Blog Pak je Geluk

Ed in de bergen

Een blog met een positieve inslag. Onderwerpen op het gebied van groei en ontwikkeling, van een beter en gelukkiger mens worden. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Wat we kunnen leren van de eerdergenoemde bronnen, is dat onze natuurlijke staat er een is van liefde en vrede. Dat is de staat waar we eigenlijk in zouden moeten verkeren, nu en continu.

Onze natuurlijke staat is dus de staat die het gemakkelijker maakt om gezond te blijven en om te laten gebeuren wat wij willen dat er gebeurt…

Wonderlijk dan toch eigenlijk dat we zo weinig in die staat verkeren? Sterker nog, ik ken zat mensen die liefst uit die staat blijven. Het is te klef, te onbekend, te soft, te ……

We zijn door ons ‘verstand’, door ons denken en niet te vergeten door onze opvoeding en type onderwijs zo ver verwijderd geraakt van onze natuurlijke staat, dat het voor sommige mensen zelfs ronduit vreemd en bijna bedreigend is om wel in die staat te zijn.

Voor veel mensen geeft het een kwetsbaar gevoel, immers, je stelt je min of meer kwetsbaar op als je je hart opent voor een ander of voor een situatie. Maar in feite is het dus de staat waarin we juist veel meer grip op ons leven kunnen hebben. 

Ik ben ervan overtuigd dat het leven beter is als je gelooft dat goede dingen voor je om de hoek liggen...........Ken Blanchard

Het lijkt soms makkelijker om een figuurlijk dik pantser te dragen, het lijkt je minder kwetsbaar te maken. 

Ik noemde zo-even het onderwijs, dat geldt zeker voor universitair onderwijs. Tijdens mijn hele studie geneeskunde ging het over ‘verstand’, ‘ratio’ en ’wetenschap’. Elke vorm van intuïtie en gevoel is er ongeveer uit gedrild. Nogal wat docenten (vaak hoogleraar) waren niet al te sociaal in hun gedrag naar patiënten. Je wordt eigenlijk klaargestoomd als een soort zakelijke machine. Vooral niet voelen, vooral denken. En bezig zijn met alle mogelijke opties, alle mogelijk ziekten die de symptomen zouden kunnen aanwijzen.

Het heeft mij behoorlijk in de weg gezeten toen ik complementaire geneeskunde ging doen, zeker toen ik ging testen waardoor ik het onbewuste aanboorde wat veel meer informatie oplevert dan alleen het bewuste. Want ook dit soort dingen werken het beste als je in de ‘natuurlijke’ staat bent, als je vol vertrouwen bent, als je ‘open’ staat, als je niet gehecht bent aan het resultaat.

En toch – als ik terugkijk op de periode huisartsenpraktijk – heb ik levens gered door juist mijn intuïtie, door juist de momenten dat ik vanuit mijn gevoel gereageerd heb. Je mag het een 6e zintuig noemen, maar het blijft een feit dat het juist niet het verstand was. Direct aan de telefoon al een ‘gevoel’, terwijl de ratio nog niet ingeschakeld was, en zelfs een aantal keren waar mijn gevoel lijnrecht inging tegen wat ik verstandelijk kon beredeneren. Maar het volgen van mijn gevoel redde juist de levens. 

Grappig is dat oudere artsen wat vaker op hun gevoel lijken te gaan werken. Ik kan me herinneren dat ik soms tegen jonge specialisten zei dat mijn ‘gevoel aangaf dat'…..maar het weinig gehoor kreeg. Ze wilden cijfers, de precieze temperatuur (ook al sloeg het nergens op), de resultaten van onderzoek. Maar soms belde ik al met de angst weer een eindeloze discussie te krijgen en kreeg een oudere specialist aan de lijn. Als ik dan begon met ‘collega, mijn gevoel zegt’….hoefde ik niet verder en was het ‘stuur maar in’. Ze hadden die ervaring. 

En onlangs merkte ik dat zelfs de huisarts tegenwoordig al bezig is met wat ie wel en niet kan zeggen als huisarts om niet juridisch in een wespennest te komen. Dat was nieuw voor mij, want ik maakte als huisarts geen geheim van mijn mening als het om de patiënt ging. Die ging bij mij voor, zeker als de behandeling door anderen niet goed voelde. Maar ook dat is nu kennelijk anders. Je moet je direct al indekken. 

Zakelijkheid is dus handiger, maar zeker niet beter. 

Ik denk dat het voor veel universitaire opleidingen geldt. Daarbij komt dat het wel gaat over wetenschap, maar het vaak ‘oude’ wetenschap is. Ook nu nog in de geneeskunde. Terwijl de belangrijkste voor de geneeskunde waardevolle kennis van de kwantumfysica al zo’n 100 jaar oud is, wordt het nog steeds niet gebruikt in de huidige geneeskunde opleidingen.

Een van die gegevens aan kennis is bijvoorbeeld de staat waar ik telkens weer op terugkom.
Want ons hele lichaam – de gezondheid van ons lichaam – is afhankelijk van die staat. Elke nieuwe cel die gevormd wordt, elke oude cel die wordt vervangen door een nieuwe, staat onder invloed van de emotionele staat.

Een staat van liefde, dankbaarheid, respect, blijheid, zorgt dat een ‘foute, zieke’ cel eerder zal worden vervangen door een gezonde. En we weten anderzijds dat negatieve emoties tot ziekte leiden. Een negatieve staat zal dus zeker niet voor gezondere cellen zorgen! 
Je zou kunnen zeggen dat onze natuurlijke staat, die van liefde en vrede, ons gezond houdt.
Dat is wat de wetenschap (maar niet de oude) keer op keer bevestigt.

Terwijl de oude wetenschap ervoor zorgt dat de hele geneeskunde tegenwoordig drijft op medicatie en vaccinaties, laat de nieuwe wetenschap zien dat heel andere zaken voor de gezondheid belangrijk zijn.

En dat is dus o.a. zoveel mogelijk in onze natuurlijke staat zijn. Zorgen dat we er zo veel mogelijk naar terugkeren. 

Gelukkig hebben we een wapen om ons te herinneren aan het niet in de goede staat zijn: elk moment dat we niet in een goede stemming zijn, zijn we niet in de goede staat. Elke niet positieve emotie laat ons zien dat we onze staat moeten veranderen, in ons eigen belang.

Het is oké fouten te maken. Het zijn je vrienden, je groeit erdoor          -   Neale Donald Walsh

Wordt vervolgd……

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Het leven is een doorgaand oneindig proces van re-creatie. Dat is het doel van alle leven – Neale Donald Walsh.

Dit is een mooie quote, omdat er zoveel inzit.
Re-creatie kun je vertalen door her-schepping, maar is tegelijkertijd ook ontspanning.

En ik denk dat dat geen toeval is.
Immers, door te ontspannen, kunnen we scheppen. Door ons hoofd leeg te maken komen we in een staat waarbij we het scheppen of manifesteren niet in de weg staan maar juist toelaten.

Ontspannen maakt dat we verbonden zijn met onze bron, met ons diepere zelf, met het Universum, met alle mogelijkheden. Of zoals Deepak Chopra het zegt ‘het veld van ons pure potentieel, van de oneindige mogelijkheden’.

 En ook ‘her-schepping’, re-creatie past hier mooi in, omdat eigenlijk alles al bestaat. Alles is er al. We scheppen het opnieuw. Naar hoe wij het willen.

Maar hoe we het ook wenden of keren, ontspanning en recreatie zijn dus heel belangrijke dingen in ons leven.

Het afgelopen jaar was dat voor veel mensen minder dan ervoor, en dat was dus minder goed. En voor heel veel mensen is het sowieso minder dan het lange tijd geleden was.

We leven in een hectische maatschappij waarin veel verplichtingen zijn. Deels overigens door onszelf aan onszelf opgelegd. Maar ook deels zijn het sociale verplichtingen, het wordt van ons verwacht door…..
Ik ken veel mensen die een grote vriendenkring hebben, die ze allemaal regelmatig moeten zien, en daarnaast moet er gesport worden en wordt een deel van het werk mee naar huis genomen., en zijn er de sociale media. En door COVID werken zelfs veel mensen alleen maar thuis.

Het zijn niet echt goede voorwaarden om ontspanning te creëren. In tegendeel zelfs, het maakt dat veel mensen – en steeds meer ook vrees ik – in een soort continue fight-flight situatie zijn, een constante staat van paraatheid. Zoals wanneer er gevaar op de loer ligt. Dat is niet gezond. 

COVID – of beter gezegd de maatregelen en de angst die gegenereerd is – maken het ook niet beter. Je moet constant op je qui-vive zijn, het virus ligt overal op de loer. Niet echt de ideale manier om je hoofd leeg te maken en zorgeloos alles even van je af te laten glijden. 

Enige tijd geleden kreeg ik een mailtje van Dao Hearts, een groep Qigong (Zhigong) meesters in China, over een onlinecursus MingJeu. Nooit van gehoord. Ik was nieuwsgierig en schreef me in. Het zou 6 dagen omvatten met 2 uur per dag een les. Vol verwachting klopte mijn hart…..

En wat bleek, het ging over de ‘staat’. De Qigong-staat. De staat waarin we het meest optimale halen uit wat we doen. Uit de Qigong oefeningen bijvoorbeeld. En eigenlijk is het de staat van onszelf verbinden met onze ware zelf, met onze bron. 

En weer gaat het dus over hetzelfde. Over de ‘verbinding’, over wie-je-echt-bent, over het contact met het Universum of ‘God’, over scheppen, over ontspannen.

In feite is Qigong, het oefenen of spelen met Qi (levensenergie), al ontspanning op zich. En door dat in de juiste staat te doen en een intentie (een voornemen) erbij te hebben wordt het nog effectiever. In feite is ‘helen’ ook een vorm van scheppen, realiseer ik me.

Misschien heb je het wel eens ergens anders gelezen, maar een paar jaar geleden had ik een volière. En in de winter ging het zaad er sneller doorheen, (ook al door een paar muizen die de volière waren gaan bewonen zonder toestemming) waarbij een vogeltje het leek te gaan begeven. Het zat voor dood op de grond, was te zwak om nog te eten. Ik kon het oppakken en het reageerde nauwelijks. Zelfs drinken was al te veel gevraagd.

Ik zette het in een bak met zaad, maar zelfs dan gebeurde er niets. Het was te uitgeput, te ondervoed, te zwak. Ik wist niets beters dan het te laten zitten, omdat naar binnen halen ook niets zou oplossen. Het zou sowieso binnen korte tijd doodgaan.

Ons vermogen door angst heen te breken en te handelen met durf/vertrouwen wordt bepaald door of onze keus die is van bewust denken en plannen of gaan op de automatische piloot – Debbie Ford

Maar toen bedacht ik me dat we bij de Chi Neng Qigong een oefening hebben waarbij we de Qi naar een ander kunnen sturen om te helen. Die oefening heet Fa Qi. Dus dacht ik, ‘laat ik het proberen’. Ik vanuit de hevige kou naar binnen, vogeltje achterlatend in de zaadbak in de volière. Ik stelde me voor dat het vogeltje tussen mijn handen zat en ik stuurde Qi vanuit het Universum naar het vogeltje. (handen wijder was verbinden met de helende Qi van het Universum, handen naar elkaar toe was de Qi naar het vogeltje brengen). Ik ging er een kwartier voor zitten. 

Ik deed het in de hoop dat, verwachtend maar zonder hechting (omdat ik nauwelijks kon geloven dat het zou werken, dus ervan uitgaan was wel het laatste). Maar wie schetst mijn verbazing toen ik een uurtje later ging kijken of het vogeltje nog leefde en het niet meer in die zaadbak in het nachthok zat? Het was helemaal niet meer in het nachthok. Om eruit te komen moest het een behoorlijk stuk omhoog gevlogen zijn…… 

En inderdaad, het zat in de volière zelf. De volgende ochtend toen ik in de volière kwam leek het ook alsof het naar me toe vloog, alsof het me kwam bedanken. Het zou wel toeval zijn. 

Maar met behulp van de Qi (gong) was ik dus in staat dit vogeltje te redden. Ik her-schepte een bijna dood vogeltje in een gezond vogeltje. Ik blijf het raar vinden als ik het nu weer vertel, maar het is wat er gebeurde. Dat is helen, dat is scheppen (zeg ik nu achteraf).

Als ik terugkijk naar de staat waarin ik verkeerde toen ik die Fa Qi deed, was dat een staat van liefde, van respect, van dankbaarheid (voor iets wat misschien zou kunnen gebeuren), van leegte ook (omdat ik in een soort van radeloosheid en ook wel wat vertrouwen was gaan zitten). Erna was de dankbaarheid, naast de verbazing, uiteraard nog groter.

Maar als je denkt dat ik sinds die tijd heel veel meer gebruik heb gemaakt van de Fa Qi, vergis je je. Ja, toen mijn kleinkind met een nauwelijks levensvatbare afwijking werd geboren. Ook toen was het zoiets als ‘niet geschoten is altijd mis’. En ook daarna was het resultaat – maar als een van de vele hulpmiddelen die spiritueel werden gebruikt – onvoorstelbaar positief. En sporadisch bij serieuze lichamelijke klachten, waarbij het ook werkte. En toch....

We zijn echt in staat tot veel meer dan we denken, als we gebruik maken van de kennis die voorhanden is. En als we even alle overtuigingen vergeten die beperkingen opwerpen in waartoe we denken in staat te zijn……

Wordt vervolgd……

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

De afgelopen afleveringen gingen over de bronnen die ik ben tegengekomen en die ik gebruik, maar misschien is het goed toch ook een aantal mensen te noemen die ik eerder 'tegenkwam' en die waarschijnlijk dezelfde bronnen of in elk geval dezelfde soort informatie hebben gebruikt om hun boeken te schrijven. En waarvan ik al veel leerde. 

Zoals de inmiddels alweer enige tijd overleden auteurs Louise Hay[1], Wayne Dyer[2], Debbie Ford[3] en Stephen Covey[4]. Hoewel je Stephen Covey meer in de zakenwereld en managementwereld zou plaatsen, is zijn benadering wel degelijk in de lijn met waarover deze blog gaat.

Maar er zijn vele anderen die minstens zo belangrijk zijn. En ik ben me bewust dat ik er een aantal zal vergeten, omdat ik ze op mijn pad tegenkwam en nu even niet aan ze denk. Zoals de ook al enige tijd overleden Zig Ziglar nu ineens in mijn hoofd opduikt (met dankbaarheid denk ik terug aan zijn lessen). 

Ik denk aan Neale Donald Walsh met ‘Een ongewoon gesprek met God’, ‘Vriendschap met God’, ‘Thuis bij God’, ‘Één met God’, ‘Het essentiële pad’, ‘Het enige wat ertoe doet’, ‘De God van Morgen’, ‘Storm voor de stilte’, etc. Ik deed de cursus 'Awaken the Species' van hem en weet niet op welk boek dat gebaseerd was; het hielp me verder te ontwaken. 

Als je jezelf toestaat te ervaren dat er genoeg is, gebeuren er buitengewone dingen in hoe je je leven leeft - Neale Donald Walsh.

Of aan Marianne Williamson met ‘Terugkeer naar liefde’, ‘365 wonderdagen’, ‘Wonderen, werk en geld’, ‘Laat je betoveren’, ‘Verandering doet wonderen’, ‘In vrouwelijkheid’, en ook weer vele anderen.

Of aan Gabrielle Bernstein met ‘Het Universum staat achter je’, ‘Verwacht Wonderen’, ‘Eindeloos geluk’, ‘Leven vol overgave’, etc.
Beide dames hebben ook een achtergrond met "The Course of Miracles", en Marianne deed mee met de presidentsverkiezingen. 

De Dalai Lama schreef ook series boeken zoals ‘Het boek van vreugde’, ‘De kunst van geluk’, ‘Het zaadje van compassie’, ‘Wees Hier’, ‘Het kleine boekje van geluk’, ‘Open je hart’, en vele meer.

En er zijn vele anderen waarvan ik geen titels noem maar die het zeker verdienen, zoals Jack Canfield, Ken Blanchard, Bob Proctor, Tony Robbins, Oprah Winfrey, Deepak Chopra, die allen in dezelfde richting denken, onderwijzen  en schrijven.

Ze helpen ons groeien vanuit de verbinding met onszelf, vanuit het uiten van wensen die verhoord kunnen worden, vanuit liefde, vanuit eenheid (Oneness)

Want uiteindelijk is dat de enige manier waarop we echt groeien. 
Het is niet de kennis waardoor we groeien, maar het is wat we ermee doen. Hoe we ermee omgaan. 

Ik zat met al mijn kennis vastgebakken in depressieve buien na mijn eerste ongeluk, als slachtoffer van niet alleen het ongeluk maar ook de tegenwerking van de arbeidsongeschiktheidsverzekering (je weet wel, die er voor je is als het nodig is), totdat ik besloot de mij ter beschikking staande kennis te gebruiken om uit dat dal te komen. En zo van slachtoffer meer leider te worden. Leider van mijn eigen leven, van mijn eigen stemmingen, van mijn lichaam. 

Tegenslagen zijn onvermijdelijk, ellende is een keuze - Stephen Covey

De manier om uiteindelijk verder te komen, net als de manier steeds makkelijker te gaan scheppen en manifesteren, is het aanleren van goede gewoontes. Al de bovengenoemde mensen hebben daarbij geholpen, hebben me bewuster gemaakt, hebben me aan het denken gezet. 
En dan nog is het door alle negativiteit om ons heen en hoe we zijn gevormd, lastig om alleen in liefde te leven. Om steeds 'verbonden' te zijn. 
Onbewust is er ook verzet tegen. Het kan immers niet zo gemakkelijk zijn, het kan niet zo mooi zijn. En je moet toch af en toe 'lekker' boos kunnen zijn? 

Maar is dat zo, is het te mooi om waar te zijn? Volgens de 'bronnen' hebben wij zelf voor onze geboorte keuzes gemaakt over ons leven, over wat we wilden leren. En is ons leven bestemd om te leren en te genieten van het leren, om te scheppen op basis van verlangens en wensen. 
Als dat zo is, moeten we daar misschien mee beginnen? Niet met het scheppen, want dat doen we altijd al onbewust. Maar met het bewust scheppen, de dingen scheppen die we echt willen. En met het genieten van ons avontuur

Als je dingen wilt veranderen, moet je zelf veranderen - Zig Ziglar

Als ik de boeken lees met de wijsheid van 'Abraham', valt me op dat ik steeds weer dingen lees die ik wil onderstrepen, omdat het aha-momenten zijn of dingen die ik wil onthouden, maar tegelijkertijd het gevoel heb dat ik eindeloos herhalingen lees. Maar in feite heeft het denk ik te maken met de gewoontes die we moeten veranderen, de manier van denken die meer in lijn moet met gewenst scheppen en minder met negatieve gedachten en gevoelens.......

En om je iets eigen te maken, om iets echt door te laten dringen, moet je het vaak op vele manieren horen en lezen. Daarom gebruik ik ook voorbeelden en zal ik vanaf nu quotes gaan gebruiken. Ze dragen allemaal bij tot inzicht, tot nadenken, tot verandering. 

wordt vervolgd......

[1] “Je kunt je leven helen”, “Heel je lichaam”, “Gebruik je innerlijke kracht”, “I can do it”, “Love your body”, en vele andere..

[2] “De kracht van intentie”, “Niet morgen maar nu”, “De weg naar verandering”, “Vervul je wensen”, “Stop, geen excuses meer”, “Leef in balans”, en vele meer…

[3] “Licht op schaduw”, “De juiste vragen”, “De lichte kant van de schaduw”, “Beste jaar van je leven”, “Why good peaople do bad things”, “Spiritueel scheiden”, etc.

[4] “De zeven eigenschappen van effectief leiderschap”, “De 7 eigenschappen voor succes in je leven”, “De 7 eigenschappen van een sterk gezin”, “Ontwerp je persoonlijke missie”, etc.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Gisteravond las ik een stukje van Mark Tuitert, zoals je waarschijnlijk wel weet ooit een winnaar van een gouden Olympische medaille bij het schaatsen.
Hij vertelde ongeveer – ik kan het niet letterlijk terughalen – dat je als topsporter niet primair moet bezig zijn met willen winnen, maar met het beste uit jezelf willen halen.

Niet primair dus bezig zijn met het resultaat ten opzichte van anderen, maar vooral met het verbeteren en optimaal presteren van jezelf. Bezig zijn met willen winnen is vaak juist een soort hindernis, een sta-in-de-weg.

En dan herinner ik me dat ik sporters als Tom Dumoulin en ook Wout van Aert na een tijdrit hoorde zeggen dat ze niet wilden weten hoeveel achterstand of voorsprong ze hadden, omdat ze alleen bezig waren met hun race zo goed mogelijk te rijden. En dat het weten van de tijd hen daarvan af zou leiden.

De mindset en instelling, de staat waarin je bent, zijn dus belangrijke factoren om te bereiken wat je wilt bereiken.

Wat later op dezelfde avond zat ik naar een documentaire te kijken op YouTube, en toen die afgelopen was ging ie vanzelf over in een opname van een presentatie op A-Fest van Mindvalley. Mindvalley Academy is een instituut wat veel onlinecursussen geeft en de oprichter heeft zich ten doel gesteld iedereen op een betaalbare manier en op een leuke manier te laten leren. Elk jaar zijn er bovendien 1 of 2 bijeenkomsten van een paar dagen ergens ter wereld waarin presentaties worden gegeven door veel van de ‘docenten’, vaak (wereld)bekende mensen. Daar kun je naartoe, en meedoen. Of het later op de site (of soms dus via YouTube) bekijken. Zelf ben ik al jaren lid van Mindvalley en heb al vele verschillende cursussen gedaan, in eigen tempo en eigen volgorde. In oktober 2021 is A-Fest in Jordanië…

Heb een mind die voor alles open staat, en nergens aan gehecht is (nergens aan vastklampt)   -   (Wayne Dyer)

Deze opname was van een van die bijeenkomsten (A-Fest) en de spreker was Jim Kwik. Jim Kwik is gespecialiseerd in geheugentraining. In snel en effectief namen, getallen en andere gegevens in je geheugen prenten en ze ook weer kunnen ophoesten. Hij doet zijn naam eer aan, want zijn spreken is bijna niet bij te houden.
Als het om getallen gaat, heeft hij een ezelsbruggetje: BE FAST

De B staat voor ‘Believe’: geloof dat je het kunt (als je denkt dat je het niet kunt, kun je het ook niet….)
De E staat voor ‘Exercise’: oefen, oefen en oefen……
De F staat voor ‘Forget’: vergeet even alle overtuigingen die je had en wat je tot nu toe dacht
De A staat voor ‘Active’: je leert alleen als je actief bent, beweeg bij voorkeur
De S staat voor ‘State’: daar kom ik zo op terug, en
De T staat voor ‘Teach’: leer anderen wat je zelf net hebt geleerd, dat helpt jezelf het eigen te maken.
                                      
Maar de S staat dus voor ‘staat’, de staat waarin je je bevindt. De staat waarin je het beste leert is als je dankbaar, blij, gelukkig, liefdevol, etc. bent. Komt dat niet bekend voor?

Dat is ook de staat waarvan de verschillende eerdergenoemde bronnen vertellen waarin we dienen te zijn als we willen scheppen, als we in verbinding met onze Bron zijn, als we in verbinding zijn met wie-we-echt-zijn.

Grappig is dat hij aan de zaal vroeg in welke staat ze zich vaak op school voelden vroeger. Daaruit kwamen woorden als ‘verveeld’, ‘verplicht’, gevangen’, etc. Volgens hem de reden dat er zo weinig is blijven hangen, en dat het leren ook niet zo gemakkelijk ging. Terwijl juist kinderen door hun kind-zijn en door hun frequente staat van spel en plezier in het algemeen het snelst zouden kunnen leren. Kijk maar hoe dat spelenderwijs gaat met talen. Het laat weer zien dat we meer aan de staat moeten doen bij kinderen in plaats van kennis erin stampen, zodat ze meer spelenderwijs kunnen leren. Dat zou veel effectiever zijn. 

Overigens is de achtergrond van deze Jim Kwik er een van een kind met een hersenbeschadiging die nauwelijks kon leren. Dyslexie zat hem ook nog in de weg. Iedereen zei altijd dat ie traag en slecht-lerend was, er werd over hem gepraat als een stumper.
Tot hij pas als oudere tiener besloot iedereen ongelijk te gaan geven. Waardoor zijn staat en mindset veranderde en zijn resultaten en prestaties ook……

Zoek niet naar je Meester; wees de Meester waarnaar je zoekt – Neale D. Walsh

Twee mensen die op één avond het beiden hebben over de staat waarin we de grootste kans op succes hebben. Het kan bijna geen toeval zijn. 

En dan moet ik gelijk denken aan Sara. Sara is de titel (eigenlijk “Sara en haar gevederde vriend”) van een boekje wat is geschreven door Esther (en Jerry) Hicks naar aanleiding van lezingen die ze hielden voor bedrijven. Het is een jeugdboek, maar daardoor juist prima te lezen voor alle volwassenen. Het gaat over deze materie. Over scheppen, over de staat waarin je zou moeten zijn, over je gedachten, etc.
Het eerste deel is vertaald in het Nederlands, de volgende twee delen helaas niet. Maar het is geen lastig Engels, dus…..(kijk of je ze nog kunt bemachtigen, en lezen).

Als Hanneke en ik het tegenwoordig over dit soort materie hebben, halen we gelijk Sara erbij, en dan weten we precies wat we bedoelen. De gevederde vriend van Sara is een grote uil, die min of meer zoals 'Abraham' bij Esther de wijsheid in pacht heeft en Sara van alles leert. Heel leerzaam en leuk om te lezen. Keer na keer na keer, totdat de juiste gedachten en de juiste houding automatismen worden. En we vaker in een optimale staat zijn om te scheppen, of te presteren, of te onthouden, of……

Ik wil eindigen met een stukje citaat uit het boek wat ‘Abraham’ vertelde te willen schrijven met behulp van Esther en Jerry Hicks:
Ons verlangen is dat je iemand wordt die gelukkig is met dat wat je bent en met wat je hebt – terwijl je tegelijkertijd naar méér streeft. Dat is het optimale creatieve uitgangspunt: staan op de drempel van wat gaat komen, vol gretige, optimistische verwachting – zonder dat gevoel van ongeduld, twijfel en tekortschieten de ontvangst ervan in de weg te staan – dat is de wetenschap van bewuste creatie op z’n best.” 

Zoals de taal van ‘Ra’ ook lastig was, is die van ‘Abraham’ ook niet altijd even gemakkelijk. Daarom probeer ik het zoveel mogelijk met gewone woorden uit te leggen, met voorbeelden en wat quotes.

Waar het op neerkomt is dat het goed is dat we wensen hebben, die zijn zelfs belangrijk. Maar dat we tegelijkertijd tevreden zijn met waar we staan, wie we zijn, wat we hebben. Dat laatste maakt dat we dankbaar kunnen zijn, gelukkig kunnen zijn en daardoor in de staat zijn om het uitkomen van de wensen niet in de weg te staan….sterker nog, we zijn dan in de ontvangende staat..... 

Wordt vervolgd…..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Zoals ik vertelde over James van Praagh en de vibraties/frequenties die hij opvangt van zielen ‘aan de andere kant’, zoiets geldt ook voor Esther Hicks. Samen met haar man Jerry was zij veel aan het mediteren.
En net als 'Carla' door Ra werd uitgekozen omdat zij én meditatief was én heel onbaatzuchtig, werd Esther om dezelfde redenen uitgekozen door een ‘bewustzijnscollectief’ wat zich Abraham noemt. Net als Ra kent Abraham een steeds iets wisselende samenstelling, maar spreken ‘Ra’ en ‘Abraham’ 'als één man', met universele kennis, de kennis van alle zielen.

Al vele jaren is Abraham via Esther een spraakwaterval (omdat ze de info heel snel moet omzetten in woorden) aan informatie over het leven, over het scheppen, over de dood, over alles wat maar belangrijk is.

Het is ook ‘Abraham’ die zich in eerste instantie tot Ester richtte met het plan een boek te schrijven over scheppen, over wat ons doel als mens is, waarom we in een menselijk lichaam zitten. Overigens ging het zowel bij ‘Ra’ als bij ‘Abraham’ niet over een nacht ijs. Het was een proces in stappen, waarbij uiteindelijk duidelijk werd wat de bedoeling was en hoe de communicatie het beste verliep.
Ik ga jullie daar allemaal niet mee lastig vallen, het gaat om de nuttige dingen die via ‘Ra’ en ‘Abraham’ verkregen werden, en die conform zijn met alle andere informatie uit de oude geschriften. Het is kortom informatie die niet te negeren is. En waar we ons voordeel mee kunnen doen. 

Zowel ‘Ra’ als ‘Abraham’ hebben al die kennis gedeeld, net als de zielen via James, om ons te helpen, om ons beter te laten begrijpen wat we hier doen, om ons te helpen een beter leven te hebben, om ons te helpen scheppen, om ons te helpen genieten van de lessen van het leven. 

En dat is waarom ik met deze blog ‘We zijn scheppers’ begonnen ben een deel van die informatie door te geven, vooral als het gaat om scheppen, om meer gaan genieten van het leven, van de lessen van dit leven, van ons avontuur. 

Ik moest de bronnen nu vertellen, omdat ik daardoor ook meer kan doorgeven. De zielen die informatie delen zijn onvoorstelbaar wijs met hun oneindige kennis. Maar als ik zonder de bronnen te vermelden dingen zou schrijven, zou dat erg betweterig en vooringenomen klinken. Het is niet van mij, ik geef het slechts door

Het lastige is dat terwijl de boodschap duidelijk en eenvoudig is, wij inmiddels door onze opvoeding en de verknipte wereld waarin we leven zulke ingewikkeld denkende individuen zijn geworden, dat we opnieuw eenvoud moeten (terug)leren om meer te kunnen gaan genieten van het leven.

We zullen eerst moeten gaan beseffen dat we zelf verantwoordelijk zijn voor ons eigen leven, voor onze eigen wereld, voor ons eigen lichaam, voor onze eigen gezondheid, voor onze eigen relaties, voor alle ervaringen die we hebben. En hoe we die inkleuren

Daarbij zullen velen zaken als intuïtie en ‘hart’ terug moeten gaan vinden, want dat zijn onze enige echte betrouwbare kompassen. Liefde is uiteindelijk wat zorgt voor de verbinding met onze kern, met alle kennis, met de Bron, met wie-we-echt-zijn. 

Het gaat niet om geld, het gaat niet om competitie, het gaat om liefdevol met elkaar omgaan. Elkaar het licht in de ogen gunnen. Elkaar helpen en niet bestrijden.

Maar het is zo gemakkelijk om als je het ergens niet mee eens bent er keihard tegenin te gaan, ook al omdat je het gevoel hebt niet gehoord te worden met je tegengeluid. In deze tijd is dat helemaal duidelijk. Er gebeuren dingen die echt niet kloppen, misschien wel rampzalige dingen, maar er tegenin gaan werkt averechts. Het maakt die andere kant alleen maar sterker.

Dus moet je een andere weg vinden, een liefdevolle weg. Ook al wordt die weg niet door iedereen op waarde ingeschat, dat maakt niet uit. Leef vanuit je hart, vanuit liefde. Maar verwar dat niet met alles maar accepteren. 

Maar ook binnen de huidige wereld is het de kunst om zonder je gek en angstig te laten maken je weg te vinden, mét inachtneming van je eigen verantwoordelijkheid, met het naleven van je waarden en normen, en toch te genieten van het leven.

Volgens de informatiebronnen is dat ook het doel van het leven: genieten en leren.

Niet leren zoals op school, hoewel de lessen soms nog moeilijker te leren zijn, maar leren door te leven. Te leren van het leven, te leren van je goede resultaten en je ‘fouten’.
Te leren door – zoals ik al eerder vertelde – wensen te creëren op basis van wat je tegenkomt.
En die wensen uiten, noteren, zodat het universum ermee aan de gang kan gaan. En bovenal te zorgen dat je in de ontvangende modus bent.

Trek je mondhoeken dus naar je oren, voel je blij, gelukkig, zoek mooie en leuke dingen en gebeurtenissen op, en weiger je gek te laten maken door nieuws en actualiteiten. Zorg dat je geen slaaf van de media bent, maar jezelf eerder traint in je constant ‘goed’ voelen.
Herwaardeer je intuïtie en je hart.

Dat op zich is als een avontuur, een lastig te leren les, maar….je wordt ervoor beloond.

Wordt vervolgd. …….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn