ach

Een beperkt aantal klachten

Ik schreef al eerder dat het lichaam wat uit balans is, gaat corrigeren, gaat helen, gaat proberen de onbalans of verstoring te herstellen. Alleen, dat gaat gepaard met klachten. En in de geneeskunde noemen we dat symptomen.

In plaats van ‘symptomen van herstel’ (wat het eigenlijk zijn), heet het medisch ‘symptomen van ziekte’.

In de opleiding leren we allerlei rijtjes en als er voldoende symptomen in een rijtje passen, kunnen we er een etiket, een diagnose, op plakken. Zoals misselijkheid, spierpijnen, koorts en een ellendig gevoel wijzen op “griep” en een snotneus, keelpijn, hoesten en hoofdpijn op een ‘verkoudheid’.

Maar vaak is het niet zo eenvoudig. Vaak zijn er meer zaken in het lichaam wat uit balans en als het lichaam dat gaat corrigeren zijn er meer klachten die bij verschillende rijtjes passen. Maar dat is te ingewikkeld voor ons dokters. En omdat we niet zoveel tijd hebben (ik doe net alsof ik nog huisarts ben) moeten we in die enkele minuten klachten verzamelen en een diagnose stellen. Ik ben dus al bezig met aan diagnoses te denken bij het horen van de klachten.

Het lastige is dat mijn gedachten dan richting een diagnose gaan, maar dat een aantal van de klachten niet in dat rijtje hoort. Ik doe dus net alsof ik die niet hoor, want ik kan er niets mee. Ik ga voor datgene waar de patiënt de meeste klachten van heeft, zodat ik daar wat voor kan geven. Soms zijn er maar 2 van de 10 klachten die de patiënt snel uit, waar ik wat mee kan. En toch stel ik een diagnose en adviseer er wat voor of schrijf er een recept voor uit. De andere 8 klachten waren alleen maar verwarrend voor mij omdat ze niet bij de diagnose passen en ik niet weet wat ik ermee moet. Ik schrijf dat, omdat toen ik homeopathie ging studeren die klachten er ineens wel toe deden, en zelfs beslissend konden zijn voor het geneesmiddel. 

Maar dat is maar een van de problemen met klachten. Of eigenlijk waren het er al twee:
Klachten zijn eigenlijk een helingsproces van het lichaam wat we beschouwen als een ‘ziekte’ en dus behandelen we het in plaats van het lichaam te ondersteunen in zijn actie. En: omdat we niet alle symptomen kunnen vatten in een diagnose (niet in de gaten hebben wat het lichaam allemaal doet om te herstellen) kiezen we die symptomen waar we wel wat mee kunnen uit om de diagnose op te stellen en iets op voor te schrijven. Het is niet voor niet dat twee dokters twee verschillende diagnoses kunnen stellen bij eenzelfde patiënt.

Het volgende probleem is, dat de dokter door de beperkte tijd geen tijd heeft om een hele lijst van klachten aan te horen. Daarom wordt er vaak gesteld dat je maar met twee klachten mag komen op het spreekuur. Misschien wordt wel bedoeld twee diagnoses, maar hoe moet de patiënt weten wat bij welke diagnose hoort? 

Maar het probleem is dat zo’n lichaam wat zich probeert te herstellen van een dreigende fout dat vaak breed doet, hetgeen meerdere verschijnselen geeft die wij klachten noemen.

Ik noemde al de verschijnselen die we de ‘griep’ noemen: onder andere de slijmvliezen van luchtwegen (neus, longen, keel) en spijsverteringskanalen (maag, darmen) kunnen geprikkeld zijn, er is over het hele lichaam spierpijn, er is koorts, de botten lijken pijnlijk, we voelen ons lamlendig, etc. 

Als je maar twee klachten mag noemen, wat moet je dan noemen?

En dit is gewoon een virale infectie, wat nog wel snel herkend wordt, maar hoe moet dat met ingewikkelder ziekten?

Wordt vervolgd……….

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn