vergelijk

Vergelijken

 

Ze keek een beetje ondeugend en schuldig, toen ze zei “maar mijn kind is toch veel mooier?”. Ze wilde graag dat haar kind mooi was, misschien wel mooier was, maar realiseerde zich tegelijkertijd dat je kinderen niet kunt vergelijken. Ze realiseerde zich dat de andere moeder ongetwijfeld haar kind mooier vond, en terecht.

En misschien moet je wel nooit dingen vergelijken. Stel je voor dat we daarmee ophielden, met vergelijken. Zou dat niet een wereld geven waarin een stuk meer tevredenheid was? Overigens is vergelijken niet erg, maar de hang naar de beste willen zijn. Vergelijken is geen punt, maar we bepalen via vergelijken altijd wie of wat het beste is. En zelfs als er meerdere zaken met elkaar worden vergeleken, ‘wint’ altijd maar één.

Zoals veel topsporters alleen maar tevreden of blij zijn als ze eerste zijn. Als ze tweede of derde worden, zijn ze vaak zwaar chagrijnig. Ik ben nooit topsporter geweest, en hoewel ik graag win als ik sport, heb ik dat extreme nooit echt begrepen. Stel je doet met 10 man mee aan een competitie en er is er maar één blij, de anderen zijn chagrijnig. Absurd toch? En gelukkig is het ook niet altijd zo, soms is iemand die niet had verwacht derde te worden dat toch geworden en blij…..

In feite is onze hele maatschappij gestoeld op vergelijken. Als kind worden we al vergeleken met andere kinderen. En op school wordt dat nog erger, dan worden we met tienden achter de komma vergeleken met anderen. En als we groot zijn, en gaan werken, worden er weer allerlei vergelijkingen gehanteerd die moeten bepalen of we een baan wel of niet krijgen, en of we er wel of niet goed voor beloond worden.

Vergelijkingen die vaak nergens op slaan……mensen die voor de maatschappij het belangrijkst zijn of werk doen wat anderen niet willen doen worden het slechtst betaald. Denk aan vuilnismannen, onderwijskrachten, verplegend personeel, thuiszorg, en ga maar door. Hoe meer je ‘dienend’ bent, hoe slechter je betaald wordt, zo lijkt het. Het zou andersom moeten zijn.

Omdat we als kind al leren te vergelijken, doen we dat ons hele leven. We vergelijken met de buren, met collega’s, met inkomsten, met sportiviteit, met auto’s, met…… ga maar door.

Daarnaast hebben we een dagtaak – zoals Byron Katie het zo mooi verwoord – met de goedkeuring van vrienden, collega’s en familieleden. Dat laatste zijn we ons misschien niet bewust, maar bij alles wat we doen vergelijken we ook nog eens met wat de ander van ons zou verwachten…….

Het maakt dat we weinig ‘out of the box’ denken, weinig van de geëffende paden afgaan, want daar worden we verwacht, óp die paden, niet ernaast. Vergelijken kan ons verstikken, en ook diep ongelukkig maken. Hou ermee op, met vergelijken.

Jij bent jij en de ander is de ander. Punt. Je bent niet gelijk aan die ander, en een deel van je wil dat ook helemaal niet zijn. En anderzijds zijn we allen één, en zijn we slechts een andere zijde van het geheel……..maar die mogen we dan ook zijn!

De enige nuttige manier van vergelijking is die met mensen die het slechter hebben dan jij. Enerzijds omdat je jezelf daardoor soms kunt optrekken als je je minder goed voelt. Immers, zo slecht heb je het nog niet, er zijn heel veel mensen die het heel veel slechter hebben.
Anderzijds omdat je dan weet dat je iets voor die ander kunt betekenen…..

Dus: probeer je bewust te worden van hoe vaak je vergelijkt. Met iedereen in je omgeving. Wedijveren, voldoen aan de normen van anderen, de maatschappelijke spiegels, etc. En bedenk eens hoe je je zou voelen als je dat niet zou doen, of veel minder zou doen...........

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn