Blog Homeopathie

homeo

Eigenlijk zou dit stuk geneeskunst onder de Integrale Geneeskunde Blog moeten vallen.
Toch maak ik een aparte blog.
Waarom?
Omdat Homeopathie - terwijl het zoveel kan toevoegen en zo'n waardevolle vorm van geneeskunde is - kennelijk zo bedreigend voor de gevestigde orde en farmacie is, dat het - zeker in Nederland - zwaar onder vuur ligt.
Een minister van Volksgezondheid die walgelijke uitspraken doet over homeopathie (en daarmee haar gebrek aan kennis en wetenschappelijke openheid etaleert, en voor mij haar beroep als arts omlaag haalt) is daar een voorbeeld van. Het feit dat op verpakkingen van homeopathische middelen niet meer mag staan waarvoor het is, is aan geen sterveling uit te leggen. Het feit dat geen reclame gemaakt mag worden voor homeopathische middelen - en pure censuur is - wordt normaal gevonden...........maar is dat natuurlijk helemaal niet.

Homeopathie is een zeer waardevolle aanvulling op de reguliere geneeskunde. En is daarom dit blog meer dan waard.

Overigens zijn alle ervaringen die ik beschrijf wel kloppend qua ervaring, maar niet qua verhaal. Dit vanwege de privacy. Mocht iemand enige gelijkenis ervaren, berust dat op toeval !

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

sil

Mijn eerste kennismaking met silicea in de huisartsenpraktijk (1982) was bij een vrouw van middelbare leeftijd, die het kreeg in de vorm van een complexmiddel. Een middel met als hoofdmiddel silicea. Ze had dat ooit voorgeschreven gekregen van een homeopathisch arts, en – ik weet niet meer of ze verhuisd was of dat ze al in de praktijk zat – dat werd nu door de huisarts voorgeschreven. Hoewel mijn voorganger niets van dat alles moest hebben, had hij dat toch steeds gedaan. Zo dwingend bleek deze vrouw te zijn.

Ze kreeg dat omdat ze hernia klachten had, en omdat silicea het steunweefsel, het bindweefsel, kan versterken. Ik wist dat toen niet, en ik begreep toen ook niet waarom ze het kreeg.
Maar in de stam en stengels van planten zit veel silicea, vooral in grassen, varens, palmen en bamboe, om er een paar te noemen. Buigzaam en elastisch. 50% van de aardkorst, de ‘huid’ van onze aarde, bestaat uit kiezelzuurverbindingen. Bij ons vind je het ook veel terug in de huid, de nagels, de haren, de kapsels om gewrichten en de kapsels om organen. Belangrijk voor steun, buigzaamheid en weerstand.

De genoemde vrouw was ervan overtuigd dat zij haar klachten de baas kon door dit complexje. Hoewel ik het niet snapte, wie was ik om haar tegen te spreken?

Typerend voor het type wat silicea behoeft is vaak dat ze tenger zijn, en kouwelijk. Een beetje mager. Het haar is verfijnd en lichtkleurig, zandkleurig soms. Vaak zijn het concentratievermogen en geheugen niet zo goed. Mentale inspanning kan leiden tot uitputting. De stabiliteit is niet groot en het zelfvertrouwen klein. Het gedag is daardoor vaak timide. Ze zijn precies en nauwgezet. En ze kunnen behoorlijk koppig en volhardend zijn, dwingend. Troost wordt niet geaccepteerd, in elk geval niet als het te openlijk wordt gegeven. Het kouwelijke brengt dikke truien en wollen mutsen met zich mee.
In duidelijke situaties is de huid slecht genezend en zijn er vaak ontstekingen, abcessen of steenpuisten. Lymfeklieren zijn vaak opgezet en ze zweten veel.

Ik heb het vaak gegeven, maar vaker op het totaal aan klachten waarbij het mentale beeld redelijk overeen kwam dan dat ik het direct op het type wist te geven. En vooral bij kinderen. Maar ja, die zijn ook in de groei en hebben voor de groei van de bindweefsels kiezelzuur nodig, dus misschien is dat logisch.

Toch schiet me als eerste een volwassen persoon te binnen. Een tengere man, licht haar, verfijnd uiterlijk. Een beetje als een dood vogeltje voor me. Weinig zelfvertrouwen en eigenwaarde, vaak ziek, kouwelijk. Heel snel moe, vooral bij mentale inspanning, hoewel ook lichamelijke inspanning niet echt zijn ding (meer) was. Hij vertelde wel heel precies en geordend te zijn.

Tijdens het consult moest ik al aan silicea denken. Dat had ik wel vaker, dat ik aan een middel dacht tijdens het consult. Maar ik nam daarna altijd de casus mee en bekeek die een paar dagen later uitvoeriger en ging dan met behulp van een computerprogramma kijken welk middel het meest in aanmerking kwam. Vaak gaf ik dan toch een ander middel (wat overigens vaak niet juist was – dan kwam ik toch uit bij het middel waaraan ik tijdens het consult had gedacht. Maar de perfectionist in mij geloofde minder in dat gevoel dan in de meer rationele uitwerking).
In dit geval gaf ik wel silicea. En ik gaf het in hoge potentie, omdat ik er zo zeker van was, wat ik een beetje eng vond, omdat er nog wel eens een stevig reactie werd beschreven.

Bij terugkomst bleek de persoon ook 2 dagen flinke hoofdpijn te hebben gehad.
(dat zie je wel vaker na een homeopathisch middel, zelden zo lang overigens, en heeft waarschijnlijk te maken met correcties in het lichaam en ontgifting – afval-stoffen in het bloed kunnen hoofdpijn geven. Denk maar aan een kater, of als je niet zo verstandig gegeten hebt, of te weinig gedronken).
Maar hij voelde zich al een stuk beter. Had het minder koud (terwijl het weer niet anders was), en was minder moe.

Ik besloot af te wachten en niet te herhalen, ook al niet door die hoofdpijn de eerste keer. Het volgende consult zat er een andere man voor me. Helder uit de ogen kijkend, niet meer het dode vogeltje, maar geheel aanwezig. Hij voelde zich krachtig, als herboren. Hij kon er niet bij dat dit allemaal kon door dat ene korreltje. Ik ook niet. Maar het was een feit.
Hij was niet meer ziek, had het niet meer te koud, was oké. Hij vertelde dat hij nu door collega’s bij dingen werd betrokken en dat er om zijn mening werd gevraagd. Dat kende hij niet, dat deden ze tevoren niet.

Maar ik vond het niet zo gek. Een ziek, zwak vogeltje laat je met rust.

[Ook hier geldt dat je dit nooit zelf moet gaan behandelen, ook al lijken veel dingen op mijn verhaal of verhalen. Als je een homeopathische behandeling wenst, laat je dan behandelen door iemand die ervoor opgeleid is!]

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

vis

Homeopathie en eczeem

 

Ik zou in plaats van eczeem misschien elke willekeurige klacht kunnen nemen, en het verhaal blijft hetzelfde.
Alleen zal bij de meeste klachten het aantal middelen ietsje beperkter zijn. Als ik bij huiduitslag kijk, kan ik kiezen uit een kleine 1000 homeopathische middelen waarbij huiduitslag beschreven is.

Ik heb dan ook gelijk het verschil in benadering te pakken in vergelijking met de gewone geneeskunde. Daar wordt elk eczeem benaderd met een hormoonzalf of soms wordt er bij licht eczeem of jonge kinderen begonnen met een vettige zalf.
In de homeopathie heb je niet een bepaald middel tegen eczeem of huiduitslag, je vindt alleen maar het juiste middel door op de echt homeopathische manier te benaderen.

Dan tel ik even niet de zalfjes mee die wat verlichting kunnen geven zoals bijvoorbeeld calendula, of cardiflor of grafietzalf, of bioforce, of….

Als ik heel kritisch ben, zou ik zelfs kunnen zeggen dat dat een slechte oplossing is. Aan de andere kant, als het helpt……..mooi meegenomen.

Waarom zou het een minder goede oplossing zijn?

Omdat natuurgeneeskundig gezien een huiduitslag uiting is van afvalstoffen die via de huid het lichaam willen verlaten. Er is een verstoring van het lichaam, en dat uit zich in huiduitslag. Dus moet je die verstoring opheffen, de oorzaak achter de huiduitslag. Het smeren van iets kan nooit iets van binnen oplossen. Kan alleen ten onrecht het gevoel geven dat het beter gaat.
Het is niet voor niets zo dat vrijwel alle kinderziekten huiduitslag kennen. Het lichaam maakt schoon schip door via de huid gif- en afvalstoffen af te voeren. Naarmate het herstel vordert, verdwijnt de huiduitslag.

Om het homeopathische middel te vinden, moet je een homeopathische anamnese (ziektegeschiedenis) afnemen. In de gewone geneeskunde zijn we dan benieuwd naar hoe je eraan zou kunnen komen en wat voor ziektes je gehad hebt in het verleden. In de homeopathie willen we zo’n beetje alles van je weten behalve je pincode.
We willen weten hoe de persoon in elkaar zit, hoe de persoon reageert op alle mogelijke dingen, wat de belangrijkste karaktereigenschappen zijn, wat de opvallende dingen zijn, wanneer klachten erger of minder zijn, wat de klachten beïnvloed op allerlei manieren, of de persoon kouwelijk is of juist slecht tegen warmte kan, wat de voedselvoorkeuren zijn, hoe de stoelgang is, en ga zo maar door.

Hoe meer we weten, hoe beter we kunnen kiezen tussen al die 975 (bij huiduitslag) middelen die het zouden kunnen zijn. Want we gaan er in de homeopathie van uit dat er maar één middel is wat jou echt helpt.

Dat is het middel wat jouw lichaam weer in balans brengt, het middel wat jouw zelfherstellend vermogen stimuleert, wat jouw lichaam aanzet tot genezen.

En ik had het over 975 middelen in dit geval van huiduitslag, maar daar moet ik 2 kanttekeningen bij maken. Ten eerste weten we dat een kleiner aantal middelen (maar dan nog vrij veel) bij de meeste gevallen van eczeem helpen en is het sowieso zo dat een paar honderd middelen het meest worden voorgeschreven. Het zou dus logisch zijn als bij die paar honderd middelen ook jouw middel zit. Maar het hoeft niet.

Ten tweede heb ik het meerdere keren meegemaakt dat het middel wat ik gaf helemaal niet in het rijtje bij die klacht vermeld stond. Maar omdat je in de homeopathie het middel op het geheel aan informatie geeft en niet op de klacht, vond ik het. En werkte het fantastisch.

In de homeopathie behandel je dus de persoon en niet zozeer de klacht. Door de persoon te behandelen, genees je de persoon, en verdwijnt de klacht…….

Bijna net als je door Qigong te beoefenen de meridianen vrij maakt en de Qi beter stroomt, waardoor je kunt genezen.
Met homeopathie zorgen we er mogelijk ook voor dat blokkades in het energiesysteem verdwijnen, waardoor de levensenergie z’n werk kan doen….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

hom8

Zowel de patiënten als de verzekeringen waren dus duurder uit.

De hele actie het had natuurlijk ook wel iets te maken met het willen controleren van de kwaliteit van de gezondheidszorg, al krijg ik altijd het gevoel dat er nogal met twee maten wordt gemeten. Zeker als je het aantal ziekenhuisopnames en sterfgevallen ten gevolge van reguliere medicatie bekijkt. Dat gebeurde niet met homeopathie!
Het leek allemaal wel heel erg gericht tegen homeopathie en het argument van 'kwaliteit' kwam dan goed uit.

De verzekeringen waren dus duurder uit waar het ging om de geregistreerde middelen, bij de aanvullende verzekering werden deze meestal wel vergoed. De patiënten waren duurder uit als ze niet aanvullende verzekerd waren, en/of als er middelen werden voorgeschreven die niet geregistreerd waren. Deze konden overigens ook niet via de gewone apotheek worden verkregen. Dat moest via de Hahnemann-apotheek, die elk middel apart moet maken (van de wet). Dus naast de hogere kosten van het middel ook nog eens verzend- en administratiekosten. Je moet er wat voor over hebben.

Een groep middelen die sowieso nooit door de keuring zou komen was de groep van de nosoden. Homeopathische middelen gemaakt van o.a. weefsel of ziektekiemen. Grappig dat enerzijds elke potentie boven D6 al niet zou kunnen werken en onzin werd bevonden, terwijl anderzijds de hoge potenties van dit soort middelen dus onmogelijk geregistreerd zouden kunnen worden. Terwijl het zo'n belangrijke groep was. Zo belangrijk om bij nogal wat mensen het lichaam aan te zetten tot genezing. Een voorbeeld zijn de homeopathische middelen gemaakt van de vaccinaties. Om de vaccinaties te ontstoren om daarmee de energetische verstoring bij de kinderen door de vaccinaties te neutraliseren.

Nadeel bij al die niet geregistreerde middelen is ook, dat het alleen op recept kan. Je kunt ze dus niet even bij de apotheek of drogist halen. En zelfs niet bij de Hahnemann apotheek als je in de buurt mocht wonen. Dus als je je kind wilt beschermen tegen de vaccinaties, moet je eerst geld investeren voor een afspraak bij een homeopaat of homeopathisch arts en vervolgens moet je de middelen via de Hahnemann apotheek laten maken. Ik heb helaas de afgelopen jaren veel mensen zien afhaken in de bescherming van hun kind, omdat het zo omslachtig was geworden, en zo kostbaar. Heel erg jammer!
Mensen willen wel graag hun kind beschermen, maar al het gedoe en de kosten.......laat dan maar zitten.

De volgende acties van de overheid – ik weet niet meer in welke volgorde – was het verbieden om tekst op de middelen te zetten waarop stond waarvoor ze gebruikt konden worden en het met BTW belasten van homeopathisch artsen.
Beide te belachelijk voor woorden, maar kennelijk neemt de politiek zichzelf ook niet al te serieus, de tweede en eerste kamer hebben er niets aan gedaan.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet precies weet hoe het momenteel staat met het BTW verhaal, de media berichten positief nieuws nauwelijks, maar al 3 jaar vechten artsen (overigens ook acupunctuur en andere alternatieve artsen) dat aan. De laatste berichten lijken dat ze van de Hoge Raad gelijk hebben gekregen en het teruggedraaid wordt. Hoera! (maar ik ben voorzichtig, hou een slag om de arm). 

Het feit dat op de potjes met homeopathische middelen niet mag staan waar ze voor zijn, hoe bedenk je het!
Het valt nog mee dat er op mag staan hoe het heet. Maar laat ik niet te vroeg juichen, straks mag dat ook niet meer……

Hoe dan ook, mijn complimenten voor alle homeopaten en alle homeopathisch artsen die ondanks al deze tegenwerking van een overheid – zogenaamd onder het mom van handelen in 'ons' belang – zijn doorgegaan met mensen helpen genezen, en met onderzoek. Beide blijven nodig.

En ik hoop dat niet al te veel collega’s het bijltje erbij hebben moeten neergooien omdat ze het financieel niet meer ‘trokken’, al is dat helaas vaak genoeg gebeurd vrees ik.

De overheid is er voor u !?

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

staph

Ridderspoor

De plant kent een elegante verschijning, en staat fier rechtop in de tuin. De gevoelige stengel breekt gemakkelijk in de wind.
Staphysagria.
Het zijn – zoals zo vaak in de homeopathie – overeenkomsten met de mensen die het nodig hebben: eerlijk, waardig, maar breekbaar door de stormen in het leven, breekbaar door onrecht.

Vaak zijn ‘staphysagria-mensen’ wat verlegen en gevoelig. Het zijn mensen met een sterk rechtvaardigheidsgevoel, die dat al te vaak inslikken. Die hun boosheid inslikken. Ze willen niemand kwaad doen en zijn vriendelijk en attent. Dat verwachten ze ook van de ander.
Ze gaan ruzie en onenigheid uit de weg, omdat ze er niet van houden, maar ook omdat ze bang zijn in hun woede de controle te verliezen. En dat kan niet, want ze moeten de controle houden, waardig zijn. Maar omdat ze zo gevoelig zijn, kunnen ze wel last hebben van de spanning bij anderen, waardoor ze soms toch moeite moeten doen aardig te blijven.

Ze hebben wel hun mening, en kunnen beledigd zijn, maar laten dat niet zien. Als ze kwaad zouden worden, dan valt hun zelfbeeld in duigen. Wat anderen over hen denken is heel belangrijk, en dat willen ze hoog houden. Het leidt echter wel tot onderdrukte woede en uiteindelijk tot ziekte. Waarbij vaak verhardingen zijn, of tumoren. Huid, hoofd(pijn) en urinewegen zijn favoriet.  Net als het zenuwstelsel (niet zo verwonderlijk natuurlijk).

Er schieten me zo 2 mensen te binnen die prima reageerden op Staphysagria.

De één was een man die de kernmerken had van Staphysagria (waardig, zacht, geen ruzie willen, etc), wat lichamelijke klachten en als ik me goed herinner wat angsten buiten de deur. Eigenlijk kwam hij voor dat laatste. Ik zag daarin niet specifiek iets van Staphysagria, maar vond het verder zo passen dat ik het gaf. De volgende keer was hij thuis – voor het eerst in zijn leven – een paar keer uit z’n slof geschoten, maar de angsten waren veel minder. Ik wachtte af, herhaalde het middel nog niet, en de volgende keer waren de angsten helemaal weg en kwam hij op een rustige en sympathieke manier op voor zijn mening. Zijn vrouw was blij met de verandering.

De tweede was een oudere vrouw met gigantisch eczeem. Over het hele lichaam. Al vele jaren. Ze had ergens gelezen dat je dat met homeopathie misschien zou kunnen oplossen. De dermatoloog kon het in elk geval niet, gezien de zeer zware hormoonzalf die het eerder erger dan minder maakte. Haar handpalmen brandden van de pijn en zagen er verbrand rood uit.  Iemand had één korrel gekregen en toen was het over. Kon ik dat ook? Ik vertelde dat ik dat niet kon beloven. Ik zou mijn best doen.
Bij het bestuderen van alle gegevens die Hanneke genoteerd had – ik was toen niet meer in staat om een intake te doen, dat duurde te lang – vroeg ik me af wat het eczeem had veroorzaakt. Het was een lieve vrouw, zachtaardig, maar ze had heel wat meegemaakt. En toch liet ze geen moment boosheid zien. Terwijl ze toch had moeten koken van boosheid over alle krenkingen en onrecht die ze had ervaren. Dat was wat niet klopte! Zo kwam ik op het middel. Dus Staphysagria gegeven, en al bij de eerste controle was het allemaal minder. De heftigste plekken waren minder heftig en grote delen van het lichaam waren ‘schoon’. Voor het eerst in jaren!
Zij en ik konden het eigenlijk beiden niet geloven. Maar het was een feit. Dat was zo’n moment dat ik spijt had geen foto te hebben gemaakt.
Bij de volgende controle was ze echt helemaal eczeemvrij. Ik had het middel niet herhaald, omdat ik benieuwd was of dat nodig was of niet. Alles dus op één korreltje.

Een wonderlijk plantje. Een waardig, maar breekbaar plantje.

[Ook hier geldt dat je dit nooit zelf moet gaan behandelen, ook al lijken veel dingen op mijn verhaal of verhalen. Als je een homeopathische behandeling wenst, laat je dan behandelen door iemand die ervoor opgeleid is!]

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

hom8

Homeopathie en de overheid

Toen ik met homeopathie begon in de jaren tachtig, bemoeide de overheid zich niet met homeopathie. Vrijwel alle middelen waren gewoon te verkrijgen. Dat waren er op een gegeven moment zo'n 10.000.
De enige die zich continu tegen homeopathie afzette, was de vereniging tegen kwakzalverij. Elke keer als er positieve zaken rond homeopathie waren, kwam die vereniging weer in actie.

In de klassieke homeopathie, waar je zocht naar het constitutiemiddel voor die persoon (het middel wat helemaal bij die persoon paste) en werkte met hoge potenties, gaf je als homeopaat vaak een dosering uit eigen voorraad. Ik had destijds een grote voorraad aan allerlei verschillende middelen, soms in meerdere potenties. Dat was investeren, maar werkte prettig.

Dat zelf geven had een aantal voordelen. Je kon het direct geven, het hoefde niet besteld te worden via de apotheek, er ging dus geen tijd verloren. Je wist dat wat je gaf klopte met wat je wilde geven. En het kostte de patiënt en de verzekering niets extra. Het was een voor de patiënt en verzekering goedkope manier van medicatie. De dosering was vaak eenmalig, soms te herhalen na het volgend bezoek, afhankelijk van hoe het ging. En als het niet het juiste middel bleek, hoefde er niets te worden weggegooid. Je zocht naar het wel juiste middel en gaf daar een korrel van.

Maar er bleef natuurlijk door zogenaamde wetenschappers beweerd worden dat het niet kon werken.
Al die mensen die er beter van werden fantaseerden dat kennelijk bij elkaar (Al die volwassenen en kinderen – zelfs dieren – die niet regulier geholpen konden worden en op homeopathie genazen; misschien reageerde die groep alleen op homeopathie met placebowerking en niet op reguliere geneeskunde? Kon dat wetenschappelijk?).
Dus was het een beetje positief dat nu de homeopathische middelen werden ‘gekeurd’ door de overheid en bij goedvinden een registratie kregen. Dan werden we een beetje erkend?

Dat dachten we tenminste in eerste instantie als artsen en leken. Maar het kostte de homeopathische firma’s honderdduizenden euro’s om middelen geregistreerd te krijgen en jaren aan tijd. Het was zo duur en tijdrovend, en soms onmogelijk, dat heel veel middelen uit de markt werden genomen. Van de 10.000 middelen die er waren, zijn er nu rond de 500 geregistreerd. Er is dus maar zo’n 5 % over…..

Immers, als het niet geregistreerd was, mocht het niet meer op de markt zijn. Dus al die middelen die de firma’s lieten schieten omdat het niet haalbaar was (financieel), al die middelen die minder werden voorgeschreven maar daardoor niet minder belangrijk waren voor wie het nodig had, al die middelen verdwenen van de markt.

Van de belangrijkste grondstoffen werden er destijds 600 aangemeld ter registratie, de verwachting is dat er in 2016 nog maar 200 over zullen zijn. Ook al omdat de eisen steeds strenger worden.

Iets wat wij enerzijds een beetje gaaf vonden – dat de middelen werden geregistreerd – bleek achteraf een manier om het aantal middelen te decimeren. Slimme actie van de tegenstanders van homeopathie in de overheid. Bovendien stond op elke verpakking voortaan dat er niet bewezen was dat het werkte. Een soort van dolksteek in de rug na de vorige slachtpartij. Zo ervoer ik het in elk geval.
Een uiterst sluwe manier om homeopathie tegen te werken.

Een ander gevolg was dat de artsen en niet-arts homeopaten zelf al die middelen niet meer in huis mochten hebben. Dat was bij wet verboden, ze waren niet geregistreerd.

Dat betekende dat je een recept moest schrijven voor een heel potje of buisje terwijl er misschien maar één korrel uit nodig was. En als het niet het juiste middel was, kon je het potje weggooien en weer een nieuw recept schrijven voor het volgende middel.
Ik had veel moeite met de geldverspilling die dit teweegbracht. Al die onnodige recepten, al die weggegooide potjes, al die extra kosten voor patiënten, maar ook voor de volksgezondheid. Bovendien moest ik nu al mijn middelen weggooien, terwijl ik daar heel veel mensen mee had kunnen helpen. Rare wereld, rare overheid.

Het duurde niet alleen langer voor de apotheek het had, maar ook joeg het zowel de patiënten als de verzekeringen op kosten.

Wordt vervolgd………….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn