Blog Pak je Geluk

Ed in de bergen

Een blog met een positieve inslag. Onderwerpen op het gebied van groei en ontwikkeling, van een beter en gelukkiger mens worden. 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Verdere conclusies van Thomas Vazhakunnathu zijn:

  • Voor alles wat gebeurt is er een reden en de meeste ervaringen leren ons waarden als liefde, geduld, bescheidenheid etc.
  • Wij zijn de oorzaak, en de situaties van ons leven zijn de effecten.
  • Als we inwendig veranderen, veranderen we de wereld
  • Waarheid is alleen te vinden met een open mind; als wij open zijn, kan de waarheid zich openen.

Het wonderlijke is, dat we in een wereld leven waarin de meeste mensen zich willen verstoppen, geen verantwoording willen nemen.
We neigen te geloven dat de dingen die gebeuren niet door ons komen, dat wij daar nauwelijks invloed op hebben. Daarom leggen we de verantwoording bij bijvoorbeeld overheden, en verliezen we steeds meer onze intuïtie en ons hart in wat we doen. 
We leggen niet alleen de verantwoordelijkheid bij de overheid (of BigPharma of BigTech), maar wijzen ook met de beschuldigende vinger naar anderen….. in deze COVID-tijd wordt dat overduidelijk.

Maar de lessen uit al de geschriften zijn dat we zelf onze ervaringen scheppen, we zijn zelf verantwoordelijk! Wij zijn zelf de oorzaak van vrijwel alles wat gebeurt. Wij zijn de scheppers!

En geloof me, als je zelf de verantwoordelijkheid neemt (omdat je die nu eenmaal ook hebt), zal je je beter voelen. Enerzijds kan het een last zijn omdat je nu weet dat je zelf verantwoordelijk bent voor wat er met je gebeurt, maar anderzijds geeft het je ook het gereedschap er zelf iets aan te doen. Beter voor jezelf te zorgen, eigen beslissingen te nemen, je leven wordt iets van jezelf. Jij bent de schilder van je levensschilderij, de schrijver van je levensboek.

Maar tegelijk met dit boek van Thomas las ik dus The Power of Love van James van Praagh.

James van Praagh is een wereldwijd bekend medium die al meer dan 30 jaar readings, lezingen en cursussen geeft. Veel van zijn bijeenkomsten zijn bijeenkomsten waar mensen worden herenigd met hun overleden dierbaren. Tijdelijk en ontastbaar, maar toch.
Het zijn de zielen van de overledenen die contact zoeken met James door middel van vibraties, die worden omgezet in een frequentie die hij net kan ontvangen (zien, horen, voelen). En dus ook verwoorden.
De zielen geven antwoord op vragen van de nabestaanden of vertellen wat ze kwijt moeten.

Door deze al tientallen jaren durende ervaringen met overgegane zielen, en de gesprekken die hij met hen voerde, kan James nogal wat vertellen over die wereld en over wat zij over onze wereld te vertellen hebben.

Maar ik had dus ook al de boeken ‘Ra, het contact’ gekocht. Bovendien kwam ik erachter dat er een podcast is waarin al de sessies met Ra worden besproken en uitgelegd. Daar was ik blij mee, omdat de letterlijke weergave van de sessies lastig te lezen zijn. Het taalgebruik is niet alledaags, zal ik maar zeggen. En dan nog is het lastig te volgen, die taal van ‘Ra’.

Maar ‘Ra’ dus. Even uitleggen hoe dat zit.

Tussen 15 januari 1981 en 15 maart 1984 werden vele sessies opgenomen van het medium ‘Carla’ wat doorgaf wat ‘Ra’ wilde communiceren met de twee mensen die ook aanwezig waren. Ook hier was sprake van bepaalde frequenties die uiteindelijk via Carla in woorden geuit werden.

Ra maakte zich bekend als een beschaving van buitenaardse ‘wezens’, maar was een grote verzameling van zielen die verder dan wij waren geëvolueerd (ontwikkeld), naar een niveau waarin ze geen menselijk lichaam meer hadden. Een niveau, waar de zielen min of meer één waren in de zin dat ze elkaars kennis en gevoelens deelden, konden ervaren. En 'buitenaards' omdat zielen overal tegelijk kunnen zijn, en dus niet perse op aarde zijn. 

Het klinkt allemaal ingewikkeld, en dat is het ook. Maar deze zielen hebben universele kennis en dus overal een antwoord op. Gedurende meer dan 3 jaar (mensentijd) vertelden zij dingen en werden hen vragen gesteld. De reden dat ze contact zochten is dat er een naderend einde van een cyclus van 75.000 jaar evolutie is. We naderen zeg maar de stap naar een volgende dimensie, een volgend niveau.

Ik ga het niet verder over de dimensies (niveaus van evolutie) hebben, maar wij zitten in de 3e en Ra in de 6e. De 4e, waar wij t.z.t. als zielen naar overgaan is al een dimensie waarbij we niet meer in een menselijk lichaam terugkeren (het is een dimensie van liefde en begrip). Je zou kunnen zeggen dat dat het einde is van de cyclus van dood en wedergeboorte (verlichting, nirwana, etc.). Overigens duurt elke dimensie miljoenen jaren…..en keert elke ziel talloze malen terug in een lichaam. 

Maar – nogmaals – even los van het gegeven dat het voor velen lastig te geloven zal zijn dat dit soort dingen gebeurden (veel mensen hebben al moeite met het begrip ‘ziel’, laat staan met ‘wedergeboorte’), alle oude geschriften én de informatie van James van Praagh én Ra én Abraham, waar ik nu over zal vertellen, komen in feite met dezelfde informatie als het gaat om de grondbeginselen van ons bestaan. Van leven en dood. Van het doel hier in het leven, van het scheppen, van wie we zijn.

Wordt vervolgd (met Abraham…..)

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Zoals beloofd zou ik vertellen hoe ik aan de informatie kom die ik in de blogs gebruik. 

Om te beginnen viel alles ongeveer samen. Vanaf eind jaren 80 ben ik al bezig mezelf persoonlijk te ontwikkelen, nadat ik ontdekte dat er meer was dan geneeskunde in de vorm van reguliere medicatie en zelfs homeopathie.
Ik merkte ook dat het bezig zijn met brede persoonlijke ontwikkeling het leven een stuk leuker maakte. Interessanter, meer waard voor te leven zelfs. 

Zo deed ik heel wat cursussen en las ik heel veel boeken. Mijn ongelukken (of liever de gevolgen ervan) waren een verstoring daarin, hoewel: ze brachten me ook veel. De informatie die ik verzamelde en die me hielp ‘groeien’ was breed en divers. Van NLP tot puur fysieke activiteiten en van heel basale, aardse zaken tot spiritualiteit.

De laatste maanden kwamen er ineens een aantal dingen op mijn pad (het zal geen toeval zijn) die enerzijds een paar zaken versterkten en anderzijds andere zaken verduidelijkten. En ik weet eerlijk gezegd niet meer precies wat nu eerst kwam.

Mijn beste vriend kreeg terminale kanker (en is inmiddels overleden), zoals nog meer mensen in mijn omgeving (of de nabijheid ervan) kanker kregen. Corona was in de media een hot item, maar ik ‘kende’ meer mensen die kanker kregen/hadden. Natuurlijk had ik dat al veel meegemaakt in de werksituatie (en ook al lang geleden met beide ouders), maar gepensioneerd en dan ineens vrij veel verhalen van kanker was toch anders.

Het maakte dat de vragen over het leven en de dood toch wat meer omhoogkwamen, niet in het minst omdat wij zelf ook ouder worden (en ik bijvoorbeeld mijn beide ouders qua leeftijd al overleefd heb).
Ik denk dat ik het boekje “The Power of Love” van James van Praagh al had gekocht als E-book. Toen kwam mijn zoon met een of andere moderne ‘goeroe’ die hij beluisterde tijdens het lopen waar hij enthousiast over was. Omdat wat hij vertelde me deed denken aan de (ontspannende) theorie rond Qigong, raakte ik geïnteresseerd. 

Maar de podcasts waar hij naar luisterde vond ik te langdradig, dus ging ik op zoek naar de bron waar de man het over had, “The Law of One”.
Ik kocht en downloadde daartoe de boeken “Ra, the Ra-contact”.
Maar zag tegelijk een ander boek wat mijn aandacht trok: “The Spiritual Theory of Everything”, wat ik ook kocht en eerst las. Tegelijk met James van Praagh – ik lees graag meerdere dingen tegelijk, altijd al gedaan, en hoe meer divers hoe leuker.

Lees vooral door, ook als je het niet helemaal begrijpt, of als je het te spiritueel gaat vinden. Ooit waren dit soort onderwerpen voor mij niet te vatten. Maar ik beschouw me tegenwoordig als een stuk nuchterder dan tevoren: dingen zijn zoals ze zijn en ze ontkennen omdat we het niet begrijpen is niet nuchter maar kortzichtig. Laat dingen bezinken en vraag je af of het toch niet gewoon zo zou kunnen zijn.....

Ik stond versteld van de overlappende onderwerpen en de gelijkenis van informatie die ik in beide – toch heel andere – boeken tegenkwam. Een soort aha-erlebnis, aangezien ik hetzelfde had toen ik me in homeopathie ging verdiepen en eenzelfde ervaring tegenkwam: de overeenkomsten in verschillende boeken met informatie. En overigens ook het feit dat homeopathie werkte, waar ik eerst niets van wilde geloven....

The Spiritual Theory of Everything (spirituele theorie van alles) van Thomas Vazhakunnathu gaat over “het ontdekken van de oorsprong en het doel van het leven, naast het ontwaken van het bewustzijn en het leiden van een gelukkig leven”. Hij heeft meer dan 10 jaar gezocht en informatie verzameld.

Zijn informatie komt van oudere volkeren en boeken, zoals uit Egypte, India en Griekenland, de Bijbel, en niet te vergeten de informatie via kanaliserende mediums, zoals van ‘Ra’. Later zal ik naast James van Praagh nog een andere noemen.

Uiteindelijk blijkt ook al die informatie grote gelijkenissen met elkaar te hebben.

De vragen van Thomas tijdens zijn zoektocht waren: “Wie zijn we?’, ‘Wat is leven?’, ‘Wat is het doel ervan?’, ‘Wat gebeurt er na de dood?’, ‘Wat schept alles?’, “Is er een God?’

Hij zegt ook 2 dingen over ‘de waarheid’ die nuttig zijn om te vermelden:

  1. Een waarheid die te vroeg verteld wordt (als de tijd er nog niet rijp voor is), is gevaarlijk voor de verteller ervan (misschien zien we dat nu in de vorm van de vele censuur wel).
  2. Waarheid kun je pas ontvangen als je er klaar voor bent

Zoals het collectieve bewustzijn of overgegane zielen (via James van Praagh) ook aangeven dat het geen zin heeft om mensen (dus ook kinderen) dingen te vertellen als ze er niet om gevraagd hebben. Ze luisteren dan namelijk niet.

Ook vertelt deze informatie dat veel mensen niet in staat zullen zijn de universele waarheden te begrijpen. 

(Ik zie dat ik deze bronnen ook in etappes moet vertellen, anders komen ze niet tot hun recht of worden de stukken te lang).

De conclusie van Thomas is in elk geval: “We zijn eeuwige spirituele wezens, die nu een menselijk leven ervaren. Het ultieme doel is zelfrealisatie, het kennen (ontdekken) van onze ware aard, onze spirituele aard”.

In alle oude geschriften komen we termen tegen die op hetzelfde neerkomen, zoals ‘verlossing’ (zieleheil, zaligheid), ‘Moksha’ (bevrijding van de cyclus van dood en wedergeboorte), ‘Nirvana’ (algemene en absolute vrede, verlichting) en natuurlijk ‘verlichting’. Dat is het uiteindelijke resultaat van zelfrealisatie, zelf-verwezenlijking. 

Wordt vervolgd….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ik kan me herinneren dat ik meer dan 20 jaar geleden een weekendworkshop bezocht van Bodo Schäfer, een man die o.a. het boek “bereik uw eerste miljoen (in 7 jaar)” schreef.

Het was een peperduur seminar, in een hotel ingericht door Jean de Bouvrie, en ik weet echt niet meer waarom ik het deed. Je doet gekke dingen in je leven. Het was pure nieuwsgierigheid. Ik deed het samen met Hanneke, dat wel. En ik heb er ook geen spijt van, de ervaring was waardevol. Ik gunde mezelf vooral de ervaring.

Maar een van de vele dingen die hij ons liet doen was een verlanglijstje maken met dingen die je binnen 1, 5 of 10 jaar zou willen in je leven. Die tijdseenheid kwam overigens later, eerst moest je alles noteren wat je wilde. Alsof je een kind was en er geen grenzen waren aan wat je kon wensen. Je schreef het aan bijvoorbeeld Sinterklaas en alles was mogelijk. 

Ik denk dat mijn gedachten bij het maken van het lijstje typerend zijn voor hoe we onszelf in de weg zitten met onze wensen.

Bij het bedenken van mooie en grote wensen ging er van alles door mijn hoofd:

  • Dat heb ik eigenlijk helemaal niet nodig
  • Dat is slecht voor het milieu
  • Waarom zou ik dat wel mogen hebben als anderen het niet hebben
  • Ben ik niet erg ontevreden als ik meer wil
  • Ben ik niet erg egoïstisch om dit te willen
  • Als ik dit krijg, gaat het dan ten koste van anderen
  • Wie ben ik om dit te wensen
  • Ik heb het al zo goed zonder die dingen

De rij is ongetwijfeld veel langer, maar het gaat om het idee. Schäfer meende dat je alles kon bereiken als je het op de juiste manier aanpakte, dus je kon de meest extreme wensen doen uitkomen. Zeker op termijn. Uiteindelijk was mijn wensenlijstje helemaal niet zo extreem, omdat ik alle grote wensen door dit soort gedachten ‘om zeep’ hielp. En dat is - achteraf - ook niet erg, want geluk heeft niet zoveel te maken met die grote wensen. 

En dat geldt net zo voor het scheppen waar ik het over heb. We kunnen vrijwel alles scheppen, alles in ons leven uitnodigen, maar we moeten het wel toelaten. Als we tweeslachtige gevoelens of gedachten ergens over hebben, gaat het er niet komen.

Ik maakte vele jaren geleden een klein lijstje (5 dingen) met wat ik de komende jaren zou willen. Een ervan was dat ik mijn kennis graag wilde delen met een groter publiek. Ik noteerde het en was er verder niet meer mee bezig. Op een gegeven moment werd ik gebeld door iemand van radio Heemskerk die vroeg of ik af en toe een uurtje op de radio wilde waarbij mensen dan vragen over homeopathie konden stellen. En binnen een jaar erna stond er iemand aan de deur die me uitnodigde samen met hem een kritisch medisch programma van twee uur per week te maken op een andere zender. Daarin heb ik o.a. Els Borst en Roy Martina ontvangen en geïnterviewd. 

Pas toen realiseerde ik me dat ik die wens van 'delen' en een 'groter publiek' op mijn lijstje had staan. Ik had nooit nagedacht over hoe en waar. Op dat moment realiseerde ik me dat de 4 andere wensen ook waren uitgekomen. Wat niet voor de hand liggend was, maar wel was gebeurd. 

Dat is hoe het werkt. Je wenst en het wordt verhoord. Je hoeft niet bezig te zijn met de uitwerking, met het hoe. Soms zal dat ook anders zijn dan je had bedacht. Het belangrijkst is dat je wensen hebt, dat je ze uit of noteert,  en dat je ze niet zelf in de weg zit.

We zagen al dat dat laatste kan door bezig te zijn met wat je juist niet wilt. Maar alle bovengenoemde gedachten werken dus ook niet mee.
Aan de ene kant kun je je wens uiten of noteren, en hoef je er niets meer mee – behalve het niet tegenwerken.
Aan de andere kant is enthousiasme over een duidelijke wens die je al voor je ziet alsof het al werkelijkheid is, heel krachtig.

Visualiseren, waarbij je voor je ziet dat je wens al vervuld is, is dan ook behulpzaam. Maar dus niet absoluut noodzakelijk. Veel belangrijker is dat je consistent bent en niet je eigen wensen in de wielen rijdt door twijfels en tegenstrijdigheden.

Wees dus niet bezig met of iets wel of niet kan. Als je echt iets wilt, verwoord of noteer je wens en wacht af. Het Universum gaat voor je aan het werk, allerlei toevalligheden zullen op hun plek vallen zodat je wens uit zal komen.

Je zou kunnen zeggen ‘hoe krachtiger de wens, hoe krachtiger de boodschap’, maar hecht ook weer niet te veel aan de uitkomst, aan het resultaat. Te veel bezig zijn met het resultaat zou kunnen maken dat je het resultaat juist tegenwerkt. Ik weet dat het lastig is, maar doe je wens en hecht dus niet aan het resultaat.

Zoals ook het te veel gedetailleerd zijn bij je wens het lastiger zal maken hem te doen uitkomen.

Zie het als een spel waarbij je een wens mag doen en je ziet wel wat ermee gebeurt.

Laat je verrassen……….. maar weet ook dat je grote invloed hebt op het uitkomen van de wens door hoe je er achter staat.....

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Zoals we de wet van de zwaartekracht heel normaal vinden en weten dat ie overal op aarde werkt, zo is de wet van aantrekkingskracht (The Law of Attraction) een nog veel algemenere wet die in het hele universum werkt.

Het doet me natuurlijk denken aan de homeopathie, waar een wet geldt, die er iets op lijkt. Je kunt het gelijke met het gelijkende genezen. Een plant die bepaalde verschijnselen oproept, zoals belladonna (roodheid, hoge koorts, hitte-uitstraling, hallucinaties, om maar wat te noemen), is in staat dezelfde verschijnselen bij een zieke te genezen (acute hoge koorts met roodheid en een uitstralende hitte).
Naarmate de kennis van de behandelaar toeneemt, worden allerlei karaktertrekken en de uitstraling van de persoon bepalender voor het juiste middel. Je ‘herkent’ als het ware het middel wat bij de persoon past…..het gelijke trekt het gelijkende aan..

Met de wet van aantrekking is er een soort van gelijkenis, maar dan zonder tussenpersoon: je trekt aan wat je uitstraalt. Je bent een soort van magneet.

En je straalt dus je wens uit, of – als je niet oplet – wat je juist niet wilt. En dat trek je aan. 

Zo zijn er heel wat mensen die op die manier ellende aantrekken, omdat ze daar alleen maar mee bezig zijn en zich ellendig voelen. Ze menen dat ‘t ellendig voelen terecht is, omdat ze die ellende ook op hun bord krijgen. Er ontstaat zo een vicieuze cirkel waar moeilijk uit te komen is.
We kennen allemaal het gezegde ‘de duivel schijt altijd op dezelfde hoop’, wat aangeeft dat het een bekend verschijnsel is dat bepaalde mensen alle ellende lijken te krijgen.

De enige manier om die cirkel te doorbreken is het mechanisme van de wet van aantrekking te gaan begrijpen. En te gaan zorgen voor een optimistischer en positievere instelling, vaker fijnere en mooiere gedachten, dankbaarheid, blijdschap en liefdevolle gevoelens.

Het kan helpen – zoals ik vorige keer beschreef – om herinneringen op te halen van momenten dat je je heel erg fijn, blij en/of gelukkig voelde.
Maar je kunt ook gebruik maken van je verbeelding en je voorstellen dat je je heel fijn, blij en gelukkig voelt door een gebeurtenis die je je inbeeldt.
Iets wat ook kan helpen als je bijvoorbeeld aan een wedstrijd meedoet. Zie jezelf een puike prestatie neerzetten en blij zijn door je resultaat voordat je begint! 

In het voetbal zien we regelmatig een topploeg verliezen van een zwakkere tegenstander (waar ze de vorige keer ook verloren!). Op de een of andere manier lijkt het alsof ze bezig zijn (met het hele team) met dat vorige verlies. Dus wat trekken ze aan? Hetzelfde zien we als ploegen zich helemaal gaan aanpassen op het spel van de tegenstander........ze zijn niet bezig met de eigen kracht, met geloof in het eigen kunnen, met overwinnen

Ik weet nog dat de orthopeed me in 2004 ontsloeg met mijn posttraumatische dystrofie (CRPS tegenwoordig). Ik had veel pijn, kon vrijwel niets en de man kon eigenlijk ook niet goed vertellen hoe het allemaal kwam. Kon ook niets zeggen over een prognose.
Maar hij stelde me gerust (of ie ’t echt meende of niet doet er niet eens toe) door te zeggen dat mijn positieve instelling en optimistische inborst me zouden helpen er wellicht toch ooit vanaf te komen met heel veel geduld…..

Ik moet toegeven dat het me niet altijd lukte om optimistisch te blijven en positief vooruit te kijken. Mijn hele roeping was onmogelijk geworden, wat mijn hele leven vervulde was weg. Geneeskunde bedrijven was mijn ziel en zaligheid. Alles stond op z’n kop, elke dag veel pijn, een totaal gebrek aan energie, werken ging niet, zelfs lezen kon ik niet meer. 

Toch bleef ik regelmatig voor me zien dat ik weer in staat was dingen te doen. En Hanneke hielp me door op mijn wanhopige momenten te vragen wat het ergste was wat er kon gebeuren…….en dan….en dan…. ? Uiteindelijk - zelfs als we alles zouden verliezen door de financiële tegenslagen - zouden we elkaar nog hebben! 

Toen ik na 5 jaar (2008) helemaal stopte met werken omdat het echt niet meer ging, zelfs niet op 20% (ik was uitgeput door het proberen dingen te doen die niet konden), en begon met dagelijks uren Qigong te doen (veelal zittend, soms zelfs liggend), stelde ik me voor dat ik daardoor weer veel meer zou kunnen doen en minder pijn zou krijgen.

Mijn intentie was ‘meer balans op emotioneel en lichamelijk niveau’ bij elke oefening die ik deed. (Mijn karakter was helaas ook iets veranderd, ik kon nu heel opvliegend zijn, wat kon passen in het beeld van een niet aangeboren hersenbeschadiging door de val) 

En heel langzaam ging het beter, ik werd optimistischer en positiever, ik kreeg minder pijn, kon weer iets meer, de emoties raakten meer in balans, ik kon zelfs weer gaan lezen (nu pas op het oude niveau, 18 jaar later), ben Qigong les gaan geven. Omdat ik een probleem met prikkels bleef houden was werken niet meer mogelijk, en vermijd ik drukte en bijeenkomsten, verjaardagen, zelfs lastige gesprekken. 
Bijzonder is overigens dat mijn heel depressieve buien verdwenen na mijn tweede val, doordat ik tijdens de behandeling van alle schaafwonden besefte dat ik ook mijn nek had kunnen breken; door de pijn heen was ik enorm blij dat ik nog leefde! 

Ik ben elke dag nog blij dat ik de meeste tijd ben blijven geloven en vertrouwen in herstel. Ik heb uitgezonden dat ik herstelde, dat ik pijnvrij werd, dat ik me gelukkig voelde ondanks de ellende die er nog was, dat ik weer wilde kunnen lezen.

En eigenlijk geen moment heb ik getwijfeld aan een positieve uitkomst. Zelfs niet als ik me down voelde (want natuurlijk had ik dat ook), dan was ik alleen met dat moment bezig. 

Natuurlijk kan ik het niet bewijzen, maar ik ben ervan overtuigd dat ik door mijn instelling, door mijn wensen, ben waar ik nu ben.

En dat ik nu ook deze informatie over scheppen met jullie kan delen.

Volgende aflevering zal ik vertellen over mijn bronnen op dit gebied van scheppen en leven. 

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Kort door de bocht gesproken hoeven we dus alleen maar te wensen en onze wensen worden verhoord.
Maar dat is letterlijk kort door de bocht, want zo eenvoudig is het niet helemaal. Ja, op zich is het wel eenvoudig, maar wij zijn ‘gevormd’ tot wie we nu zijn.

Een van de problemen is dat we niet meer onbevangen in de wereld staan. Het laatste jaar is daar een duidelijk voorbeeld van. Hoeveel menen zullen er het afgelopen jaar alleen maar vrolijk en optimistisch hebben rondgelopen? En als je dat deed werd je vast voor niet goed wijs verklaard. 

Het is ook knap lastig om je goed te blijven voelen als er veel slecht nieuws is. Zelfs sport is emotie. Nu speelt het Nederlands Elftal weer, de oranje vlaggetjes versieren weer heel wat huizen. En de prestaties van dat elftal bepalen rond zo’n wedstrijd zo het humeur van een groot aantal Nederlanders. En zelfs als ik van een wedstrijd zit te genieten kan een beslissing van een scheidsrechter me behoorlijk uit mijn goede humeur halen. 

Zo eenvoudig is het om ons uit de goede staat te halen. En dan scheppen we dus niet, dan helpen we onze wensen of verlangens niet de goede kant op te gaan. Sterker nog, we blokkeren dan onze eigen wensen. 

Dat doet me denken aan het boek ‘Aligned Thinking’, waarin wordt geadviseerd om je belangrijkste doelen voor de komende jaren op te schrijven. Wat is het allerbelangrijkst daarbij? Je relatie, kwaliteitstijd met je gezin? Je werk? Je gezondheid?
En vervolgens word je uitgenodigd om bij elke beslissing die je maakt in je leven, je af te vragen of het je dichter naar je doel brengt, of juist niet. Maar dan ook bij elke beslissing!
Neem als voorbeeld het moment dat je baas je vraagt over te werken. Dat levert waardering van je baas op en wat extra inkomsten, maar minder tijd met je gezin. Wat was je belangrijkste doel? 

Het grappige is, dat het aan de ene kant makkelijker wordt om beslissingen te nemen omdat je een keihard argument hebt die beslissing te nemen, maar anderzijds blijkt ook hoe lastig het is om daar een gewoonte van te maken. Het is zo gemakkelijk om in gewoontes te vervallen.

Toch heeft dit boek grote gelijkenissen met het scheppen. In die zin, dat we ons eigenlijk moeten aanleren bij elk gevoel ons af te vragen of we op de goede weg zitten. Elke emotie laat ons zien of we ‘afgestemd’ of ‘verbonden’ zijn met onze bron of niet.

Om terug te gaan naar die voetbalwedstrijd: genieten van de wedstrijd laat ons in de goede staat zijn, maar boos over de scheids zijn haalt ons eruit. En oh ja, als de wedstrijd niet gaat zoals we willen, is de kans ook groot dat we elke verbinding en daarmee ons scheppen blokkeren.

 Elk goed gevoel helpt ons te verbinden en te scheppen en in onze kracht te staan, elke negatieve emotie leidt ons er vandaan.

Je vraagt je nu misschien af hoe je je altijd goed kunt voelen, ook als de omstandigheden niet goed zijn. En het antwoord daarop is ook niet gemakkelijk. Een facet van het antwoord is: stap voor stap, beetje voor beetje.

We zijn niet gewend ons altijd goed te voelen. We hebben dat niet geleerd. Sterker nog, we hebben geleerd ons over veel dingen niet goed te voelen.

Maar bedenk bijvoorbeeld – zoals ik al eerder noemde – dat diversiteit en contrasten of tegenstellingen juist die dingen zijn die we wensten om onze wensen te kunnen bepalen en dus te scheppen. Dus zaken als onenigheid, tegenslagen, etc. zijn eigenlijk nuttig voor ons in die zin.
Bovendien hadden we kennelijk voor we in ons fysieke lichaam kwamen een ‘plan’, waarbij alles hoort wat we tegenkomen. En ook de mensen om ons heen hadden hun eigen ‘plan’.
Eigenlijk is alles wat er gebeurt dus onderdeel van die ‘plannen’. Wat niet wegneemt dat we het wel kunnen beïnvloeden met onze wensen, met ons scheppen.

Het zijn dit soort gegevens die we moeten laten doordringen tot diep in ons systeem. Het leven is niet zo serieus als we vaak denken. Het is ook een spel, een leerschool. 

Ons al te veel verzetten tegen dingen die we niet willen, is dus contraproductief op verschillende manieren.
Enerzijds zijn we bezig met wat we niet willen en zetten we dat in de kosmos, waardoor het groeit, het verkeerde dus. Anderzijds zijn we op dit momenten ook helemaal niet in de goede staat om onze wel gemeende wensen te ondersteunen en waarheid te laten worden. 

Belangrijk voor nu is het dus om je zo veel mogelijk blij en goed te voelen, en vooral als je merkt dat je negatieve emoties hebt gedachten op te roepen die maken dat je je beter gaat voelen. Wat kan helpen is een blad papier nemen en daarop allemaal herinneringen schrijven van momenten dat je je heel fijn voelde, dat je gelukkig was, dat je blij was, dat je positief uit je dak ging.

Door af en toe naar die issues te kijken – en ze aan te vullen als er weer wat boven komt – herinner je ze gemakkelijk en kun je ze gebruiken zodra je merkt dat je negatieve emoties hebt………. het is alvast een stapje........

En vergeet niet: je mag je zonder reden goed, gelukkig en/of blij voelen !

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn