten. Overigens ging het zowel bij ‘Ra’ als bij ‘Abraham’ niet over een nacht ijs. Het was een proces in stappen, waarbij uiteindelijk duidelijk werd wat de bedoeling was en hoe de communicatie het beste verliep.
Ik ga jullie daar allemaal niet mee lastig vallen, het gaat om de nuttige dingen die via ‘Ra’ en ‘Abraham’ verkregen werden, en die conform zijn met alle andere informatie uit de oude geschriften. Het is kortom informatie die niet te negeren is. En waar we ons voordeel mee kunnen doen. 

Zowel ‘Ra’ als ‘Abraham’ hebben al die kennis gedeeld, net als de zielen via James, om ons te helpen, om ons beter te laten begrijpen wat we hier doen, om ons te helpen een beter leven te hebben, om ons te helpen scheppen, om ons te helpen genieten van de lessen van het leven. 

En dat is waarom ik met deze blog ‘We zijn scheppers’ begonnen ben een deel van die informatie door te geven, vooral als het gaat om scheppen, om meer gaan genieten van het leven, van de lessen van dit leven, van ons avontuur. 

Ik moest de bronnen nu vertellen, omdat ik daardoor ook meer kan doorgeven. De zielen die informatie delen zijn onvoorstelbaar wijs met hun oneindige kennis. Maar als ik zonder de bronnen te vermelden dingen zou schrijven, zou dat erg betweterig en vooringenomen klinken. Het is niet van mij, ik geef het slechts door

Het lastige is dat terwijl de boodschap duidelijk een eenvoudig is, wij inmiddels door onze opvoeding en de verknipte wereld waarin we leven zulke ingewikkeld denkende individuen zijn geworden, dat we opnieuw eenvoud moeten (terug)leren om meer te kunnen gaan genieten van het leven.

We zullen eerst moeten gaan beseffen dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons eigen leven, voor onze eigen wereld, voor ons eigen lichaam, voor onze eigen gezondheid, voor onze eigen relaties, voor alle ervaringen die we hebben. En hoe we die inkleuren

Daarbij zullen velen zaken als intuïtie en ‘hart’ terug moeten gaan vinden, want dat zijn onze enige echte betrouwbare kompassen. Liefde is uiteindelijk wat zorgt voor de verbinding met onze kern, met alle kennis, met de Bron, met wie-we-echt-zijn. 

Het gaat niet om geld, het gaat niet om competitie, het gaat om liefdevol met elkaar omgaan. Elkaar het licht in de ogen gunnen. Elkaar helpen en niet bestrijden.

Maar het is zo gemakkelijk om als je het ergens niet mee eens bent er keihard tegenin te gaan, ook al omdat je het gevoel hebt niet gehoord te worden met je tegengeluid. In deze tijd is dat helemaal duidelijk. Er gebeuren dingen die echt niet kloppen, misschien wel rampzalige dingen, maar er tegenin gaan werkt averechts. Het maakt die andere kant alleen maar sterker.

Dus moet je een andere weg vinden, een liefdevolle weg. Ook al wordt die weg niet door iedereen op waarde ingeschat, dat maakt niet uit. Leef vanuit je hart, vanuit liefde. Maar verwar dat niet met alles maar accepteren. 

Maar ook binnen de huidige wereld is het de kunst om zonder je gek en angstig te laten maken je weg te vinden, mét inachtneming van je eigen verantwoordelijkheid, met het naleven van je waarden en normen, en toch te genieten van het leven.

Volgens de informatiebronnen is dat ook het doel van het leven: genieten en leren.

Niet leren zoals op school, hoewel de lessen soms nog moeilijker te leren zijn, maar leren door te leven. Te leren van het leven, te leren van je goede resultaten en je ‘fouten’.
Te leren door – zoals ik al eerder vertelde – wensen te creëren op basis van wat je tegenkomt.
En die wensen uiten, noteren, zodat het universum ermee aan de gang kan gaan. En bovenal te zorgen dat je in de ontvangende modus bent.

Trek je mondhoeken dus naar je oren, voel je blij, gelukkig, zoek mooie en leuke dingen en gebeurtenissen op, en weiger je gek te laten maken door nieuws en actualiteiten. Zorg dat je geen slaaf van de media bent, maar jezelf eerder traint in je constant ‘goed’ voelen.
Herwaardeer je intuïtie en je hart.

Dat op zich is als een avontuur, een lastig te leren les, maar….je wordt ervoor beloond.

Wordt vervolgd. …….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Verdere conclusies van Thomas Vazhakunnathu zijn:

  • Voor alles wat gebeurt is er een reden en de meeste ervaringen leren ons waarden als liefde, geduld, bescheidenheid etc.
  • Wij zijn de oorzaak, en de situaties van ons leven zijn de effecten.
  • Als we inwendig veranderen, veranderen we de wereld
  • Waarheid is alleen te vinden met een open mind; als wij open zijn, kan de waarheid zich openen.

Het wonderlijke is, dat we in een wereld leven waarin de meeste mensen zich willen verstoppen, geen verantwoording willen nemen.
We neigen te geloven dat de dingen die gebeuren niet door ons komen, dat wij daar nauwelijks invloed op hebben. Daarom leggen we de verantwoording bij bijvoorbeeld overheden, en verliezen we steeds meer onze intuïtie en ons hart in wat we doen. 
We leggen niet alleen de verantwoordelijkheid bij de overheid (of BigPharma of BigTech), maar wijzen ook met de beschuldigende vinger naar anderen….. in deze COVID-tijd wordt dat overduidelijk.

Maar de lessen uit al de geschriften zijn dat we zelf onze ervaringen scheppen, we zijn zelf verantwoordelijk! Wij zijn zelf de oorzaak van vrijwel alles wat gebeurt. Wij zijn de scheppers!

En geloof me, als je zelf de verantwoordelijkheid neemt (omdat je die nu eenmaal ook hebt), zal je je beter voelen. Enerzijds kan het een last zijn omdat je nu weet dat je zelf verantwoordelijk bent voor wat er met je gebeurt, maar anderzijds geeft het je ook het gereedschap er zelf iets aan te doen. Beter voor jezelf te zorgen, eigen beslissingen te nemen, je leven wordt iets van jezelf. Jij bent de schilder van je levensschilderij, de schrijver van je levensboek.

Maar tegelijk met dit boek van Thomas las ik dus The Power of Love van James van Praagh.

James van Praagh is een wereldwijd bekend medium die al meer dan 30 jaar readings, lezingen en cursussen geeft. Veel van zijn bijeenkomsten zijn bijeenkomsten waar mensen worden herenigd met hun overleden dierbaren. Tijdelijk en ontastbaar, maar toch.
Het zijn de zielen van de overledenen die contact zoeken met James door middel van vibraties, die worden omgezet in een frequentie die hij net kan ontvangen (zien, horen, voelen). En dus ook verwoorden.
De zielen geven antwoord op vragen van de nabestaanden of vertellen wat ze kwijt moeten.

Door deze al tientallen jaren durende ervaringen met overgegane zielen, en de gesprekken die hij met hen voerde, kan James nogal wat vertellen over die wereld en over wat zij over onze wereld te vertellen hebben.

Maar ik had dus ook al de boeken ‘Ra, het contact’ gekocht. Bovendien kwam ik erachter dat er een podcast is waarin al de sessies met Ra worden besproken en uitgelegd. Daar was ik blij mee, omdat de letterlijke weergave van de sessies lastig te lezen zijn. Het taalgebruik is niet alledaags, zal ik maar zeggen. En dan nog is het lastig te volgen, die taal van ‘Ra’.

Maar ‘Ra’ dus. Even uitleggen hoe dat zit.

Tussen 15 januari 1981 en 15 maart 1984 werden vele sessies opgenomen van het medium ‘Carla’ wat doorgaf wat ‘Ra’ wilde communiceren met de twee mensen die ook aanwezig waren. Ook hier was sprake van bepaalde frequenties die uiteindelijk via Carla in woorden geuit werden.

Ra maakte zich bekend als een beschaving van buitenaardse ‘wezens’, maar was een grote verzameling van zielen die verder dan wij waren geëvolueerd (ontwikkeld), naar een niveau waarin ze geen menselijk lichaam meer hadden. Een niveau, waar de zielen min of meer één waren in de zin dat ze elkaars kennis en gevoelens deelden, konden ervaren. En 'buitenaards' omdat zielen overal tegelijk kunnen zijn, en dus niet perse op aarde zijn. 

Het klinkt allemaal ingewikkeld, en dat is het ook. Maar deze zielen hebben universele kennis en dus overal een antwoord op. Gedurende meer dan 3 jaar (mensentijd) vertelden zij dingen en werden hen vragen gesteld. De reden dat ze contact zochten is dat er een naderend einde van een cyclus van 75.000 jaar evolutie is. We naderen zeg maar de stap naar een volgende dimensie, een volgend niveau.

Ik ga het niet verder over de dimensies (niveaus van evolutie) hebben, maar wij zitten in de 3e en Ra in de 6e. De 4e, waar wij t.z.t. als zielen naar overgaan is al een dimensie waarbij we niet meer in een menselijk lichaam terugkeren (het is een dimensie van liefde en begrip). Je zou kunnen zeggen dat dat het einde is van de cyclus van dood en wedergeboorte (verlichting, nirwana, etc.). Overigens duurt elke dimensie miljoenen jaren…..en keert elke ziel talloze malen terug in een lichaam. 

Maar – nogmaals – even los van het gegeven dat het voor velen lastig te geloven zal zijn dat dit soort dingen gebeurden (veel mensen hebben al moeite met het begrip ‘ziel’, laat staan met ‘wedergeboorte’), alle oude geschriften én de informatie van James van Praagh én Ra én Abraham, waar ik nu over zal vertellen, komen in feite met dezelfde informatie als het gaat om de grondbeginselen van ons bestaan. Van leven en dood. Van het doel hier in het leven, van het scheppen, van wie we zijn.

Wordt vervolgd (met Abraham…..)

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Zoals we de wet van de zwaartekracht heel normaal vinden en weten dat ie overal op aarde werkt, zo is de wet van aantrekkingskracht (The Law of Attraction) een nog veel algemenere wet die in het hele universum werkt.

Het doet me natuurlijk denken aan de homeopathie, waar een wet geldt, die er iets op lijkt. Je kunt het gelijke met het gelijkende genezen. Een plant die bepaalde verschijnselen oproept, zoals belladonna (roodheid, hoge koorts, hitte-uitstraling, hallucinaties, om maar wat te noemen), is in staat dezelfde verschijnselen bij een zieke te genezen (acute hoge koorts met roodheid en een uitstralende hitte).
Naarmate de kennis van de behandelaar toeneemt, worden allerlei karaktertrekken en de uitstraling van de persoon bepalender voor het juiste middel. Je ‘herkent’ als het ware het middel wat bij de persoon past…..het gelijke trekt het gelijkende aan..

Met de wet van aantrekking is er een soort van gelijkenis, maar dan zonder tussenpersoon: je trekt aan wat je uitstraalt. Je bent een soort van magneet.

En je straalt dus je wens uit, of – als je niet oplet – wat je juist niet wilt. En dat trek je aan. 

Zo zijn er heel wat mensen die op die manier ellende aantrekken, omdat ze daar alleen maar mee bezig zijn en zich ellendig voelen. Ze menen dat ‘t ellendig voelen terecht is, omdat ze die ellende ook op hun bord krijgen. Er ontstaat zo een vicieuze cirkel waar moeilijk uit te komen is.
We kennen allemaal het gezegde ‘de duivel schijt altijd op dezelfde hoop’, wat aangeeft dat het een bekend verschijnsel is dat bepaalde mensen alle ellende lijken te krijgen.

De enige manier om die cirkel te doorbreken is het mechanisme van de wet van aantrekking te gaan begrijpen. En te gaan zorgen voor een optimistischer en positievere instelling, vaker fijnere en mooiere gedachten, dankbaarheid, blijdschap en liefdevolle gevoelens.

Het kan helpen – zoals ik vorige keer beschreef – om herinneringen op te halen van momenten dat je je heel erg fijn, blij en/of gelukkig voelde.
Maar je kunt ook gebruik maken van je verbeelding en je voorstellen dat je je heel fijn, blij en gelukkig voelt door een gebeurtenis die je je inbeeldt.
Iets wat ook kan helpen als je bijvoorbeeld aan een wedstrijd meedoet. Zie jezelf een puike prestatie neerzetten en blij zijn door je resultaat voordat je begint! 

In het voetbal zien we regelmatig een topploeg verliezen van een zwakkere tegenstander (waar ze de vorige keer ook verloren!). Op de een of andere manier lijkt het alsof ze bezig zijn (met het hele team) met dat vorige verlies. Dus wat trekken ze aan? Hetzelfde zien we als ploegen zich helemaal gaan aanpassen op het spel van de tegenstander........ze zijn niet bezig met de eigen kracht, met geloof in het eigen kunnen, met overwinnen

Ik weet nog dat de orthopeed me in 2004 ontsloeg met mijn posttraumatische dystrofie (CRPS tegenwoordig). Ik had veel pijn, kon vrijwel niets en de man kon eigenlijk ook niet goed vertellen hoe het allemaal kwam. Kon ook niets zeggen over een prognose.
Maar hij stelde me gerust (of ie ’t echt meende of niet doet er niet eens toe) door te zeggen dat mijn positieve instelling en optimistische inborst me zouden helpen er wellicht toch ooit vanaf te komen met heel veel geduld…..

Ik moet toegeven dat het me niet altijd lukte om optimistisch te blijven en positief vooruit te kijken. Mijn hele roeping was onmogelijk geworden, wat mijn hele leven vervulde was weg. Geneeskunde bedrijven was mijn ziel en zaligheid. Alles stond op z’n kop, elke dag veel pijn, een totaal gebrek aan energie, werken ging niet, zelfs lezen kon ik niet meer. 

Toch bleef ik regelmatig voor me zien dat ik weer in staat was dingen te doen. En Hanneke hielp me door op mijn wanhopige momenten te vragen wat het ergste was wat er kon gebeuren…….en dan….en dan…. ? Uiteindelijk - zelfs als we alles zouden verliezen door de financiële tegenslagen - zouden we elkaar nog hebben! 

Toen ik na 5 jaar (2008) helemaal stopte met werken omdat het echt niet meer ging, zelfs niet op 20% (ik was uitgeput door het proberen dingen te doen die niet konden), en begon met dagelijks uren Qigong te doen (veelal zittend, soms zelfs liggend), stelde ik me voor dat ik daardoor weer veel meer zou kunnen doen en minder pijn zou krijgen.

Mijn intentie was ‘meer balans op emotioneel en lichamelijk niveau’ bij elke oefening die ik deed. (Mijn karakter was helaas ook iets veranderd, ik kon nu heel opvliegend zijn, wat kon passen in het beeld van een niet aangeboren hersenbeschadiging door de val) 

En heel langzaam ging het beter, ik werd optimistischer en positiever, ik kreeg minder pijn, kon weer iets meer, de emoties raakten meer in balans, ik kon zelfs weer gaan lezen (nu pas op het oude niveau, 18 jaar later), ben Qigong les gaan geven. Omdat ik een probleem met prikkels bleef houden was werken niet meer mogelijk, en vermijd ik drukte en bijeenkomsten, verjaardagen, zelfs lastige gesprekken. 
Bijzonder is overigens dat mijn heel depressieve buien verdwenen na mijn tweede val, doordat ik tijdens de behandeling van alle schaafwonden besefte dat ik ook mijn nek had kunnen breken; door de pijn heen was ik enorm blij dat ik nog leefde! 

Ik ben elke dag nog blij dat ik de meeste tijd ben blijven geloven en vertrouwen in herstel. Ik heb uitgezonden dat ik herstelde, dat ik pijnvrij werd, dat ik me gelukkig voelde ondanks de ellende die er nog was, dat ik weer wilde kunnen lezen.

En eigenlijk geen moment heb ik getwijfeld aan een positieve uitkomst. Zelfs niet als ik me down voelde (want natuurlijk had ik dat ook), dan was ik alleen met dat moment bezig. 

Natuurlijk kan ik het niet bewijzen, maar ik ben ervan overtuigd dat ik door mijn instelling, door mijn wensen, ben waar ik nu ben.

En dat ik nu ook deze informatie over scheppen met jullie kan delen.

Volgende aflevering zal ik vertellen over mijn bronnen op dit gebied van scheppen en leven. 

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Zoals beloofd zou ik vertellen hoe ik aan de informatie kom die ik in de blogs gebruik. 

Om te beginnen viel alles ongeveer samen. Vanaf eind jaren 80 ben ik al bezig mezelf persoonlijk te ontwikkelen, nadat ik ontdekte dat er meer was dan geneeskunde in de vorm van reguliere medicatie en zelfs homeopathie.
Ik merkte ook dat het bezig zijn met brede persoonlijke ontwikkeling het leven een stuk leuker maakte. Interessanter, meer waard voor te leven zelfs. 

Zo deed ik heel wat cursussen en las ik heel veel boeken. Mijn ongelukken (of liever de gevolgen ervan) waren een verstoring daarin, hoewel: ze brachten me ook veel. De informatie die ik verzamelde en die me hielp ‘groeien’ was breed en divers. Van NLP tot puur fysieke activiteiten en van heel basale, aardse zaken tot spiritualiteit.

De laatste maanden kwamen er ineens een aantal dingen op mijn pad (het zal geen toeval zijn) die enerzijds een paar zaken versterkten en anderzijds andere zaken verduidelijkten. En ik weet eerlijk gezegd niet meer precies wat nu eerst kwam.

Mijn beste vriend kreeg terminale kanker (en is inmiddels overleden), zoals nog meer mensen in mijn omgeving (of de nabijheid ervan) kanker kregen. Corona was in de media een hot item, maar ik ‘kende’ meer mensen die kanker kregen/hadden. Natuurlijk had ik dat al veel meegemaakt in de werksituatie (en ook al lang geleden met beide ouders), maar gepensioneerd en dan ineens vrij veel verhalen van kanker was toch anders.

Het maakte dat de vragen over het leven en de dood toch wat meer omhoogkwamen, niet in het minst omdat wij zelf ook ouder worden (en ik bijvoorbeeld mijn beide ouders qua leeftijd al overleefd heb).
Ik denk dat ik het boekje “The Power of Love” van James van Praagh al had gekocht als E-book. Toen kwam mijn zoon met een of andere moderne ‘goeroe’ die hij beluisterde tijdens het lopen waar hij enthousiast over was. Omdat wat hij vertelde me deed denken aan de (ontspannende) theorie rond Qigong, raakte ik geïnteresseerd. 

Maar de podcasts waar hij naar luisterde vond ik te langdradig, dus ging ik op zoek naar de bron waar de man het over had, “The Law of One”.
Ik kocht en downloadde daartoe de boeken “Ra, the Ra-contact”.
Maar zag tegelijk een ander boek wat mijn aandacht trok: “The Spiritual Theory of Everything”, wat ik ook kocht en eerst las. Tegelijk met James van Praagh – ik lees graag meerdere dingen tegelijk, altijd al gedaan, en hoe meer divers hoe leuker.

Lees vooral door, ook als je het niet helemaal begrijpt, of als je het te spiritueel gaat vinden. Ooit waren dit soort onderwerpen voor mij niet te vatten. Maar ik beschouw me tegenwoordig als een stuk nuchterder dan tevoren: dingen zijn zoals ze zijn en ze ontkennen omdat we het niet begrijpen is niet nuchter maar kortzichtig. Laat dingen bezinken en vraag je af of het toch niet gewoon zo zou kunnen zijn.....

Ik stond versteld van de overlappende onderwerpen en de gelijkenis van informatie die ik in beide – toch heel andere – boeken tegenkwam. Een soort aha-erlebnis, aangezien ik hetzelfde had toen ik me in homeopathie ging verdiepen en eenzelfde ervaring tegenkwam: de overeenkomsten in verschillende boeken met informatie. En overigens ook het feit dat homeopathie werkte, waar ik eerst niets van wilde geloven....

The Spiritual Theory of Everything (spirituele theorie van alles) van Thomas Vazhakunnathu gaat over “het ontdekken van de oorsprong en het doel van het leven, naast het ontwaken van het bewustzijn en het leiden van een gelukkig leven”. Hij heeft meer dan 10 jaar gezocht en informatie verzameld.

Zijn informatie komt van oudere volkeren en boeken, zoals uit Egypte, India en Griekenland, de Bijbel, en niet te vergeten de informatie via kanaliserende mediums, zoals van ‘Ra’. Later zal ik naast James van Praagh nog een andere noemen.

Uiteindelijk blijkt ook al die informatie grote gelijkenissen met elkaar te hebben.

De vragen van Thomas tijdens zijn zoektocht waren: “Wie zijn we?’, ‘Wat is leven?’, ‘Wat is het doel ervan?’, ‘Wat gebeurt er na de dood?’, ‘Wat schept alles?’, “Is er een God?’

Hij zegt ook 2 dingen over ‘de waarheid’ die nuttig zijn om te vermelden:

  1. Een waarheid die te vroeg verteld wordt (als de tijd er nog niet rijp voor is), is gevaarlijk voor de verteller ervan (misschien zien we dat nu in de vorm van de vele censuur wel).
  2. Waarheid kun je pas ontvangen als je er klaar voor bent

Zoals het collectieve bewustzijn of overgegane zielen (via James van Praagh) ook aangeven dat het geen zin heeft om mensen (dus ook kinderen) dingen te vertellen als ze er niet om gevraagd hebben. Ze luisteren dan namelijk niet.

Ook vertelt deze informatie dat veel mensen niet in staat zullen zijn de universele waarheden te begrijpen. 

(Ik zie dat ik deze bronnen ook in etappes moet vertellen, anders komen ze niet tot hun recht of worden de stukken te lang).

De conclusie van Thomas is in elk geval: “We zijn eeuwige spirituele wezens, die nu een menselijk leven ervaren. Het ultieme doel is zelfrealisatie, het kennen (ontdekken) van onze ware aard, onze spirituele aard”.

In alle oude geschriften komen we termen tegen die op hetzelfde neerkomen, zoals ‘verlossing’ (zieleheil, zaligheid), ‘Moksha’ (bevrijding van de cyclus van dood en wedergeboorte), ‘Nirvana’ (algemene en absolute vrede, verlichting) en natuurlijk ‘verlichting’. Dat is het uiteindelijke resultaat van zelfrealisatie, zelf-verwezenlijking. 

Wordt vervolgd….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ik kan me herinneren dat ik meer dan 20 jaar geleden een weekendworkshop bezocht van Bodo Schäfer, een man die o.a. het boek “bereik uw eerste miljoen (in 7 jaar)” schreef.

Het was een peperduur seminar, in een hotel ingericht door Jean de Bouvrie, en ik weet echt niet meer waarom ik het deed. Je doet gekke dingen in je leven. Het was pure nieuwsgierigheid. Ik deed het samen met Hanneke, dat wel. En ik heb er ook geen spijt van, de ervaring was waardevol. Ik gunde mezelf vooral de ervaring.

Maar een van de vele dingen die hij ons liet doen was een verlanglijstje maken met dingen die je binnen 1, 5 of 10 jaar zou willen in je leven. Die tijdseenheid kwam overigens later, eerst moest je alles noteren wat je wilde. Alsof je een kind was en er geen grenzen waren aan wat je kon wensen. Je schreef het aan bijvoorbeeld Sinterklaas en alles was mogelijk. 

Ik denk dat mijn gedachten bij het maken van het lijstje typerend zijn voor hoe we onszelf in de weg zitten met onze wensen.

Bij het bedenken van mooie en grote wensen ging er van alles door mijn hoofd:

  • Dat heb ik eigenlijk helemaal niet nodig
  • Dat is slecht voor het milieu
  • Waarom zou ik dat wel mogen hebben als anderen het niet hebben
  • Ben ik niet erg ontevreden als ik meer wil
  • Ben ik niet erg egoïstisch om dit te willen
  • Als ik dit krijg, gaat het dan ten koste van anderen
  • Wie ben ik om dit te wensen
  • Ik heb het al zo goed zonder die dingen

De rij is ongetwijfeld veel langer, maar het gaat om het idee. Schäfer meende dat je alles kon bereiken als je het op de juiste manier aanpakte, dus je kon de meest extreme wensen doen uitkomen. Zeker op termijn. Uiteindelijk was mijn wensenlijstje helemaal niet zo extreem, omdat ik alle grote wensen door dit soort gedachten ‘om zeep’ hielp. En dat is - achteraf - ook niet erg, want geluk heeft niet zoveel te maken met die grote wensen. 

En dat geldt net zo voor het scheppen waar ik het over heb. We kunnen vrijwel alles scheppen, alles in ons leven uitnodigen, maar we moeten het wel toelaten. Als we tweeslachtige gevoelens of gedachten ergens over hebben, gaat het er niet komen.

Ik maakte vele jaren geleden een klein lijstje (5 dingen) met wat ik de komende jaren zou willen. Een ervan was dat ik mijn kennis graag wilde delen met een groter publiek. Ik noteerde het en was er verder niet meer mee bezig. Op een gegeven moment werd ik gebeld door iemand van radio Heemskerk die vroeg of ik af en toe een uurtje op de radio wilde waarbij mensen dan vragen over homeopathie konden stellen. En binnen een jaar erna stond er iemand aan de deur die me uitnodigde samen met hem een kritisch medisch programma van twee uur per week te maken op een andere zender. Daarin heb ik o.a. Els Borst en Roy Martina ontvangen en geïnterviewd. 

Pas toen realiseerde ik me dat ik die wens van 'delen' en een 'groter publiek' op mijn lijstje had staan. Ik had nooit nagedacht over hoe en waar. Op dat moment realiseerde ik me dat de 4 andere wensen ook waren uitgekomen. Wat niet voor de hand liggend was, maar wel was gebeurd. 

Dat is hoe het werkt. Je wenst en het wordt verhoord. Je hoeft niet bezig te zijn met de uitwerking, met het hoe. Soms zal dat ook anders zijn dan je had bedacht. Het belangrijkst is dat je wensen hebt, dat je ze uit of noteert,  en dat je ze niet zelf in de weg zit.

We zagen al dat dat laatste kan door bezig te zijn met wat je juist niet wilt. Maar alle bovengenoemde gedachten werken dus ook niet mee.
Aan de ene kant kun je je wens uiten of noteren, en hoef je er niets meer mee – behalve het niet tegenwerken.
Aan de andere kant is enthousiasme over een duidelijke wens die je al voor je ziet alsof het al werkelijkheid is, heel krachtig.

Visualiseren, waarbij je voor je ziet dat je wens al vervuld is, is dan ook behulpzaam. Maar dus niet absoluut noodzakelijk. Veel belangrijker is dat je consistent bent en niet je eigen wensen in de wielen rijdt door twijfels en tegenstrijdigheden.

Wees dus niet bezig met of iets wel of niet kan. Als je echt iets wilt, verwoord of noteer je wens en wacht af. Het Universum gaat voor je aan het werk, allerlei toevalligheden zullen op hun plek vallen zodat je wens uit zal komen.

Je zou kunnen zeggen ‘hoe krachtiger de wens, hoe krachtiger de boodschap’, maar hecht ook weer niet te veel aan de uitkomst, aan het resultaat. Te veel bezig zijn met het resultaat zou kunnen maken dat je het resultaat juist tegenwerkt. Ik weet dat het lastig is, maar doe je wens en hecht dus niet aan het resultaat.

Zoals ook het te veel gedetailleerd zijn bij je wens het lastiger zal maken hem te doen uitkomen.

Zie het als een spel waarbij je een wens mag doen en je ziet wel wat ermee gebeurt.

Laat je verrassen……….. maar weet ook dat je grote invloed hebt op het uitkomen van de wens door hoe je er achter staat.....

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn