juist?

Wil je gelijk of wil je geluk?

Misschien raar om deze vraag als 'hulpmiddel' hier neer te zetten. En toch, het is een vraag die op vele momenten én verhelderend kan zijn én onnodige problemen kan voorkomen.

Immers, wat willen we in dit leven? Willen we overal gelijk in hebben? Of willen we geluk kennen?

Overigens kunnen we nooit overal gelijk in hebben, we kunnen hoogstens proberen overal gelijk in te krijgen. Maar ook dat zal geen pad van succes zijn en op vele weerstanden stuiten die stuk voor stuk je gevoel van geluk kunnen vermorzelen.

Het is dus belangrijk een soort van balans te vinden. Een balans tussen wat voor jou zo belangrijk is te veranderen dat je er desnoods onenigheid met je naasten voor over hebt en het nastreven van geluk door sommige dingen (die je misschien wel zou willen veranderen) te laten voor wat ze zijn.

Wat hierbij kan helpen is je te realiseren dat jouw menig ook maar een mening is, en net als al die andere meningen gebaseerd op (in dit geval jouw) beperkte visie en kennis. En uiteraard denken we al te vaak dat die mening van ons de juiste is. Maar is dat zo? Wie zijn wij om dat te denken? 'God'? En waarom is het zo belangrijk om gelijk te krijgen? (nota bene in iets waar je misschien wel geen gelijk in hebt?). Waarom is het überhaupt belangrijk om een mening te hebben? Een mening is geen waarheid, het is jouw visie van de waarheid, die ook al voor iedereen een andere kleur heeft.

Heel veel mensen hebben heel veel meningen. En willen graag dat die gehoord wordt, en dat ernaar gehandeld wordt. Je kunt een willekeurige situatie uit het leven nemen en die situatie observeren. Bijvoorbeeld een ongeluk wat net is gebeurd, of een nieuwsitem, of een overtreding op een sportveld, of een reality-soap, of een ....noem maar op.
En luister eens naar wat verschillende mensen ervan zeggen.

Het nadeel van meningen is dat iedereen zijn mening heeft met zijn rugtas aan ervaringen, kennis, opvoeding, scholing, etc. Dus heeft iedereen andere weeggereedschappen en dus andere uitkomsten, dus andere meningen. We realiseren ons dat echter nauwelijks als we een discussie in gaan. Een discussie waarin we vrijwel altijd de ander van ons gelijk willen overtuigen. En als dat niet lukt, falen we eigenlijk. En als we falen, worden we meestal boos..........

Ik heb in mijn omgeving zoveel relaties kapot zien gaan doordat mensen te weinig naar elkaar luisteren en teveel mening hebben, teveel mening willen ventileren, teveel gelijk willen hebben. Met als gevolg ruzie, of op z'n minst heel veel wrevel en afstand in plaats van liefde en warmte. Het is zo jammer. En zo onnodig.

Vraag je - als je een discussie in gaat (of een brief schrijft, of een mening uit) - af wat het gevolg kan zijn van wat je gaat zeggen/schrijven en vraag je vervolgens af of het dat waard is. Of je die mensen van je wilt vervreemden die je aanvalt, of je er gelukkiger van wordt als je dat doet.
En ja, er zijn wel eens situaties waarin je het voor een ander opneemt en daardoor anderen benadeelt. Maar ook dan: hoe zeker ben je van jezelf, weet je zeker dat je gelijk hebt, en ben je bereid de ander op afstand te zetten, van je te vervreemden?

In het verleden heb ik het vaak opgenomen voor patiënten tegenover collega's als ik vond dat dat nodig was. Ik nam op de koop toe dat die collega's me niet meer aardig zouden vinden. Voor mij was het belang van mijn patiënten belangrijker. En het schiep alleen maar duidelijkheid, het was altijd in het voordeel van mijn patiënten en niet echt in mijn nadeel.

Als ik eerlijk ben, ben ik als het om mezelf gaat niet zo fel. Ik zal het eerder voor een ander opnemen en over mezelf de schouders optrekken. Niet omdat ik het niet waard ben, maar omdat ik dat kan doen, mijn schouders optrekken, het van me af schudden. Ik kan niet voor een ander die benadeeld wordt mijn schouders optrekken, daar help ik die ander niet mee. Dus neem ik het voor een ander op. Als die balans tussen geluk en gelijk niet uit evenwicht raakt............

Maar het wordt linker als het gaat om mensen die dichterbij staan. Dan wordt het belangrijk om je te realiseren dat jouw mening ook maar een mening is en dat het leven er een van een dag kan zijn. Morgen kan het leven over zijn. Dus voordat je een naaste van je vervreemdt door een handeling of discussie of brief, denk minstens 10 keer na. Het is onvoorstelbaar hoeveel pijn ik in mijn leven heb gezien bij mensen omdat ze zo nodig moesten zeggen wat ze vonden en daarmee relaties kapot maakten. Die soms door overlijden niet meer goed gemaakt konden worden.....
Of het nu om een echtelijke relatie, vriendschappen of familie gaat, wees op je hoede.
Ga je voor gelijk, of voor geluk?

En als je je een keer vergist, maak het dan zo snel mogelijk goed. Bied je excuses aan, laat die ander weten dat ook jij fouten kunt maken, dat het 't niet waard was. Dat je je mond had moeten houden. Dat je een fout hebt gemaakt. Dat de relatie met de ander belangrijker is dan jouw mening.
Juist het aanbieden van verontschuldigingen maakt iemand een groot mens. Zelfs als het misschien niet terecht is, maar wel een relatie kan redden.
Helaas is trots maar al te vaak datgene wat ervoor zorgt dat relaties toch kapot gaan, te trots om verontschuldiging aan te bieden. Want ik heb toch niets verkeerd gedaan? Ik heb alleen maar gezegd wat ik vond?

Misschien is dit wel een mooi voorbeeld van het slachtoffer spelen. Een relatie kapot maken omdat je zo nodig je mening moet zeggen, en vervolgens de handen in onschuld wassen en beweren dat je toch alleen maar hebt gezegd wat je vond. Een leider (en dat wil je eigenlijk toch zijn als je je mening wilt verkondigen? - hoewel een leider ook juist vaak z'n mond houdt omdat een leider meestal de consequenties inziet van wat ie doet) neemt de verantwoordelijkheid voor wat ie doet en wat ie heeft gedaan. Een leider erkent z'n fout, biedt z'n verontschuldiging aan, lijmt wat ie heeft gebroken. Niet passief, maar actief.

Bedenk dus als je met wie dan ook een gesprek aangaat: "Ga ik voor gelijk, of ga ik voor geluk"?
Het antwoord heeft consequenties waarnaar je je kunt gedragen..........

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn