Als ik de titel elke keer weer zie, denk ik ‘dat klinkt magisch, alsof het niet echt is

Misschien is dat ook wel de manier waarop we het leven moeten benaderen. Het is magisch, het is niet echt. Het is een ervaring, een ervaring van onze ziel in dit menselijk leven.

We zitten soms te veel vast in de hectiek en de ernst van het leven. Zeker nu in deze fase met het hele corona-gebeuren. We zijn niet meer goed in staat afstand te nemen van het geheel, niet in staat als waarnemer, als observator, te kijken naar wat er gebeurt, wat er met ons gebeurt. 

Dat kan het voordeel zijn als je er even uit bent, overwerkt bent, eruit ‘moet’, of zelfs er uitgegooid wordt.

Het viel me op dat de verpleegkundigen die in Australië zijn ontslagen omdat ze geen vaccin wilden, en die met hart en ziel hun werk deden soms al 30 jaar lang, na hun ontslag vertelden opgelucht te zijn. Dat ze het – naast kiezen voor de eigen gezondheid – ergens fijn vonden uit het zieke systeem te zijn. Ik had verwacht dat ze dat vreselijk zouden vinden. Maar nu ze die stap hadden gedaan, zagen ze in welk systeem ze hadden gewerkt en hoe dat was afgegleden.

Ook een burnout geeft de gelegenheid afstand te nemen, als waarnemer te kijken en te analyseren wat er fout is gegaan. Helaas werkt dat alleen met goede coaching, want anders trappen we weer in dezelfde valkuilen en gaan we weer op de automatische piloot en maken dezelfde fouten.
Toen ik als huisarts begon, zat iemand met een maagzweer een aantal weken thuis, met een dieet. Tijd om te bedenken wat de maagzweer had veroorzaakt, tijd om te bedenken hoe het misschien anders zou moeten in het vervolg. Maar al snel kwam BigPharma met maagzuurremmers, steeds sterker en steeds moeilijker ermee te stoppen. Gevolg: mensen kunnen gewoon doorwerken. Maar dus ook geen ruimte om iets te veranderen, observerend naar de oorzaak te kijken..........

Toch heeft het allemaal te maken met het leven te serieus leven, met ons vastklampen aan ‘waarheden’ die geen waarheden zijn.

Wat dat betreft is de huidige tijd een goede metafoor, waarin de ‘waarheden’ inderdaad geen waarheden zijn. Zeker geen universele waarheden.

Het is daarom goed om het leven als wat minder serieus te zien, wat een stuk makkelijker is als je niet de ‘waarheid’ omarmd dat dit het enige is wat er is. Want als dat wel zo is, dan is het logisch dat je je vastklampt. Dat angst alle macht over je heeft, immers, als je doodgaat om wat voor reden dan ook, is er dan niets meer.

Het is fijn dat de eerdergenoemde bronnen als ‘Ra’ en ‘Abraham’ duidelijk zijn op dat punt: we kunnen niet doodgaan, we zijn zielen die eeuwig leven, we stappen hoogstens uit ons menselijke lichaam om weer vrij te zijn. En dat laatste is ook vervelend, voor ons en voor onze nabestaanden (mooi woord overigens), maar het grootse en belangrijkste deel van ons leeft dus gewoon door, ons niet-fysieke deel.

Als we dat laten bezinken en tot ons laten doordringen, maakt dat misschien de weg vrij om het leven wat minder serieus te nemen. Om minder angstig te zijn. We zijn hier om ervaringen op te doen, om te leren, om te observeren. Alles wat ons overkomt bevat een les. Alles wat ons overkomt maakt dat we beter kunnen bepalen wat we echt willen. 

Een van de belangrijkste lessen is wellicht dat we moeten bezig zijn met wat we willen, en niet met wat we niet willen.

Ik zie zoveel mensen vasthouden en steeds weer terugkeren naar bezigzijn met wat ze niet willen. Alle ellende in de media – en er is alleen maar ellende – maakt dat we vast worden gezet in wat we niet willen.

Steeds weer bezig zijn met wat er (negatief) zou kunnen gebeuren, of met wat je is overkomen, maakt dat je jezelf vastzet in bezig zijn met wat je niet wilt. Vriendschappen willen behouden die niet (meer) werken is ook zoiets. Je maakt het leven er onnodig zwaarder en serieuzer door. De enige constante is verandering, accepteer dat. 

Het steeds maar weer opzoeken van situaties of mensen met ellende in wat voor vorm dan ook, of het per se willen helpen van anderen terwijl je daar zelf onvoldoende afstand van kunt nemen, het zijn allemaal voorbeelden die laten zien hoe mensen het zichzelf moeilijker maken dan nodig is.

En ik ken het. Na mijn ongelukken wilde ik per se mensen blijven helpen terwijl ik na een consult op de bank uitgeput in slaap viel. Ik kon het helemaal niet, toch wilde ik het. En ik ben jaren bezig geweest met boosheid over de verzekering die me onrechtvaardig behandelde (vanuit mijn optiek, zij deden gewoon hun werk: zo min mogelijk uitkeren), met een keuringsarts (collega) die rare conclusies trok in het voordeel van de verzekering.
Ik wilde recht, rechtvaardigheid, maakte mezelf het leven veel te moeilijk….en kreeg (dus?) ook niet wat ik wilde

Neem het leven niet zo serieus. Zie het als een spel. Met spelregels, ja, maar daar kun je ook vanaf wijken als het je niet bevalt, je kunt soms eigen regels maken.

Zorg dat je plezier hebt, leuke dingen doet, leuke mensen ontmoet of opzoekt, ga de natuur in en geniet van alles wat je ziet, wees dankbaar voor alles wat je tegenkomt (je leert ervan, je kunt het als les meenemen). Maar blijf altijd integer, respectvol, liefdevol.

De bijwerking van het leven meer als een plezierig iets omarmen en je daarnaar gedragen, is dat je je niet alleen fijner voelt, maar dat je ook veel meer zult krijgen of ontvangen wat je wilt. Dat je zult scheppen wat je wilt. Toch een fijne bijwerking. 

Je zou het kunnen zien als een vicieuze cirkel.

De meeste mensen leven in een vicieuze cirkel waarbij het te serieus benaderen van het leven (wat we als kind vaak al hebben meegekregen) leidt tot serieuze zaken, tot een zwaarder leven, tot problemen (zelfs als ze er niet zijn), tot herkauwen van ellende, tot boos zijn op mensen die het leven minder serieus nemen (maar vaak veel bewuster leven), tot ondankbaarheid, tot ziekte door overbelasting. Maar ook vooral tot het niet krijgen wat ze graag willen.

Als je het leven minder serieus neemt en ziet als een leerschool waar je vooral plezier moet hebben, leidt dat tot een minder zwaar leven, tot meer plezier, tot leukere ervaringen, tot prettiger werken, tot een betere gezondheid, tot een dankbaarder leven, tot leukere contacten. Maar vooral ook tot krijgen wat je wilt. En hoe meer je dat laatste gaat inzien, hoe meer je in staat bent ook op die manier het leven te benaderen.

Speels, plezierig, dankbaar, liefdevol, en daardoor dus scheppend………..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn