homeo

Klinisch, klassiek, complexen……verschillende vormen

Homeopathie is bij veel mensen bekend onder andere invalshoeken.
Velen kennen wel enkele middelen van Vogel of VSM. Velen hebben weleens Echinacea of Calendula of Arnica gebruikt. Of Nisyleen. Of Passiflora complex. Of SRL-gelei.

Eigenlijk gaat het dan vooral om klinische toepassingen en vaak ook nog over complexmiddelen. Klinische toepassingen in de zin van een middel gericht op een kwaal of klacht. Zoals Thuja bij wratten, of Belladonna bij koorts met ijlen. Of Echinacea voor verbetering van de weerstand of Calendula bij wondgenezing, of Nisyleen bij griep, of SRL bij spierpijn.

Complexmiddelen ontstaan wanneer verschillende middelen die alle zouden kunnen helpen bij een klacht – zoals bijvoorbeeld koorts of griep – bijeen worden gestopt. Een mooi complex zou bijvoorbeeld bij kleine kinderen zijn de combinatie van Aconitum, Belladonna, Ferrum Phosphoricum en Chamomilla. Aconitum en Belladonna  tegen koorts, de Chamomilla vanwege het gedrag (en de tandjes, de darmpjes) en de Ferrum Phosphoricum omdat het bij beginnende infecties vaak nuttig werkt.

We kennen ook nosoden en isopathie als stukje homeopathie. Nosoden zijn gemaakt van potentieel ziekmakende organismen (zoals ‘gewone’ middelen zijn gemaakt van potentieel ziekmakend materiaal – immers: we kunnen van alles ziek worden als we er te veel van binnenkrijgen). Dit kunnen heel krachtige middelen zijn, omdat mensen vaak lang last blijven houden van de verstoringen van ziekteverwekkers, soms generaties lang. Zoals bijvoorbeeld geslachtsziekte, of TBC, of kanker. Maar ook de vaccinaties. We zien dat mensen generaties lang TBC beelden/ verschijnselen met zich mee dragen (homeopathisch gezien), dat is wellicht ook zo tgv de vaccinaties. Mogelijk zadelen wij onze kinderen op met de gevolgen van onze vaccinaties. Lastig is wel dat op dit gebied de homeopathie ook last heeft van regelgeving. Want ook al zijn de homeopathische middelen zo 'verdund' dat er geen materie meer inzit (en tegenstanders juist daarom beweren dat het niet kan werken), de regelgeving staat de middelen niet toe omdat ze met ziektekiemen te maken hebben. Dus ook nosoden moeten speciaal worden gemaakt. Net als de isopathie overigens omdat het voor firma's niet te bekostigen is om dat soort middelen te registreren.
Ik gebruikte zo bijvoorbeeld de griepnosode om mensen van hun chronische klachten af te helpen na een griepvaccinatie. En ontstoorde kinderen van hun vaccins met bv de DKTP-nosodes. Of de energetische effecten van antibiotica (isopathie) bij kinderen die sindsdien steeds maar weer ziek waren.....

Isopathie wordt ook gebruikt om te ontstoren. Je kunt bijvoorbeeld ontstoren omdat mensen lang valium hebben gebruikt met homeopathisch gepotentieerd valium. Tinus Smits adviseerde dat toen hij nog leefde bij de behandeling gedragsproblemen (ADD, ADHD, autisme, e.d.) bij kinderen: ontstoren van alle vaccinaties en alle reguliere middelen – het deed wonderen. Het wordt nog steeds toegepast in de CEASE-therapie. Een therapie die fantastische dingen laat zien, maar tegelijkertijd telkens opnieuw - net als homeopathie - wordt aangevallen door kortzichtige figuren of organisaties (of gewoon mensen met andere verborgen belangen).

Tinus ontwikkelde ook de Inspiring Homeopathy, waarbij hij uitging van een beperkt aantal middelen om te geven op het hele beeld van de persoon. Min of meer ‘klassiek’. Die 'beperking' aan middelen had te maken met zijn visie en ervaring, en de tijd waarin we leven. De laatste jaren werkte ik ermee (door mijn eigen beperkingen ook), en zag mooie resultaten.

De klassieke homeopathie werkt met dat middel wat bij alles in de persoon past. Het dekt de klachten, maar vooral ook hoe de persoon in elkaar zit. Ik noemde al wat geneesmiddelbeelden in deze blog, dat zijn er voorbeelden van.
Het gaat niet alleen om welke pijn en waar, maar ook om wanneer die pijn er is (‘s nachts, om 5 uur, na het opstaan, etc.), hoe de aard is (stekend, knijpend, branden, etc.), wanneer het begonnen is (na verstappen, na verdriet, na boosheid, na kouvatten, etc.), hoe het verlicht wordt (met warmte, kou, wrijven, duwen, op de rechter zijde, etc.), en dergelijke. We willen er alles van weten.
Daarnaast willen we alles van de persoon weten. Hoe is de aard, hoe zit de persoon in elkaar, hoe gaat de persoon met emoties om, met verdriet, met boosheid, met angst. Is het een open of gesloten iemand. Houdt hij/zij van gezelschap of juist niet. Is het een harde werker, of een luilak. Is het iemand die makkelijk meegaat met de mening van een ander, of een standvastig iemand. Is het een leider of een volger. Is de persoon angstig, of juist niet. Slank of gezet. Warmelijk of kouwelijk. Etc. etc.

Al die gegevens worden vergeleken met de honderden tot duizenden homeopathische middelen en het meest passende wordt gegeven. Daarbij kunnen of moeten we ook nog kiezen of we een middel geven wat uit het plantenrijk komt, uit het dierenrijk of van materie.
Gelukkig kent de homeopathie tegenwoordig wat hulpmiddelen, zodat het ietsje gemakkelijker wordt om die keuze te maken. Toen ik begon waren er alleen dikke boeken waaruit ik al die gegevens moest halen en moest vergelijken. Tegenwoordig zijn er computers die meedenken, meetellen, en een stuk werk uit handen nemen.

Maar dan nog blijft homeopathie ingewikkeld. Vele middelen, en vele afwegingen. Is het bijvoorbeeld belangrijker dat iemand wat angstig is, of stapelgek is op eieren als je tussen die twee moet kiezen omdat de rest allemaal klopt? Bij elke eigenschap of elk gegeven moet je afwegen hoe belangrijk het is in je keuze. En als je het middel gekozen hebt, moet je nog de keuze afwegen van de sterkte, de potentie - laag of hoog - en de frequentie van inname.
Homeopathie is vele malen mooier en diepzinniger dan de reguliere geneeskunde, en het is jammer dat vele reguliere artsen er zo denigrerend over doen. Temeer daar het zoveel dieper en veel meer therapeutisch kan werken dan de reguliere geneeskunde.
Sterker nog: Het werkt veel dieper en helender als je het goede middel hebt. En dat op alle niveaus: energie, mentaal, emotioneel en lichamelijk.
Want we behandelen immers de totale persoon en niet alleen maar een stukje!

Maar dat zal wel de eeuwige discussie blijven. Behandelen we de ziekte of de symptomen? Behandelen we de fout in de auto of de waarschuwingslampjes……..

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn