7

Mijn dagnummer vandaag is een 7.
En ik kan er denk ik ook niet onderuit. Bij alles wat er gebeurt en alles wat ik doe stel ik mezelf vragen.

Is dit echt de beste manier? Waarom zou ik het zo doen en niet anders? Heeft het betekenis dat ik dat zojuist heb gezien? Zit er iets groters achter dat kleine gebaar wat ik net iemand zag maken?

Vragen, vragen, vragen.
Op dingen die ik anders bijna zou negeren of waar ik mijn schouders over op zou halen, reageer ik nu met interne vragen, met afwegingen, met analyse.
Mijn hoofd wat anders zo leeg kan zijn – zo bijna zonder gedachten – is op een dag als vandaag overuren aan het maken.
In plaats van mijn schouders op te trekken kan ik zelfs moeilijk doen.
Gelukkig is het niet elke dag een dag 7.

Maar tegelijkertijd realiseer ik me dat daarom ook de tijd voor jezelf, om jezelf terug te trekken, op zo’n dag zo belangrijk is.
Meditatie bijvoorbeeld maakt niet alleen het hoofd leeg, maar helpt relativeren. Helpt ons de hersenen vanuit de denkmodus in de rustmodus te zetten. Van klaarwakker en actief naar alert en rustig.

Dat is waar ik op een dag als deze behoefte aan heb. Rust. Om dingen te kunnen overdenken, maar ook om het stil te krijgen.

Het is een dag om te graven, te onderzoeken, maar ook om bij te tanken. In m’n uppie, in alle rust.
Sorry, maar ik ben er even niet. Even mezelf aan het onderzoeken.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn