luisteren

Luisteren is lastig

 

Bij een ontmoeting met een paar ‘sportvrienden’ vertelde ik een paar maanden geleden wat dingen over mezelf, omdat het zo ter sprake kwam. Er waren inmiddels al flink wat weken verstreken, en afgelopen week zat ik weer met een paar mensen te praten.

En wie schetst mijn verbazing: dat wat ik gezegd had bleek volledig uit elkaar gerafeld te zijn en voorzien van nieuw componenten. Oftewel: er klopte niets meer van. Ik had iets verteld, en het was een eigen leven gaan leiden (of lijden?).
Er zat één persoon bij die er destijds ook bij zat, de rest had het gehoord via doorvertellen. Er wordt wat afgekletst…..

Maar vooral: er wordt slecht geluisterd. En dat is niet helemaal gek, want we luisteren allemaal met bepaalde filters. Onder andere filters van onze verwachtingen en filters van onze overtuigingen.

Een mooi voorbeeld van dat laatste is een fantastische genezing door middel van homeopathie. Iemand heeft een kwaal, die niet te verhelpen blijkt met reguliere geneeskunde. Maar de kwaal is zo vervelend dat iemand hulp zoekt bij een homeopaat. Die geeft een middel, en alle klachten verdwijnen als sneeuw voor de zon. Da’s mooi, denk je dan. De cliënt, die er weinig vertrouwen in had maar het aan den lijve ondervond, kan niet anders dan constateren dat het werkte.
Maar iemand die absoluut niet in homeopathie gelooft (wat net zo vreemd is als niet in bomen geloven in mijn optiek) of er niet in wil geloven, die filtert de mogelijkheid eruit dat het door homeopathie komt. Dat kan dus niet. Dus moet het toeval zijn, of een spontaan herstel. Er zijn zelfs patholoog anatomen die na zo’n genezing gaan beweren dat hun diagnose fout was…… ze zetten zichzelf voor schut, omdat het voor hen niet kan bestaan dat homeopathie iets genas. Zo sterk kunnen filters werken!

Voor een deel is het dus niet (met opzet) slecht luisteren, maar er worden veel dingen weg gefilterd. Bovendien kunnen we maar een paar dingen aan informatie tegelijk opnemen. Dus als er veel rumoer is, wordt er al minder opgenomen. Want rumoer is ook informatie. Hoe meer er om je heen gebeurt, hoe meer kans dat een deel van wat je vertelt niet binnen komt, of half binnen komt. En wat doen we met dingen die half binnenkomen? Precies, die vullen we aan met wat wij logisch vinden. Mét onze filters.

Het vervormen van de waarheid over wat gezegd is, hoeft dus helemaal geen kwade opzet te zijn. Soms kunnen we ook een deel niet echt opnemen omdat we het niet kunnen volgen. We verstaan sommige stukjes slechter (door het rumoer, of door het dialect, of door het binnensmonds praten, of….) of het is te moeilijk. Ik zit regelmatig naar een serie te kijken waar het gaat over techniek. Er wordt dan iets uitgelegd en ik laat het maar langs me heengaan, omdat ik het niet kan volgen. Mij te technisch.

Hoe serieuzer een gesprek is, hoe beter we ons best zullen doen alles op te nemen. Maar ook dan. Een gesprek bij de dokter waar je slecht nieuws krijgt, kan al snel maken dat je vergeet op te nemen na het slechte nieuws. Uit onderzoek blijkt dat er bij een doktersbezoek zo’n 25% blijft hangen. Dat is niet veel.
Als er wordt verteld dat de eruit gehaald tumor kanker bleek te zijn, is de kans groot dat je mist dat daarna wordt verteld dat alles is verwijderd en dat je ook niet meer hoeft terug te komen omdat alle gevaar geweken is. Je bent genezen. In plaats van verheugd, ga je wellicht depressief de deur uit.

Luisteren is dus niet zo heel makkelijk en vanzelfsprekend. Daar moet je je best voor doen. En vooral moet je je bewust zijn dat je ongetwijfeld dingen mist. En je kunt veel beter iets extra vragen dan zelf invullen. Of – bijvoorbeeld bij de dokter – een korte samenvatting vragen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn