Hoe ouder ik word, hoe meer ik me realiseer dat de meeste dingen die ons veel brengen helemaal niet zo moeilijk zijn.

Maar helaas wordt ons van jongst af aan geleerd dat het leven ongelooflijk serieus is, en hard werken vereist, en moeilijk is.
Steeds jonger moeten we ook schoolse taken verrichten, waarbij we telkens vooral te zien en horen krijgen wat we niet goed doen. De bekende rode strepen of streepjes geven aan wat niet goed was. En door cijfers te geven zijn er vele gradaties waarvan eigenlijk alleen de 10 ‘goed’ is. Zo krijgt vrijwel niemand in de klas het gevoel goed of uitstekend te zijn, terwijl eigenlijk elk kind dat van zichzelf is. En dat ook zou moeten horen.

Tijdens studies op de universiteit wordt vooral elke vorm van intuïtie en oergevoel eruit geïndoctrineerd. Ons wordt geleerd met de hersenen te denken in plaats van met het hart of de intuïtie. Want op de ratio kunnen we vertrouwen. Het maakt dat veel academici vooral mensen zijn die berekenend zijn en verwijderd zijn van hun intuïtie, hun buikgevoel, hun oerinstincten. En daarmee van hun natuurlijke manier van scheppen. 

Toen ik homeopathie ging bestuderen en uitoefenen, merkte ik dat ik met het juiste middel veel meer kon dan met reguliere middelen. Mensen gingen er beter door in het vel zitten, kregen meer energie, en raakten hun klachten kwijt. Ze herstelden in feite naar de situatie voordat ze ziek werden, voordat ze ontspoorden, voordat ze uit balans raakten. Het was een rare constatering, omdat ik na jaren geneeskundestudie en uitoefening nog nooit zo’n reactie gezien had.  Na een regulier middel is er nooit zo’n reactie van echt herstel. Ik werd er enthousiast door, ik wilde er meer van weten, meer over leren. Ik besefte dat een natuurlijker manier van werken tot betere resultaten leidde. 
Mooi vooral ook omdat ze niet chronisch middelen hoefden te slikken. Als ik direct het juiste middel had gevonden (soms is het toch echt even zoeken), was soms maar 1 korreltje van het middel voldoende voor herstel. Soms van klachten die er al vele jaren waren.

Het gaf me aan hoe mooi het lichaam werkte als je de natuur een zetje kon geven. Als je het lichaam kon helpen z’n natuurlijke aangeboren gave te laten zien. Dat was waarom ik arts was geworden: mensen helpen zichzelf te genezen.

Met Chi Neng Qigong gebeurde iets dergelijks. Ik was er al eerder mee in aanraking gekomen, maar ging het beoefenen om te herstellen van mijn heftige chronische pijnen en beperkingen. Door eenvoudige oefeningen te doen, en me te verbinden met het universum, met de levensenergie die overal aanwezig is, ontstond er een ontspanning en vertrouwen die ongekend was, maar bovenal had het een enorme invloed op de gezondheid. Ik kon er zelfs anderen mee helpen.

Als je het goed beoefent, en dat zou goed zijn bij elke meditatieve vorm van mindfulness, begin je met een intentie. Met het uitspreken in je hoofd van wat je wilt bereiken, wat je wilt dat er gebeurt. Voordat je met de oefening begint, of in het begin ervan.

En eigenlijk is het dan de ultieme manier van scheppen

Scheppen heeft namelijk 3 stappen:

  1. Je vraagt naar wat je wilt – al dan niet bewust (de intentie)
  2. Er volgt antwoord (maar dat is niet aan jou, daar hoef je niets mee)
  3. Je moet toestaan dat je ontvangt (de staat waarin je bent)

Door de intentie te ‘zetten’ vraag je. Het antwoord komt vanzelf. En dan moet je toestaan. En vooral dat laatste is een probleem in onze hectische wereld waarin we in een voortdurende stroom aan bezigheden zitten. We zijn bijna 24/7 bezig.

Maar zoals gezegd, meditatie en Qigong zijn – op de juiste manier gedaan, in de juiste staat – perfecte manieren om te ontvangen. Qigong wellicht meer nog dan meditatie.

Dat laatste omdat het hoofd leeg is, en je in een staat van liefdevolle afstemming met het universum bent. Een prima manier om de ontvangst af te stemmen is door liefdevol, dankbaar, blij en gelukkig te zijn. Dat kun je allemaal meenemen in de staat die je verkiest als je de oefeningen doet.

Het is ook de kunst om dus niet te spastisch je oefeningen te doen, maar als een kind, speels, nieuwsgierig, dartel. Met positief vertrouwen. Dat is wel grappig, want je hebt speciale Qigong-muziek, terwijl ik vandaag oefeningen deed op soul-muziek. Dat ging fantastisch. Dat doet me denken aan Tina Turner die vertelt over haar Gospelervaringen in de kerk. Ik denk dat mensen die op die manier hun kerkelijk bezoek ervaren veel meer verbonden zijn (met hun Bron, met God, met de Universele energie - door blij en liefdevol te zingen) dan vele andere kerkgangers. 

Nog iets wat ik leerde door de Qigong is dat alles tijdelijk is, en dat klachten meestal vooral energieverstoringen zijn die tijdelijk zijn. Elke klacht is een verstoring van stromende energie. De Bron-energie, de Qi, de Universele energie, wordt ergens in je lichaam tot staan gebracht in plaats dat het stroomt, wat het hoort te doen. 

Sinds ik me dat bewust werd, ga ik ervanuit dat elke klacht die ik heb verdwijnt als ik dat vraag en als ik ervoor zorg in de ontvangende modus te zijn, de juiste staat. Bijvoorbeeld door me ook voor te stellen dat ik die klacht niet (meer) heb, dat ik volledig gezond ben.

Ik moet toegeven dat ik vaak nog verbaasd ben om te merken dat na een paar dagen de klachten dan verdwenen zijn. Ik vertrouw erop en ga ervan uit, maar toch verbaast het me dan nog. Het maakt de dankbaarheid alleen maar groter. Enerzijds versterkt het ’t vertrouwen in het vermogen te scheppen, anderzijds geeft het een ongelooflijk goed gevoel. Niet alleen kracht, maar ook dankbaarheid, liefde, respect, blijheid, etc. 

En hoe meer je die gevoelens kunt ervaren, hoe meer je in de ontvangende staat bent.

Wordt vervolgd…………

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn