symptomen

Symptomen (1): Zwakte of Kracht?

In de wandelgangen en de reguliere geneeskunde zijn symptomen steeds meer gelijk geworden met ‘ziekteverschijnselen’. Maar is dat wel terecht?

Elders op deze site schrijf ik over koorts en griep, en ga ik daar ook verder op in. Daarbij zie we dat symptomen juist hulpbronnen zijn, onze eigen hulpbronnen om te herstellen. (in deel 3 kom ik daar weer op terug)

Veel mensen, en veel dokters, zien een ‘klacht’ als iets wat zo snel mogelijk bestreden moet worden, en meestal met een medicament.

Ik moet daarbij ineens denken aan een patiënte die bij me kwam in de homeopathiepraktijk. Omdat haar huisarts – ze kwam van ver buiten Heemskerk – haar klachten niet serieus nam, had ze gewacht tot haar huisarts met vakantie was en was naar een waarnemer gegaan en had al haar klachten op een rijtje gezet op papier. Ze dacht dat ze daar die waarnemer plezier mee deed. Immers: overzichtelijk, alle klachten bijeen. De man werd echter woedend, hoe ze het lef had met zoveel klachten te komen!
Aangezien ik wel al die klachten wilde weten, omdat dat voor een goede homeopathische behandeling noodzaak is, zag ik al snel het geheel en de ernstige aandoening die er achter lag. Ik wilde daar nu mijn handen niet aan branden, ze had andere hulp nodig. Ik schreef een briefje en stuurde haar terug naar die huisarts……

Door losse ‘klachten’ aan te vallen, missen we soms het geheel van de symptomen. En juist dat geheel maakt veel duidelijk. Dat is de kracht van symptomen. Toen ik net de huisartsenpraktijk had overgenomen ontdekte ik dat een patiënte een niet meer functionerende schildklier had, door iedereen gemist, omdat ik alle symptomen bij elkaar optelde. Omdat ze geleidelijk waren ontstaan, hadden anderen het gemist, terwijl ik ze nu allemaal tegelijk zag; voor mij was deze dame ‘nieuw’. Voor mij was de diagnose door alle symptomen eenvoudig. Voor anderen waren het losse symptomen geweest en dus onduidelijk.

De kracht van de symptomen bij elkaar is dus groot. Alleen koorts zegt niets, maar met keelpijn en een opgezette hals, zou het wel eens tonsillitis (ontstoken keelamandelen) kunnen zijn. Alleen spierpijn zegt niet zoveel, maar in combinatie met snel optredende hoge koorts, hoesten, lamlendigheid, hoofdpijn en keelpijn zou het wel eens griep kunnen zijn. En al die verschijnselen zonder koorts zijn geen griep, maar eerder verkoudheid.

Ik kan zo nog heel lang doorgaan. Eigenlijk is elk ziektebeeld in de geneeskunde gebaseerd op een aantal symptomen die er moeten zijn en andere die er kunnen zijn. Bij griep is acuut ontstaan bijvoorbeeld een symptoom wat er moet zijn. En koorts.
In de opleiding leren wij artsen die rijtjes met symptomen ook.

En zelfs dan nog is er een beperking, want een op zichzelf staande pijn in de knie wordt onderzocht en vervolgens als een knieklacht behandeld, terwijl elke holistische vorm van geneeskunde naar het geheel kijkt en die knie ziet als een symptoom van een andere verstoring. In al die gevallen wordt niet de knie, maar de persoon als geheel, met die andere verstoring behandeld.

Symptomen zijn geen klachten, het zijn aanwijzingen voor een verstoring, en zouden als zodanig moeten worden bekeken. Alle symptomen bij elkaar maken nog meer duidelijk over wat er mis zou kunnen zijn.
Symptomen moeten dan ook niet worden bestreden als lastige klacht, maar worden gezien als belangrijke aanwijzing wat er met het lichaam (of geest) aan de hand is.

Wordt vervolgd………..

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn