Blog Homeopathie

homeo

Eigenlijk zou dit stuk geneeskunst onder de Integrale Geneeskunde Blog moeten vallen.
Toch maak ik een aparte blog.
Waarom?
Omdat Homeopathie - terwijl het zoveel kan toevoegen en zo'n waardevolle vorm van geneeskunde is - kennelijk zo bedreigend voor de gevestigde orde en farmacie is, dat het - zeker in Nederland - zwaar onder vuur ligt.
Een minister van Volksgezondheid die walgelijke uitspraken doet over homeopathie (en daarmee haar gebrek aan kennis en wetenschappelijke openheid etaleert, en voor mij haar beroep als arts omlaag haalt) is daar een voorbeeld van. Het feit dat op verpakkingen van homeopathische middelen niet meer mag staan waarvoor het is, is aan geen sterveling uit te leggen. Het feit dat geen reclame gemaakt mag worden voor homeopathische middelen - en pure censuur is - wordt normaal gevonden...........maar is dat natuurlijk helemaal niet.

Homeopathie is een zeer waardevolle aanvulling op de reguliere geneeskunde. En is daarom dit blog meer dan waard.

Overigens zijn alle ervaringen die ik beschrijf wel kloppend qua ervaring, maar niet qua verhaal. Dit vanwege de privacy. Mocht iemand enige gelijkenis ervaren, berust dat op toeval !

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

nux

De eerste ‘kennismaking’ was al veelzeggend.
Een man belde voor zijn vrouw, om voor haar een afspraak te maken. Dat waren momenten dat ik al een beetje achterdochtig werd. Ik had daar minder goede ervaringen mee, ik had zelfs eens iemand zelf afgebeld omdat ik geen energie wilde steken in iemand die dat zelf niet wilde. Op mijn vraag of zij dat aan hem gevraagd had, kreeg ik ook een ontkennend antwoord.
Nee, híj vond het nodig. Op het moment dat hij dat zei, hoorde ik achter hem een nijdige stem “wat ben je aan het doen?”. “Een afspraak voor jou aan het maken”. “Dat wil ik helemaal niet, dat is nergens voor nodig”- zo mogelijk nog bozer en agressiever.
Ik besloot het gesprek te beëindigen en zei hem terug te bellen als ze het er over eens waren. Ik had geen zin in iemand die toch niet kwam of wilde komen.

Twee weken later zat zij tegenover me. Beetje onwillig, beetje nieuwsgierig. Zij gaf aan dat haar man wel een ‘beetje’ gelijk had. Waarin?

Het enige wat zij deed was werken, werken, werken. Elke minuut van de dag stond volgepland. Ze had een verantwoordelijke en veeleisende functie, waarin ze zich moest overeind houden ten opzichte van haar mannelijke collega's. Ze rookte te veel, dronk veel koffie (om het vol te houden), en vond eigenlijk zelf ook wel dat ze ’s avonds te veel alcohol dronk. Ze at behoorlijk, en had na het eten ook altijd last van de buik, de broek moest los.
Daarnaast – en dat was de reden dat haar man haar naar me wilde hebben – was ze humeurig. Wat heet, ze kon om het minste of geringste uit haar slof schieten en tekeer gaan. Had dan moeite om tot bedaren te komen. Af en toe maakte ze ook iets kapot. Maar nu haar huwelijk ook dreigde kapot te gaan, zag ze in dat er iets moest veranderen, dat ze misschien hulp nodig had.
Het feit dat ze dat zei tegen me, veroorzaakte een vreugdesprongetje in me. Dat maakte dat ik misschien toch de kans kreeg om iets met haar te doen, om haar in balans te brengen met het juiste homeopathische middel en de juiste adviezen. Overigens zag ik dit soort onbalans in combinatie met werk vaker bij de andere sekse. Ik moest zelfs even wennen aan het feit dat er een vrouw met deze klachten tegenover me zat.

Er waren nog wat meer klachten, zoals slecht slapen omdat ze altijd met het werk bezig was, ook in haar dromen. Altijd ook werd ze tussen 3 en 4 uur ’s nachts wakker. Ze kon slecht tegen haar verlies, kon dan ook woedend worden. Net zoals ze heel ongeduldig was. Laatst had ze haar telefoon op de grond kapot gegooid omdat ze tot twee keer toe in de wacht werd gezet bij een bedrijf. En hoewel ze zelf behoorlijk wat herrie kon maken als ze boos was, kon ze juist slecht tegen geluiden om haar heen. Ze verdroeg ook het gepraat van haar assistente nauwelijks: ze moest zo kort mogelijk zijn en niet uitweiden.

Er waren nog wel wat meer klachten die mij eigenlijk allemaal op het spoor van Nux Vomica zetten. Kenmerkend was de aandacht voor het werk, de ambitie, die haar onder extreme druk zette. 24 uur per dag was ze met het werk bezig, en alles wat haar verstoorde – inclusief haar man – moest het ontgelden. Stress, stress, stress......
Ik was blij dat zij nu kwam, want ik voorzag op niet al te lange termijn een decompensatie, een ineenstorting van deze vrouw. En dat zou een harde klap geven.

Ik besloot niet alleen het middel in een hoge potentie (D1000) te geven, maar ook het gesprek aan te gaan. Ik vertelde wat ik dacht, ook over het randje waarop zij balanceerde. En de manier waarop ze leefde. Ze deed niets aan sport, at te veel en had een slechte conditie. Ik benadrukte het gevaar van niets doen en de noodzaak van veranderen. Ze luisterde, en leek echt te luisteren. Het leek me ook een intelligente vrouw, en niet alleen omdat ze een topfunctie had. Ik gaf haar een aantal adviezen en besloot haar eerder dan anders te laten terugkomen, als een soort van stok achter de deur, een extra hulpje.

Na 3 weken kwam ze terug. Ze zag er anders uit, had een andere uitstraling. Tot mijn niet geringe verbazing. Ik had dat niet verwacht, met al die ambitie en die drive, de concurrentie, de drang zichzelf te bewijzen.
Het eerste wat zij deed was mij namens haar man bedanken! 3x per week stopte ze een uur met haar werk en ging – waar ze ook was – naar een sportschool. Ze dronk nauwelijks meer koffie, wat haar veel moeite kostte, omdat ik haar had verteld dat het middel dan misschien niet zou kunnen werken. Zij was minder gaan eten, en had nauwelijks meer woedeaanvallen gehad. Nu pas vertelde ze dat ze vaak snel na de stoelgang enorme loze aandrang had gehad en dat dat nu niet meer gebeurde.... (voor mij bevestiging van het middel)
Zij was blij met hoe het ging en was vastbesloten op deze voet door te gaan. Ze wilde haar agenda nog minder vol, meer uitgaan met haar man, blijven sporten, afvallen, etc. Ze gaf aan dat ze haar relatie eigenlijk toch belangrijker vond dan haar status. Het klonk goed voor mij. Ook dit klonk weer een beetje ambitieus, maar op een meer gezonde manier. Ik drukte haar wel op het hart niet te veel te eisen van zichzelf, het ook de tijd te geven.

Ik zag haar nog één keer terug. Ze leek alles weer op de rails en in balans te hebben. Er was een balans tussen werk en thuis, tussen beroep en huwelijk, tussen inspanning en ontspanning.

En vooral: er was inzicht. Inzicht in hoe het fout was gegaan en hoe het wel moest. Inzicht in de eigen zwakke plekken. En inzicht in hoe dat te corrigeren.

Eerlijk gezegd heb ik me na deze casus serieus afgevraagd of het middel of het gesprek – waarin ik direct en ‘to the point’ was – het meest hadden geholpen. Maar uiteindelijk deed dat er niet toe. Het middel was m.i. perfect passend. Maar dat was de benadering bij deze vrouw ook. Ze kwam misschien ook wel op het juiste moment, net voor ze om zou gaan vallen (wat zij ook zo ervoer).
Natuurlijk was een eerder moment voor veel dingen prettiger geweest, zeker voor haar man die het een poos had moeten ontgelden, maar nu was ze perfect ontvankelijk voor mijn woorden en adviezen. En zo konden middel én adviezen samen wellicht meer doen dan op een ander moment.

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

bij

Ik was nog maar net begonnen met homeopathie te bestuderen - ik was denk ik 2-3 jaar huisarts in een mooie praktijk in Den Haag - toen mij door VSM werd gevraagd om mee te doen met onderzoek naar de behandeling van bijholteontstekingen en tennisarmen met SRL-gelei.

Ik kende nauwelijks het gebruik van SRL-gelei voor gewrichts- en spierklachten en al helemaal niet voor iets als de neus of neusbijholten. Ik moest er even over nadenken of ik dat wilde. Omdat ik de tubes aangeleverd kreeg en niet hoefde voor te schrijven - dus geen verborgen agenda van 'dan schrijft hij het voor en verdienen wij eraan'- deed ik mee.

De bedoeling was als ik me goed herinner om in beide gevallen 3x daags te gebruiken. Bij de bijholteontsteking of dreigende bijholteontsteking smeerde je een heel klein beetje net onder of in de neus nadat je uiteraard eerst had gesnoten. En bij de tennisarm masseerde je 3x daags even goed de gelei in op en rond de plaats van de pijn.

Ik moet bekennen dat ik er geen enkele verwachting van had. Het leek me dat een smeersel voor spieren toch weinig zou kunnen doen bij een bijholteontsteking, ontstekingen die in het algemeen toch behoorlijk hardnekkig waren en maar al te vaak antibiotica nodig hadden.
En ook met tennisarmen had ik al van alles geprobeerd zonder al te veel resultaten. Ik had verwezen naar fysiotherapeuten die er vele maanden over deden om het (soms ook nog tijdelijk) op te lossen. Ik had zelf injecties met hormonen gegeven, wat in  1 op de 10 gevallen wonderlijk snel hielp, in de rest niet of minder en zelfs af en toe beschadiging van het weefsel gaf. Ik was daar mee gestopt, leek me geen goede oplossing.

Toch had ik besloten mee te doen aan het onderzoek en gaf ik mensen me de genoemde klachten een tube mee en liet ze na enige tijd terugkomen. Ik weet niet meer wat het protocol voorschreef, maar ik hield me er aan. En uiteraard vroeg ik mensen of ze mee wilden doen. Ze hadden altijd de keuze.

Ik was behoorlijk verbaasd toen ik de eerste mensen terug zag. Ten eerste door de trouw waarmee ze precies hadden gedaan wat werd geadviseerd - mijn ervaring was dat mensen dat zelden deden. En vooral door de resultaten. De mensen met bijholteklachten waar ik anders antibiotica zou hebben voorgeschreven omdat de klachten zo heftig waren dat ik niets anders kon bedenken destijds, waren vrij van klachten en dat was ook binnen enkele dagen gebeurd als ik ze moest geloven.

Iets soortgelijks zag ik bij de tennisellebogen. De mensen die er last van hadden, hadden keurig 3x daags die plek gemasseerd en allen al vrij snel verlichting ervaren. Alle drie de personen waren na de testperiode vrij van klachten. Ik was meer dan verbaasd, eigenlijk een beetje met stomheid geslagen.
Dit was een grapje, dit kon niet waar zijn. Dat zo'n eenvoudige oplossing de plaats zou kunnen innemen van maandenlange fysiotherapiebehandeling of hormooninjecties. En in het geval van de sinussen van antibiotica.

Wonderlijk, maar ook heel mooi. Als je iets gaat studeren en dit soort dingen komen op je pad om je extra te motiveren. Thanks.

Uiteraard bleef ik vanaf toen deze dingen adviseren aan mensen. Destijds kon je het nog voorschrijven (en terecht, de andere oplossingen waren vele malen duurder en ongezonder) en dat deed ik ook. Wat wel jammer was, was dat ik te vaak merkte dat sommige mensen het niet zo consequent deden als de testgroep het had gedaan, en dan viel het resultaat ook een beetje tegen.
Het leek dus sterk afhankelijk van de trouw in gebruik. Wat ook voor reguliere middelen vaak geldt. Als je het niet op de juiste manier gebruikt, is het effect ook minder positief.

Neemt niet weg dat ik een ervaring rijker was. En tennisellebogen en bijholteproblemen op een weinig kostbare en natuurlijkere manier te behandelen waren.

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

placebo

"Homeopathie werkt niet beter dan placebo"

Het is een kop waarmee nu.nl laat zien dat het niet meer is dan een kuddedier binnen de mediaberichtgeving. En het dus niet zo nauw neemt met de waarheid. Al ben ik me bewust dat iedereen z'n eigen waarheid heeft.
Los daarvan vraag ik me dan wel direct af "welke leugenmachine zit hierachter" en "waarom komen ze nu met zo'n bericht?".

En zoals altijd moet je dan even doorzoeken, als het al te vinden is. Het frappante is, dat het komt van een blog in de British Medical Journal. Een toonaangevend internationaal artsenblad.
Jaren geleden besloot dit blad nooit (lees: NOOIT) meer iets te schrijven over homeopathie. Raar dus dat er nu een blog wordt gewijd om een leugen te ventileren.
Weer een leugen. Want de reden dat het blad besloot nooit meer iets over homeopathie te schrijven, was gebaseerd op verdraaide feiten na analyse van een groot aantal onderzoeken waaruit zuiver wetenschappelijk bleek dat homeopathie werkte, maar met wat verdraai de conclusie werd getrokken dat het niet werkte. Echte wetenschappers spraken er schande van, maar dat deert de door de farmacie gedreven artsenij niet. En dat was het sein om homeopathie in de ban te doen, er nooit meer iets over te schrijven.
En omdat het blad groot aanzien heeft, werd dit door heel veel artsen geloofd, dat homeopathie niet werkte. Bovendien past het natuurlijk in het straatje van elke arts die niet verder wenst na te denken dan de farmaceutische geneeskunde.

Kennelijk zijn er naar de mening van het Britse blad nog te veel mensen die hun heil zoeken bij de homeopathie, en moesten ze - tegen hun eigen beloftes in - toch weer iets (negatiefs) schrijven over homeopathie.
En dan niet verzinnen dat homeopathie bij de ene kwaal niet werkt en af en toe wel een beetje, nee, botweg beweren dat het bij 69 onderzochte aandoeningen eigenlijk niets doet.

Het is niet alleen een rare leugen, het is een domme leugen. Want het overgrote deel van de mensen gebruikt wel eens homeopathie en heeft ervaren dat het werkt. Misschien niet voor de grote kwalen, want daarvoor moet je naar een homeopathisch arts en klassiek homeopaat, maar wel voor de 'kleine' dingen. Zoals griep, waarbij Nysileen onder andere fantastisch kan werken. Of Arnica bij een kneuzing of verstuiking wonderen kan doen.
Ik ga verder hier nu geen voorbeelden noemen, maar kan er een boek over schrijven.
Het is bijna net zo'n domme leugen als zeggen dat wit geen kleur is. Er zal een groepje mensen zijn wat het er direct mee eens is, maar het overgrote deel denkt 'wat is dit voor een idiote opmerking'.
Tenminste, dat hoop ik dan maar. Dat niet iedereen zich zand in de ogen laat strooien door dit soort zieke berichtgeving.

Want als ik terugkijk naar mijn praktijk, dan zie ik hoe tientallen mensen met chronisch eczeem die niet werden geholpen door de regulieren geneeskunde dat kwijtraakten door homeopathie. Dat mensen met astma niet meer dagelijks hoefden te verstuiven en slikken, niet meer chronisch hun klachten hoefden te onderdrukken, maar gewoon herstelden, genazen. Ik kan nog wel doorgaan met voorbeelden, maar waar het om gaat is dat homeopathie kan genezen waar de reguliere geneeskunde dat niet kan. Uit zeer kritische onderzoeken onder meer in Zwitserland is gebleken dat homeopathie regelmatig beter helpt dan reguliere geneeskunde en ook goedkoper is. Des te vreemder is dit blog in de BMJ. 

En het gaat me er niet om homeopathie op te hemelen. Dat heeft het ook niet nodig. Het gaat me om de toegevoegde waarde. Elke arts heeft een eed van Hippocrates afgelegd en daarin gezworen - vrij vertaald - alles te doen wat in z'n/haar vermogen ligt om de patiënten te helpen. Dat is nogal een belofte. Ik heb dat altijd heel serieus genomen en heb altijd gezocht naar wegen om mensen beter te kunnen helpen. Homeopathie is zeker niet heilig, maar wel zeer waardevol en biedt door de andere benadering oplossing en genezing waar de reguliere geneeskunde verstek laat gaan. Eigenlijk is de reguliere geneeskunde ook helemaal niet bezig met genezen, maar met het onderdrukken van klachten, wat ze voor het gemak geneeskunde noemt. En dan ook nog eist dat het de enige toelaatbare vorm zou moeten zijn. 'Dokter' Schippers hebben ze in elk geval aan hun zijde.

Alsof een of andere sekte op een eilandje, waar ze niet beter weten, ervan overtuigd is dat alleen hun waarheid de waarheid is. En volledig de rest van de kennis in de wereld negeert. Alsof wit inderdaad geen kleur is.

Lieve mensen, homeopathie is niet gemakkelijk. Je moet er jaren voor studeren. Er zijn duizenden middelen, met allemaal hun eigen karakteristieken en toepassingen. Niet om een kwaal te onderdrukken of symptomen weg te moffelen, maar om de patiënt de prikkel te geven om zelf te genezen. Omdat het zo ingewikkeld is en vereist zoveel kennis te combineren ben ik niet meer in staat het te doen. Het is voor mij te ingewikkeld, te moeilijk geworden. Ik werk nu met de direct levensenergie in plaats via een korreltje of een druppeltje, maar ken de homeopathie en weet hoe waardevol het is.
Het verdient geen Schippers als minister en het verdient geen leugenachtig blog in de British Medical Journal. Het verdient opwaardering, positieve aandacht en erkenning.

Niet voor de homeopathie, maar in het belang van de patiënt van nu en in de toekomst...........

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn