Een van mijn eerste patiënten destijds in de homeopathiepraktijk in Heemskerk – toen nog in een cultureel centrum bij gebrek aan beter, en 1 dag per week – was een man van in de zeventig met een waslijst aan klachten.

Ik kan ze me niet meer allemaal voor de geest halen, maar slapeloosheid was er een, en pijnklachten een ander. En zo waren er nog een hele serie klachten.

Nu had ik wel geleerd daardoor niet van slag te raken. Immers, je zoekt het middel wat bij de persoon én de klachten hoort. Ik vroeg honderduit over hoe de man in elkaar zat, welke karaktertrekken, welke eigenaardigheden, etc. En uiteraard vroeg ik ook alle klachten en hun bijzonderheden uit. 

Omdat er destijds nog geen goed computerprogramma was, moest ik alles met de hand en met pen en papier doen bij het uitzoeken en uitrekenen. En uiteindelijk krijg je dan een soort van ‘differentiaal diagnose’: een rij mogelijke middelen waarbij een eerste keuze.
Het lastige is dat die eerste keuze vaak weer afhankelijk is van hoe belangrijk je welke symptomen vindt…….
Kortom, afhankelijk van hoe je denkt en kijkt, kunnen verschillende middelen een eerste keuze zijn. En mis je een belangrijke eigenschap in karakter, zit je op een ander middel.

Maar uiteindelijk koos ik voor een middel. Ik weet niet meer welk, maar wel dat ik ervoor koos – en ik vond dat spannend – om het in een hoge potentie te doen. Op materieel gebied kon dat dus niets, maar het zou dus puur energetisch moeten werken.

Toen hij terugkwam, was ik best wel nerveus. Waren er klachten verdwenen? Was er een beginverergering geweest?

Een beginverergering in de homeopathie komt omdat het middel aanslaat. En als dat gebeurt, gaat het lichaam ontgiften. Dat kan klachten of klachtjes geven. Hoofdpijn is daar een voorbeeld van. Dat gaat weer vanzelf over, en veel water drinken helpt daarbij, maar toch.

Dus mijn eerste vraag was: “Hebt u er iets van gemerkt?”

Zijn antwoord: “Nee, dokter, niets”. 

De moed zonk me in de schoenen. Ik was redelijk zeker van mijn geneesmiddelkeus geweest in die zin dat ik het middel het best vond passen. Al klopten niet alle klachten in het beeld (maar dat hoeft ook niet, is nu te ingewikkeld om uit te leggen, heeft te maken met ‘laagjes’, met de chronologie van symptomen/klachten).

Maar voor ik aan andere middelen ging denken, besloot ik het lijstje met de belangrijkste klachten door te lopen. En terwijl ik dat deed steeg mijn verbazing tot gigantische hoogte. Vrijwel alle klachten waren verdwenen in de loop van de eerste twee weken. Klachten die er al vaak vele jaren waren.

“Maar waarom zei u in het begin dan dat u er niets van gemerkt had?”

“Ik kreeg geen beginklachten zoals waarvoor u me gewaarschuwd had, en ik heb ook verder niets gemerkt, behalve dat het me na een paar weken opviel dat ik bijna alle klachten kwijt was. Ik heb niets gemerkt van het verdwijnen ervan, ze waren er ineens niet meer. En dat viel me eigenlijk pas op toen mijn vrouw ernaar vroeg

Ik was er ongelooflijk verbaasd over, over dit resultaat voor een beginneling. Het deed me goed dat ik deze man zo goed had kunnen helpen..

De hele hoge potentie voor klachten die deels langdurig aanwezig waren (er is een theorie dat je dan juist met lagere potenties zou starten), en het feit dat het zo goed had gewerkt. Het middel had in de kern getroffen, niet alleen waren vrijwel alle klachten weg, hij was ook een stuk energieker.
En dan wat hij zei over het niets gemerkt hebben. 

Dat herken ik overigens wel. Ik kan me herinneren dat ik doodziek van de hoofdpijn in een strandhuisje van vrienden lag en de volgende dag weer die pijn erger voelde worden (door de zon, de warmte?). Ik besloot Belladonna te nemen (ik denk in potentie D30).
Ik dacht er verder niet meer aan tot ik uren later op het strand in de zon zat en bedacht dat ik gisteren zo ziek was. Waar was mijn hoofdpijn gebleven die ik een paar uur geleden had?
Kennelijk was die hoofdpijn ongemerkt vertrokken. 

Het is een beetje als wanneer je verkouden bent en bedenkt hoe fijn het zou zijn als je niet meer verkouden bent. Dat gesnotter, die lopende neus, de pijntjes… Tot je weken later ineens bedenkt dat je niet meer verkouden bent en bent vergeten het fijn te vinden dat het over was……

Maar dat is zoals normaal genezen werkt. Dat is zoals homeopathie ook werkt. De energie van het lichaam herstelt zich, normaliseert, en dat maakt enerzijds dat klachten vertrekken en anderzijds dat we meer energie krijgen.

We kennen het allemaal van een griepje. Lamlendig, moe, pijnlijk……en soms duurt het een tijdje……om daarna klachtenvrij te zijn en energiek.

Bij kinderen zien we het ook vaak na infectieziekten en vroeger na de kinderziekten: ze maken zelfs vaak een groeispurt door. Alsof ze pokon hebben gekregen als gevolg van het ziekzijn.
Maar het is logisch en volgt een natuurwet. Het ziekzijn maakt in eerste instantie dat we ontgiften (dat geeft klachten, pijntjes, maagdarmklachten, moeheid, etc.) en vervolgens herstelt ons lichaam zich, herstelt de energie van ons lichaam zich. Zodat we weer de ‘oude’ zijn, met meer energie en puf dan toen we niet 'de oude' waren.

Kwestie van energie.........

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn